Gastenboek

Agnes schreef op 15 december 2025 om 12:10

Ik voel een diepe dankbaarheid voor wat Luc schrijft in het gastenboek. Het is een geschenk van grote waarde. Stilaan kan ik wat aanvoelen wat Gods liefde in ons kan teweeg brengen in de stilte van ons hart.
Luc wat je ons geeft zijn woorden door Gods liefde ingegeven en doorgegeven.
Ik voel mij heel stil en bereid om de vele godsbeelden, waar ik nog aan vast hang, stillekes te laten wegdrijven, en te vervangen door de stilte, de echte aanwezigheid van liefde en vreugde,

Martine schreef op 15 december 2025 om 10:52

De tekst van vandaag is voor mij heel duister.
Geloven in het onzichtbare lijkt mij een rare uitspraak. Ik geloof eerder dat ik dingen nog niet kan zien of voelen maar dat het wel komt.

Bea schreef op 15 december 2025 om 09:36

Hij is niet zichtbaar voor het oog, wel voor onze innerlijke blik.
Hij is al gekomen, Hij is in het nu, Hij komt in elke communie, Hij komt nabij in het Woord en tegelijk kijken we uit naar het feest van zijn geboorte in de tijd.
Heer, geef mij de goede woorden om te spreken en te schrijven vandaag. Geef ook het goede luisteren aan mezelf en aan anderen.
dank u Heer

Marjo schreef op 15 december 2025 om 09:27

Steeds weer opnieuw Geduld en Vertrouwen

Hennie ten Kl schreef op 15 december 2025 om 09:06

Verlangend en biddend om bij God te zijn. Het is de schrift zelf die mij draagt, de onverwachte teksten.
Teksten die ik niet eerder had kunnen plaatsen. Of geraakt worden door een kunstwerk, een schildering.

Maar ook de pijn van lang geleden, die openbreekt in deze dagen voor kerst. Mijn vader die op 24 december jarig was, maar waar na zijn sterven niet meer over gesproken werd. Alsof dat zomaar kon. Nee dus, niet
bij de hemelse Vader. Zonder hem was ik er immers niet geweest, om nu ook naar hem te zoeken en verlangen
om thuis te zijn met kerst

Vera Van hove schreef op 15 december 2025 om 08:52

Niets zien,niets horen,maar toch geloven.
Aanvoelen,meemaken,een ervaring of ingeving die de grote God ons schenkt
Merken,hoe de Almachtige alles voor ons regelt en voor ons zorgt.
De Schepper die omzietqj naar Zijn schepsels
Die beter voor ons zorgt dan dat wij zelf dat kunnen.
Biddend wachten op de komst van het wonderlijk kerstgebeuren.
De Allerhoogste, die naar
ons toe komt

Luc schreef op 15 december 2025 om 07:43

Bileam voorspelt zijn visioen helemaal in de lijn van het Joodse denken…. de messias zal komen als een grote koning om orde op zaken te stellen…. Hij zal Israel doen zegevieren en al de vijanden laten vertrappelen…. een denken dat aan de verre oorsprong ligt van wat ook Joannes de Doper over de Messias dacht….de komst van een super-koning die alles en iedereen zou overheersen en die Israel als Zijn woon-en werkplaats zou kiezen…..maar zo is het niet gebeurd…. de werkelijkheid is dat de messias gekomen is niet als onoverwinnelijke koning maar als een klein, kwetsbaar kind, geboren in volstrekte armoede, omgeven door een arme vader en moeder, en door arme, primitieve herders met schapen…. ondertussen weten wij dat de Messias, de echte dan, vooral in onze binnenkant geboren wordt, diep in ons hart en dat het wereldtoneel zich afspeelt zoals een rivier waarop verschillende boten drijven…. de ene boot is al wat opzichtiger dan de andere maar allen hebben ze gemeen dat zij na een tijdje verdwenen zijn, vernietigd of vergaan…. alleen het dragende, onderliggende water is gebleven…. alleen het water kan ons dragen en is de basis van ons onwrikbaar geloof… doorheen de hele mensengeschiedenis is het water het enige, stabiele oerelement geworden…. als wij de messias zoeken moeten wij onze aandacht niet zozeer op de passerende boten richten maar op het water dat ons bovendien telkens nieuw maakt, dat ons voedt en ons kracht geeft…. wij mogen participeren aan het water… participeren is liefde ontvangen en doorgeven…. dat is onze enige taak in deze wereld…. met dit doel heeft God ons in het leven geroepen….we moeten boer worden die zaait en gaat slapen en die geduld kan opbrengen om het zaad te zien ontkiemen en opschieten….wij mogen vrienden van God worden die hetzelfde nastreven als Hij: leven scheppen en doen bloeien en groeien…. wij mogen bij onze schepper verwijlen , van Hem leven en kracht ontvangen en dat leven en die kracht doorgeven aan onze broers en zussen…. zo eenvoudig maar tegelijk zo nederig mogen wij leven….en we mogen dat niet alleen doen hier tijdens ons leven op aarde maar ook later als wij gestorven zijn zullen wij in de hemel hetzelfde mogen doen, liefde ontvangen en doorgeven…. daartoe is Jezus bij ons gekomen…. niet om de wereld te oordelen en te straffen maar om de mensen vol leven te geven, echt leven, goddelijk leven….

trees schreef op 15 december 2025 om 07:23

Goede God .Nog enkele weken en dan mogen wij u geboorte herdenken. Jezus bij zovelen bent u welkom ik denk aan alle mensen op retraite .Maar ook weet ik dat er velen zijn die niet aan u denken ,Jezus welkom bij mij ik verwacht u ik vraag u laat mij ook door de dag dit dikwijls herhalen .
Jezus help hen die niet meer geloven zend uw Geest in hen .dank u Jezus Trees

Marjolein schreef op 15 december 2025 om 07:13

Wie wacht…ik of God? Als Anglicaan was ik gisteren in de Lesson and Carol service.(de voorbereiding op Kerst ) Die werd te vroeg gehouden, maar moet gezien het grote aantal kerkleden meerdere malen gehouden worden. De dienst begint met de val en komt via Abraham, Jesaja, de herders uiteindelijk bij de geboorte van Jezus. Ik realiseerde me toen dat God wel heel lang heeft moeten wachten, voordat wij klaar waren om Jezus te ontvangen. En hoe gaan wij nu met zijn komst om? Hoe kijk ik aan tegen slechts 4 weken Advent? Ik vind het af en toe best lang. Oei

Iet schreef op 15 december 2025 om 06:46

Wat is het moeilijk in deze tijd de rust te vinden om God toe te laten en te ervaren dat alles om zijn Liefde gaat
Toch lukt het me door even stil te zitten en dankbaar te zijn zoveel liefde om me heen te ervaren

Juliette schreef op 15 december 2025 om 06:39

Dankbaarheid aan de Drie Ene God, Vader,Zoon en Heilige Geest voor alle zegeningen, wonderen die ik/ wij mogen ontvangen. Dag aan dag draagt U ons.

wilfried schreef op 15 december 2025 om 03:06

Die Bileam is dat niet die man die er met een ezel op uittrekt!? En dan door een bergpas moet en zijn ezel wil niet verder, en hij wel! en wat hij ook zegt en doet de ezel wil niet verder!
Uiteindelijk blijkt de ezel de engel wel te zien die zegt dat er gevaar dreigt, Maar hij ziet die engel niet!
Moraal: een ezel kan soms beter een engel zien dan een profeet!??
Ik weet niet of ik het juist heb, moet het nog eens goed nalezen!??? Vond het wel grappig!? Mag misschien ook wel eens!???

Myriam schreef op 14 december 2025 om 22:32

Deze Advent betekent verwachten — maar ook ruimte maken. Ruimte voor Christus, voor zijn liefde, voor zijn blik op ons leven.
Misschien herkennen we het allemaal wel: onze eigen plannen en gedachten die de boventoon voeren. Maar juist nu klinkt de zachte oproep om kleiner te worden… zodat Zíjn licht groter kan worden in ons. Dat betekent niet dat we onszelf moeten wegcijferen, maar dat we ons laten vernieuwen. Dat we proberen te kijken naar de mensen om ons heen zoals Jezus dat doet: met mildheid, aandacht en liefde.
Hoe zou onze week eruitzien als wij Zijn stem nét iets meer laat bepalen dan die van onze eigen agenda? Als we kiest voor vrede, voor verzoening, voor aandacht?

Olivia schreef op 14 december 2025 om 22:30

Heer Jezus, schenk ons Uw blijdschap, die blijdschap die geen mens, geen armoede, geen omstandigheden en geen condities ons kunnen ontnemen. Dank U Jezus

Hilda schreef op 14 december 2025 om 21:56

Johannes vindt vreugde in de woorden van Jezus. Ik merk dat Johannes ook versteld staat van zoveel bijzonder geneeskrachtige wonderen.
Ik denk dat Johannes ook op een wonder hoopt voor zijn vrijlating uit de gevangenis. Hij stuurt zijn leerlingen naar Jezus met deze vraag.
Johannes wacht vol geduld en hoop. Ik hoop met hem mee wetende dat hij wel een hele moeilijke tijd doormaakt.Moeilijke tijden kunnen overwonnen worden door Geloof en Hoop
Ik bid voor ieder die het moeilijk heeft. Die in gevangenschap is zonder uitzicht, die vluchteling is zonder toekomst, die wacht op genezing voor een volwaardig leven.

Antonia schreef op 14 december 2025 om 21:40

Johannes zit gevangen en vraagt zich af of Jezus wel degene is die verwacht wordt. Ook ik zit soms gevangen, ben verstrikt, in mijn gedachten. Dan kan ik niet meer echt voelen, bij mijn Bron komen. Dan vraag ik me af wie of wat God is. Maar Johannes hoort dat blinden weer zien en verlamden lopen etc. Jezus zegt dus niet dat Hij het is die verwacht wordt maar zegt tegen de leerlingen van Johannes: “Zeg tegen Johannes wat jullie horen en zien” m.a.w. Johannes mag zelf zijn conclusies trekken. En dat is met mij ook zo….blijf luisteren naar je Bron en kijk/luister naar wat er gebeurt. Er is dan elke dag toch wel iets van vreugde.

Anits schreef op 14 december 2025 om 20:41

– Johannes heeft Jezus gedoopt.
Ik dacht dat Johannes wel weet wie Jezus is. Misschien zijn leerlingen niet.
– ik had wel gedaan, in de diepste van mijn levens ellende, toen vroeg ik me af, waar was God. Gelukkig keerde ik terug.
– echte vreugde ook vrede vind ik bij God alleen.

mieke schreef op 14 december 2025 om 20:33

Wat gaat er door Johannes heen als hij naar Jezus vraagt? Wat voelt hij na Jezus’ antwoord? Zou hij aanstoot nemen, of juist vreugde vinden in zijn aankondiging?

Jezus en Johannes de Doper zijn nauw met elkaar verbonden. Ik zie die sterke momenten: de ontmoeting van Maria met Elisabeth waarbij het kind in haar schoot opspringt; het doopsel van Jezus in de Jordaan waarbij God Jezus openbaart als Zijn geliefde kind.
De boodschap van Jezus moet een ondersteuning en een diepe vreugde zijn geweest tijdens de beproeving van Johannes’ gevangenschap, tijden van twijfel en onzekerheid.
Johannes blijft Jezus’ voorloper, ook in zijn executie. Jezus trekt zich dan terug om alleen te zijn. Johannes heeft zijn leven volledig gegeven. Hoe groot is die wederzijdse liefde.

De ware vreugde ligt in het blijvend zoeken naar die verbondenheid, de vereniging met Jezus. Vooral in de beproevingen, of wanneer je verworpen, niet aanvaard, beoordeeld wordt.

Marlene schreef op 14 december 2025 om 20:01

Zelfs een profeet kan twijfelen. In zijn twijfel haakt Johannes de Doper niet af maar zoekt Jezus op. Jezus wijst hem naar tekenen van leven en dat geeft hem vreugde.
In moeilijke momenten probeer ik ook God op te zoeken. Ik geef Hem heel de problematiek. Ik smeek Hem om hulp, om de nodige kracht in het donker.
Heer, geef mij de moed om U te blijven zoeken. Open mijn ogen voor tekenen van leven. Moge mijn gebed leiden naar duurzame vreugde, vreugde die blíjft. 🙏

Nelleke schreef op 14 december 2025 om 19:39

Echte vreugde die blijft, is voor mij alleen te vinden als ik mij mag verwonderen over de blijde boodschap over Hem.Degene die is en die was en die komen zal! Die blijvende vreugde gaat zich pas vervolmaken, als we verlost zijn van dit aardse , zondige bestaan.Dan zal de vreugde blijvend zijn voor mij, geen broers en zussen meer die sterven ect.Volmaakte vreugde in Hem en dicht bij Hem..
Dat is wat er nu even bij mij opkomt.
Shalom deze zondagavond.

Marc schreef op 14 december 2025 om 19:37

Heer, laat mij horen met oren die horen en kijken met ogen die zien !

Ton schreef op 14 december 2025 om 18:39

In het spoor van Etty Hillesum, Julius Spier en Carl Jung ben ik gaan Handen-lezen.. Wat mooi om zo al lezende, God, ook in onzichtbare dingen, in de ander, maar ook in mezelf, aanwezig te voelen. God, kom me ook in het Handen-lezen, maar tegemoet..

Lutgarde schreef op 14 december 2025 om 15:36

Ik had mij kunnen vergalopperen en beginnen klagen over de
zwaarte van ons leven.Toch heb ik vandaag beslist om op deze Gaudete-zondag bewust voor vreugde te kiezen.Het is nog niet van ganser harte. Ik vraag uitdrukkelijk aan de Heer om mij genadig te zijn.Ik wil een nieuw begin maken.Temidden van alle chaos in de wereld,wil ik in mijn binnenwereld een duurzame vreugde herbergen waarin Jezus kan geboren worden.
Ik kijk er naar uit.Ik bid opdat de Geest van liefde mij nooit meer verlaat en dat ik weer mild en zacht word als vroeger.

Martine schreef op 14 december 2025 om 14:27

Liefde en geloven zijn werkwoorden, geen statisch gegeven. Zij zijn voor mij een leidraad. Heilige geest blijf er met mij aan werken in goede en duistere tijden.

Gertruida schreef op 14 december 2025 om 13:57

“ Standvastigheid, Stilte, Geduld, Tranen, Lichtpuntjes, “ mijn gebed verandert, ik denk aan het mostedzaadje, planten, groeien en oogsten, ik mag het allemaal laten gebeuren en voor blijven bidden

Louis schreef op 14 december 2025 om 09:14

Na twee weken retraite heb ik anders leren bidden…….
Louis

Vera Van hove schreef op 14 december 2025 om 08:22

Ik mag tijd nemen met God,elke dag opnieuw.Maar ook bij nacht roep ik God aan en spreek tot Hem
God wacht op mij en schenkt Zijn kostbare gaven:Genade,zegen,diepe vrede en depe stille vreugde, die als een stroom over me neer vloeien.
Ik word er in ondergedompeld maar ik eigen me niets toe
Met open handen sta ik voor God om alles in grote liefde en dank te ontvangen
De schatten van God zijn onmetelijk groot en blijvend.

Luc schreef op 14 december 2025 om 07:21

Dat Johannes in de gevangenis begint te twijfelen is de logica zelf…. Hij had over de Messias heel andere verwachtingen….hij stelde zich de messias voor als iemand die met het kwaad korte metten maakt en daartoe zelfs de hakbijl en het onblusbaar vuur niet schuwt…. maar zo werkt het niet…. het optreden van de messias gebeurt veel bescheidener, veel stiller…. ik voel mij zoals Johannes de Doper…. voor mij kan het niet rap genoeg gaan…. ik stel mij de Messias voor als iemand die de oorlog tussen Oekraine en Rusland op één dag oplost desnoods door geweld te gebruiken…. maar zo werkt het niet….Jezus spreekt van een boer, die zaait en gaat slapen en onderwijl ontkiemt het zaad…. het schiet op en als de oogsttijd daar is, slaat de boer er de sikkel in om het graan binnen te halen…. De boer kan wachten…. zijn voornaamste kwaliteit is geduld…. het zaad ontkiemt en schiet op maar de boer weet zelfs niet hoe dat allemaal gebeurt…. de oorlog zal een einde nemen maar het zal niet zijn wanneer ik het wil….ik moet met de stilte en met geduld leren omgaan met de werkelijkheid…. anders maak ik nog veel méér problemen als dat er al zijn…. de blinden zullen zien, de doven horen….. maar het zal tijd vergen vooraleer dat allemaal gebeurt….maar af en toe heel soms is er een slechtziende die toch niet helemaal blind is…. hij of zij heeft geleerd de binnenkant te zien en dat is het voornaamste….de transformatie die ik met Jezus beleef gebeurt in stilte…. als ik er in slaag mij heel stil te houden om Jezus te laten werken….hoe minder ikzelf handel, hoe méér Jezus kan doen om zijn verlossingswerk te beginnen….het gebeurt allemaal veel bescheidener….in de diepe stilte, straks in een onooglijke stal met arme mensen zoals de herders, met Maria en Jozef, die zelf arm en bescheiden waren….in mijn gedachten en beleven moet ik een bekering, een radicale ommezwaai meemaken….. de messias is geen machtige koning die orde op zaken stelt op een paar minuten tijd…. neen, het gebeurt allemaal veel bescheidener, stiller, in het holle van de nacht, wanneer ik lig te slapen….Kerstmis is het feest van de bescheidenheid…. ik mag het af en toe beleven in de meditatie, diep in mij…. in de stilte…. zonder drones en zonder bommen, zonder over en weergeloop van diplomaten…. zonder eindeloze vergaderingen….vrede, echte vrede gebeurt in de stilte van ons hart….kerstmis is de geboorte van Jezus diep IN MIJ…. diep in ieder van ONS….

trees schreef op 14 december 2025 om 07:20

Ik wil mij verheugen want u komt naderbij .Jezus u komt voor alle mensen die op u vertrouwen .Dank u Jezus dat u ons in deze retraite ook weer u liefde toont als wij ons hart maar open zetten naar u .en luisteren wat u mij te zeggen heeft. IK wil u danken dat ik goed heb geslapen daardoor meer mijn gedachten op u kan richten .Help andere die u niet vinden dank u Trees

Myriam schreef op 13 december 2025 om 23:57

Advent is de tijd van wachten tot Christus licht brengt in de donkerste plekken van mijn leven. Het is een tijd van moed. Het is een tijd om op te staan ​​en ons hoofd omhoog te houden, omdat onze verlossing nabij is. Het is een tijd om waakzaam te zijn, alert te zijn en ons niet te laten afleiden door alles wat er om ons heen gebeurt, zodat we de nabijheid van Christus kunnen herkennen op die plek die verlaten, verwarrend en hopeloos aanvoelt.

Nelleke schreef op 13 december 2025 om 23:46

De H.Geest kan ons tot inzicht doen komen in de bijbel, niet altijd direkt, soms zien we nu nog in raadselen.Maar dicht bij het woord en Zijn inzettingen leven, houd me in de goede richting.
Shalom deze nacht.

Hilda schreef op 13 december 2025 om 23:23

Het woord open laten gaan is echt iets wat uit de diepte komt. De bijbel leeft en alles wat daarin staat zie ik levendig voor me.
Door de echt gebeurde verhalen is de boodschap duidelijk. En lijk ik er zelf deel van uit te maken

Godelieve schreef op 13 december 2025 om 21:56

Ook Johannes de Doper moet het godsbeeld, een straffende God, loslaten. Zoals bij ons heeft hij daarom vragen die naar antwoord zoeken. Hij ervaart weerstand, twijfel, maar ook verlangen dat ten slotte uitmondt in diepe vreugde. Zo kan ik het me ten minste voorstellen. Het antwoord van Jezus, al die weldaden, kenmerkt de liefde van onze God.
Heer, laat mij dat meer en meer zien en ervaren; laat mij U meer en meer herkennen in al het goede dat in onze wereld gebeurt, hier en nu, en veraf. U komt alle lof toe.

Marieke schreef op 13 december 2025 om 20:25

Na de eerste week van de retraîte ging ik op zoek naar de verdieping die ik vond in schoonheid

Na de tweede week kwam ik bij het beeld dat de Heer liet zien; Het hart

De laatste weken borduur ik voort op de geboden en aangenomen uitnodiging van de Heer. Tot hier de notities.

Olivia schreef op 13 december 2025 om 20:14

Heer Jezus, met harten vol blijdschap danken wij U voor Uw wonderbare zegeningen, waarmee Gij ons vandaag en iedere dag overlaadt.

Dymph schreef op 13 december 2025 om 19:37

Het is God die mijn leegte bewoont. Die zijn Woord erin plant en laat ontkiemen.
In chaos brengt Hij orde met eindeloos geduld. ‘Samen’ is mijn levende woord voor vandaag.

Marieke schreef op 13 december 2025 om 19:24

Resumé week 2;

Steeds zocht ik naar hèt
woord dat raakte in de gebedsteksten van de afgelopen week, het lukte niet zo erg tot de Heer mij onlangs in een beeld binnen het gebed zijn hart toonde, dit was erg mooi en echt heel bijzonder.

Schoonheid zit in de diepgang zo mocht ik ondervinden.

Op naar de nieuwe week
🎄🕯🕯🕯

Hennie ten Kl. schreef op 13 december 2025 om 19:16

Ik word alleen maar heel lang heel stil, wanneer ik iemand, nu die afbeelding van iemand die geconcentreerd in gebed is zie.
Het roept alleen maar een diep respect op.

marjo schreef op 13 december 2025 om 18:51

De terugblik vandaag was fijn – een uitnodiging om het nog een keer te beseffen wat het met me doet. De stilte, weten dat je niet alleen bent, weten dat je mag vertrouwen op de hulp en uitnodiging in welke vorm dan ook. God luistert en is er. Dank u wel.

Ton schreef op 13 december 2025 om 18:20

Dat ons, dat mijn gebed mag leiden naar duurzame vreugde, vreugde die blijft, kom ons, kom mij zo tegemoet, God, ook als het donker is.

mieke schreef op 13 december 2025 om 18:05

De voorbereiding van Nikolaas Sintobin “Hoe bid je vruchtbaar met een digitale retraite?” heeft me geholpen. De vorige jaren kon ik er moeilijk inkomen en ik ervaarde het geheel als minder toegankelijk.
Maar misschien is het vooral het thema die dichterbij komt.
De retraite doet me vertragen, leert me bidden. Blijven stilstaan of graven bij Jesaja en de subtiele facetten horen.
Ik kende de citaat van de paus Franciscus niet en is een ware hulp om te leren bidden met de bijbel.
Een gedachte of gebed toevertrouwen in het gastenboek deed ook iets met mij. Alsof de woorden of de gedachten die ik vrijgaf tijdens de dag in mijn geest terugkwamen en me ondersteunden.
Dank je wel!!!

Gertruida schreef op 13 december 2025 om 16:19

“ Iedere keer wordt ik opnieuw uitgenodigd, het is niet te bevatten. Ik wil vervuld worden van inzicht liefde en wijsheid. Dat God vertroosting in mijn hart mag leggen. Ik begin te begrijpen dat een vast tijdstip en stilte voor mij belangrijke uitdagingen zijn, alles even stopzetten ( werkzaamheden, zorgen, afspraken indien mogelijk ) het is vallen en opstaan, Heer wees mij genadig, ik mag hierin verder groeien.

Thea schreef op 13 december 2025 om 15:12

Zittend bij het uitgestelde Allerheiligste, jan ik alleen maar dankbaar zijn.
Tot rust komen bij U, hopend en biddend dat uw Woorden mij raken om Uw licht te mogen ontvangen in mijn hart, in mijn leven.
Heer geef mij de kracht om mij open te stellen voor Uw woorden, opdat ik mij mag geven zoals ik ben.U die mij blijft uitnodigen altijd door.

Martine schreef op 13 december 2025 om 14:46

In de loop van de jaren is luisteren naar het woord van God een ingebouwde routine geworden. Elke keer dat ik noodgedwongen het tijdstip moet aanpassen kost het wel wat moeite maar de beloning van deze aanpassing is dan ook steeds weer voelbaar. Ik geloof in het komende rijk van God en zijn woorden zijn zo broodnodig om mij op de weg aan te moedigen en op het juiste pad te houden.

Marjo schreef op 13 december 2025 om 11:31

Stilte is de grond onder de voeten

Marlene schreef op 13 december 2025 om 10:41

Heer, ik vertrouw U mijn hart toe. Help me om te vertragen en mij geheel te openen voor Uw aanwezigheid, voor Uw woord, voor Uw genade.
Ik zie in mijn leven duidelijke lijnen: De Heer is ALTIJD nabij en neemt me bij de hand. Ook in moeilijke momenten. Altijd ben ik al geholpen geweest. Hij richtte me steeds weer op en gaf me weer nieuwe perspectieven, de nodige woorden, veel liefde om met de situatie om te gaan, de juiste mensen op mijn weg – ook soms de meest simpelen van geest en ook de zieken,… Achteraf gezien zie ik duidelijk de rode draad in mijn leven, mijn weg MET de Heer. Zijn weg is de allerbeste. Elke keer weer word ik gesterkt en groeit mijn vertrouwen in Hem. Uw wil geschiede, Heer!

Bea schreef op 13 december 2025 om 10:35

Uw woord Heer is heilig, Gij spreekt tot ons, het is een onuitputtelijke bron van waarheid.
Dank U Heer voor uw woord.

Machteld schreef op 13 december 2025 om 09:59

Dank u, Here, omdat u mij uitnodigt een weg te gaan naar het diepste geluk. Dank u dat deze uitnodiging open is, zij blijft gelden, ook wanneer ik niet goed luister naar uw oproep. Dank u voor uw uitgestrekte hand. Wat zou ik doen zonder u? Bij u ben ik geborgen, terwijl de wereld een kommervolle plek wordt.
Ik bid ook voor Europa, mijn thuis. Wil haar beschermen, wil haar de kracht geven om snel goede beslissingen te nemen, om daadkrachtig te zijn. Wil haar geleiden op het pad van de wijsheid. Amen.

Vera Van hove schreef op 13 december 2025 om 09:06

De bijbel is een open boek voor mij,daar leer ik Jezus beter kennen en ga ik meer en meer van Hem houden.
De Zoon van God,Zelf God,geeft vrede en vreugde, Genade en zegeningen.
De grote God ,schenkt ons,kleine mensen,alles wat ons hart en ziel nodig heeft .Licht in ons geestelijk leven

krolleke schreef op 13 december 2025 om 08:23

Mijn rode draad in deze zinvolle retraite is: luisteren naar Gods woord, in vertrouwen dat Hij mij de liefde en wijsheid geeft om te doen en te spreken zoals Hij wil.