Gastenboek

Myriam schreef op 28 februari 2026 om 21:28

De psalmist ontdekt dat het niet alleen belangrijk is om God te prijzen, maar ook om dat met een oprecht hart te doen.
God wordt niet werkelijk gezocht door de koude, onderzoekende blik van de rede: we moeten Hem zoeken met ons hart. Liefde openbaart zich aan liefde: God openbaart Zijn hart aan de harten van Zijn volk. Tevergeefs proberen we Hem te begrijpen door de rede; we moeten Hem begrijpen door de liefde.
Voor alle situaties en keuzes die ons geloof op de proef stellen, hebben we een leidend licht nodig. Net als een vuurtoren geeft het richting om ons veilig naar de kust te leiden. “Uw Woord” wordt de lamp die ons door donkere tijden leidt. Het is het licht in een donkere plaats!
Het kennen en bewaren van het Woord van de Heer in ons hart brengt licht in ons leven en in de wereld.

Olivia schreef op 28 februari 2026 om 20:15

Als we ons laten leiden door de Heilige Geest dan zullen we gaandeweg steeds beter in staat zijn om lief te hebben zoals Jezus ons liefhad zelfs om degenen lief te hebben die ons haten. Stap voor stap komen we steeds dichter bij het doel waarvoor Hij ons gemaakt heeft. En dat is volmaaktheid !
Jezus, open ons hart voor uw genade, zodat we volmaakter kunnen gaan liefhebben.

Ton schreef op 28 februari 2026 om 18:38

Angst voor van alles en nog wat; ook angst voor Jezus om het ook in zijn ogen niet goed genoeg te doen; ik herken het zo. Kom maar nabij, Jesus, raak ons, raak mij maar aan en zeg maar: “Ben niet bang..”..

wim schreef op 28 februari 2026 om 18:21

Zijn geliefd kind mag ook ik zijn. « Zoon van God » als roeping, als wens van de Vader : worden tot wie ik (door Hem) bedoeld werd. En het enige wat mij gevraagd wordt, is luisteren. Luisteren naar Jezus die Gods droom waargemaakt heeft en voortaan « zoon van God » genoemd wordt. Vader, dat ik U beminnen en beluisteren mag, mijn leven lang

Gertruida schreef op 28 februari 2026 om 16:01

God op de eerste plaats zetten en mijn naaste lief hebben als mijzelf is de weg die God mij wijst. Deze weg is voor mij niet altijd duidelijk, “ zoeken “ is herkenbaar. Als ik er niet uit kom, vraag ik raad aan een goede kennis, haar adviezen getuigen van eerlijkheid en wijsheid, niet altijd leuk en makkelijk, toch volg ik ze op. Diep in mijn hart zit ik te morren en te klagen, om uiteindelijk tot het besef te komen dat ze gelijk heeft, ik mag om vergeving vragen bij God of mijn naaste en weer verder gaan. Vreugde en Vrede dienen zich aan.

Cecilia schreef op 28 februari 2026 om 15:34

Luister, ziet, hoor, zoek niet, ‘Ik ben het’
Daarom blijf ik bidden:’ Leid mij’

lutgart schreef op 28 februari 2026 om 13:58

Een weg van verlangen om gevonden te worden…

In de stilte ben ik mij bewust van mijn diepste verlangens.
Ik ben innerlijk onrustig,verloren,eenzaam en ga op zoek.
In deze woestijn van leegte en gebrek zoekt God mij.
‘Heer, hier ben ik,wil mij vinden.’
Ik luister stil en ben vol vertrouwen.
Mijn hart gaat af en toe wild tekeer en is vol verwachting.
Ik hoor een zacht geklop als op een deur.
‘Heer,hier ben ik,ik ben door U gevonden’!
Vol blijdschap en met open armen ontvang ik de Heer en hoop
dat Hij blijvend in mijn hart wil wonen…

viviane schreef op 28 februari 2026 om 13:53

Perfectie bestaat toch niet.
je best doen om het juiste pad te volgen is al heel wat.
Echt zoeken hoef ik niet te doen als ik er rotsvast van overtuigd ben dat zijn Zoon altijd in mij aanwezig is.

Agnes Erkelbout schreef op 28 februari 2026 om 13:01

God zoeken.
Ik leg vandaag mijn hand in de Zijne en alles is goed.

Hilda schreef op 28 februari 2026 om 12:57

Ik zoek u met heel mijn hart. Om vrij te zijn en verder te kunnen gaan op uw weg.
Want uw weg is mijn weg waarin ik leef om te geven.

Lieve schreef op 28 februari 2026 om 11:58

Ik weet niet wat de weg is die God mij wijst op dit moment. Of misschien toch wel… dat ik meer tijd moet maken voor gebed en bezinning. Want als ik de woorden van God onvoldoende ken, hoe kan ik zijn woorden dan waar maken in mijn leven…
Ik ben zo blij met deze 40-dagentijd, met deze Ignatiaanse retraite. Het voelt echt aan als tot inkeer komen, hopelijk kom ik dan na deze 40 dagen tot een ommekeer… met de steun van God, naar het voorbeeld van Jezus en met de inspiratie van Gods Geest.

hanne weitjens schreef op 28 februari 2026 om 11:37

ik werd geraakt door hetgeen paus franciskus zei over het kloppen aan de deur en over het feit dat dit aan ons, aan mij, wordt doorgegeven. dat maakt mij dankbaar.

Ria schreef op 28 februari 2026 om 11:00

Terugblik op eerste week: God houdt echt van mij. Hij leidt mij. Dankbaar!

Matti schreef op 28 februari 2026 om 10:46

Here God, uw weg gaan is mijn doel. Maak mij dankbaar voor de goede dingen die gij brengt in mijn leven en sterk mij om dankbaar in het spoor van die goede dingen te gaan. U weet alles en uw barmhartigheden houden niet op, elke morgen zijn zij nieuw, groot is uw trouw! (Klaagliederen 3:22-23).

Dinie schreef op 28 februari 2026 om 10:13

Wat is de weg voor mij die God wijst? Deze vraag wilde ik laten staan, want oef,..in de stilte kwam ze ‘aan gewaaid ‘…Micha 6…Er is jou mens gezegd wat goed is, je weet wat de Heer van je wil, niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van (met) je God….

Olivia. schreef op 28 februari 2026 om 09:25

Wees niet bang,maar blijft geloven in God. Sois sans crainte; crois seulement en Dieu.

Vera Van hove schreef op 28 februari 2026 om 08:56

Zo vaak mogelijk zeg ik tot de Heer,wat ik ga doen is voor U Heer.In alles wil leven voor de Heer.
Aan de Heer heb ik me toegewijd, altijd mag de Heer over mij beschikken.
Zoals de Heer voorziet in mijn leven ,zo gebeuren het!Zijn wil geschiede in mij.

Paul Ewald schreef op 28 februari 2026 om 08:50

De terugblik van deze week gaf mij een beeld van zelfkennis en innerlijke groei ……dank hiervoor.
De rustige stem en begeleidende muziek geven mij de gelegenheid om aandachtig te luisteren.
Het is verrijkend om op deze manier actief te zijn in gebed.
Voor mij ook het gevoel en veiligheid, welkom te zijn.

MH schreef op 28 februari 2026 om 08:49

Het mij intens blij wetend dat God zo van mij houd.

Hennie schreef op 28 februari 2026 om 08:26

De weg naar God, toont zich door Jezus leven hier op aarde. Voor mij hier en nu in het volgen en zoeken naar het vrouwen spoor in mijn geschiedenis. Welke wegen zijn ze gegaan, en onder welke omstandigheden…
Voor hen wil ik nu als eerste een kaars aansteken, en bidden.

Anita schreef op 28 februari 2026 om 08:20

Alles is klaargemaakt wat ik nodig heb. Waarom ben ik zo bezorgd?

Het onduidelijke weg, het zoeken, dat maakt mij bezorgd.

Trees schreef op 28 februari 2026 om 08:06

Goede morgen Jezus, Dank u dat ik ook vandaag bij u komen mag Bij u voel ik me thuis en ik roep tot u help mij uw wil in alles te volbrengen, maar heel speciaal bid ik voor de zieken vooral voor L geef haar geduld om de tijd rustig af te wachten help het verzorgend personeel geef hun de kracht om geduldig met de zieken om te gaan dank u Jezus Trees

Luc schreef op 28 februari 2026 om 07:12

Gelukkig die het woord van God beluisteren met gans hun hart… ik kan participeren aan de liefdestroom die uit de bron ontspringt… ik word uitgenodigd om deel van de liefdekring te zijn die zoals Jesaja zegt uit de hemel valt als regen en sneeuw en die de hele aarde doorloopt en doordrengt, en pas terug naar de hemel gaat wanneer hij zijn werk voltooid heeft… en zijn werk is niets anders dan overvloedig liefde geven en ons allemaal gelukkig maken…wij mogen de ranken zijn die Zijn liefde doorgeven… kom Heer Jezus kom!!!

Nelleke schreef op 28 februari 2026 om 00:00

” Mijn ziel verlangt naar de Heer ” zegt de psalmmist..en ja wat we ook voelen of we aan gedachten hebben ; bij Hem kunnen we ermee terecht..Hij begrijpt en wijst niet af..Niets van dat alles kan ons van Zijn liefde scheiden.Dat is ware grootse onmenselijke Liefde.ik kan er niet bij
Maar mag dat ontvangen.
Shalom voor allen..

Hilda schreef op 27 februari 2026 om 23:34

Mijn ziel verlangt naar de Heer.
Ik zoek troost en lichtheid waarmee ik mijn beleving van alles om mij heen als rustige achtergrondmuziek kan ervaren, het gezang der engelen.
Heer mag ik op deze wijze in u zijn en elke dag toegewijd zijn aan u. Dat elke handeling zijn zin vindt in het grote geheel van Gods schepping.
Hoe ga ik om met elkaar niet begrijpen en lees ik Gods gezicht in de ander? Dat ik mij verblijden mag in de ander en deze boven mijzelf stellen. Dat zou mij de grootste vreugde geven.
Vandaag rustig overleggend bezig geweest ook met vasten hier en daar een beetje minder en geen vlees voor deze vrijdag. God geeft mij de Heer.

Myriam schreef op 27 februari 2026 om 23:27

We hebben allemaal wel eens angst gevoeld. De diepte waar de psalmist hier echter om vraagt, is de diepte van het besef en de schuld van de zonde. Wanneer ons geweten ons hard raakt, kan het moeilijk te geloven zijn, maar de waarheid is: er is vergeving bij God.
Zij die vergeven zijn, worden verzacht, nederig en overweldigd door Gods genade, en zij nemen zich voor nooit meer te zondigen tegen zo’n grote goedheid als Gods genade. Deze psalm troost ons in ons lijden en herinnert ons eraan dat het de moeite waard is om op God te hopen.
Door Jezus kunnen we nu tot God komen en hoop hebben op zijn genade.
Om op God te vertrouwen, om ons in zijn handen over te geven, de vrede die we ervaren wanneer God alles is, en God alles in ons leven leidt.

Godelieve schreef op 27 februari 2026 om 21:11

God zoeken, kiezen voor het goede dat zich aandient. Het gebeurt in kleine concrete dingen. Zo wijst Gij, Heer, mij vandaag de weg naar een klein boekje dat ik al zo lang niet wilde lezen. Vergeef mij en daarmee vraag ik ook uw genade om er echt aan te beginnen.

Bart Krijnen schreef op 27 februari 2026 om 20:51

Ik verlang een goede verstandhouding met zowel met God alsook met mijn dagelijks aanwezige medemens vooral aan tafel. Ook verlang ik rust in en rond mijn ogen, welke me nu wat zorgen geven alsook jeukproblemen, maar ik word door dienstvaardige handen goed geholpen met een DANK van God in hen werkzaam. Zo groeit ook meer en meer mijn relatie tot God dank zij en en mezelf, omdat ik me er voor openstel en dat beïnvloedt positiever mijn gedragingen en mijn gebedsleven in deze periode van bezinning.

Luc schreef op 27 februari 2026 om 20:20

Gelukkig die naar het woord van God luistert met gans zijn hart…. niet alleen met oren maar ‘de tout son coeur’…ik kan het niet zonder verbinding te maken met Jezus die in mij woont en werkt…ik beleef het als een vorm van eenworden…het zijn woorden die in de binnenkant wonen en werken…. zij gaan niet weg vooraleer zij hun werk hebben gedaan…zij verwijlen in mij en transformeren mijn inertie, mijn moeheid, mijn lauwheid….het komen van de heer maakt me wakker… ik bereid me voor om te kunnen ontvangen…

wim schreef op 27 februari 2026 om 19:02

Zoeken naar de Heer met heel mijn hart Mattheüs spreekt over God liefhebben met heel je hart, heel je ziel en heel je verstand. Onverdeeld. Je hele zijn is betrokken in deze zoektocht. Naar God, naar Diegene « aan wie je hart zich hecht » (Maarten Luther), je hoogste goed. Niets zal mij scheiden van Zijn liefde

Isabelle schreef op 27 februari 2026 om 18:41

Lorsque je tombe à cause de mes fautes, j’aimerais entendre le Seigneur me dire “relève-toi, vas en paix, ta foi t’a sauvée” ou bien “n’aie pas peur, je suis avec toi”.
Dieu n’est jamais un père fouettard mais un Dieu patient et miséricordieux.
l’image du jour: guetter l’aurore.

Ton schreef op 27 februari 2026 om 18:34

Soms is de weg naar God niet altijd duidelijk; hoe goed is het dan de goede weg weer terug te vinden en te ervaren dat God ons en ook mij, daar, dan voelbaar nabij is..

Lieve schreef op 27 februari 2026 om 17:16

Ik kijk in deze veertigdagentijd elke ochtend uit naar het Woord van God. Ik voel het verlangen naar zijn Woord. In het verleden zocht ik altijd troost in het boek van Jezus Sirach, woorden van wijsheid. Dat gaf me kracht. De boodschap ik nu graag zou horen is ‘blijf hopen en vertrouwen, geef nooit op, want Ik ben er voor jou’…
Als ik me schuldig voel, denk ik niet meteen aan God. Weer een tip voor mij… als ik me schuldig voel, steun zoeken bij God.

Martine schreef op 27 februari 2026 om 16:04

Heer, ik kijk uit naar U telkens ik het niet juist weet. U leidt mij, geeft mij raad. Soms gebeurt dat zo snel dat ik niet eens weet dat u er bent, soms moet ik U smeken om raad maar u bent er steeds weer. Dank U

Hans schreef op 27 februari 2026 om 16:03

luisteren,
van de spreker
zijn uitspraken lezen,
en het wekkend werken
met eigen woorden verkennen,
geheimen en wijsheden draagt het
aan, al horend niet geheel begrepen.
maar de bede ‘spreek Heer uw dienaar
luistert’ opent verstild van wil de hoop o
geloof dit van Jawezer zelf begeesterd
het overkomen. in zinnen van binnen
ervaren, niets te zien zo werkelijk
waar. en Wezer Wijzer Werker
blijken meer dan gekend
gelijkgestemd.

(Hans Winter)

Olivia. schreef op 27 februari 2026 om 16:00

Volmaak zijn ? Dat kan toch niet… Het goede nieuws is dat Jezus ook niet verwacht van ons dat we volkomen volmaakt zijn. Hij verwacht wel van ons dat we ernaar streven om het doel te bereiken waarvoor we als mens geschapen zijn: onbaatzuchtig liefhebben, zoals God zelf liefheeft !

Gertruida schreef op 27 februari 2026 om 15:48

Ik zie uit naar de Heer, mijn ziel ziet uit naar hem en verlangt naar zijn woord

lutgart schreef op 27 februari 2026 om 13:07

Mijn ziel ziet uit naar de Heer
en verlangt naar zijn Woord.

Eeuwige Woorden die helpen om te overleven.
Flarden van een gedicht,een strofe van een lied.
Woorden die blijven zweven in de ijle lucht en mijn hoofd,
klanken in hun vlucht.
Zo zuiver als dauw in de ochtend,een goede morgen groet!
Een stem met krachtige woorden,
met een geruststellende kracht,
geven mij antwoorden waar ik op wacht.
Die stem te horen in mijn hart zal mij begeleiden en vreugde geven.

viviane schreef op 27 februari 2026 om 11:43

Moeten wij uitkijken naar de Heer als we voelen dat Hij elke dag bij mij aanwezig is.
Het gevoel krijgen dat het licht groeit en helder wordt is al bijzonder.