Gastenboek

Gertruida schreef op 17 december 2025 om 19:42

Langs een keten van generaties heeft Gods woord ook mij bereikt. Ik sta stil bij mijn overleden ouders, schoonouders en grootouders

Ton schreef op 17 december 2025 om 19:18

Dat Jezus ook meer en meer in mij geboren mag worden; dat ik daarvoor open sta en dat ik de Engel, die me dat aanzegt, herken als ’n boodschapper van God. Dank God, dat u zich zo aan ons laat kennen, ons op zoekt en bij ons wil zijn..

Hennie ten Kl. schreef op 17 december 2025 om 19:10

Ik heb een man ontmoet een geestelijke die ik vertrouwen kan, wist alleen niet dat dit zo’n pijn aanraakt uit het verleden.
Vertrouwen, ik heb er niet over durven en kunnen praten, over die ervaring met onbetrouwbaarheid wanneer je met een geestelijke vraag komt, bij iemand die juist daar in onderwezen en geschoold is. Een mens die op eigen belang bleek uit te zijn. Ik heb me zo kwijt gevoeld, niet wie ik was. Alsof ik er door dat vertrouwen
dat hechte gevoel nu wel met God over kan praten. Het is goed om er woorden aan te geven.
Pas nu mijn vader weer erkenning heeft gekregen, nu breekt het innerlijk in mij open, deze wond.

Nelleke schreef op 17 december 2025 om 17:23

Dat onze Heer Jezus Christus zo nederig wilde zijn dat Hij uit gewonen mensen met allerlei voorgeslacht geboren wilde worden!
Zo kwam Hij bij ons : heel gewoon , de Zoon van God als mensenzoon@ biet te bevatten.
Wil ik ook zo klein worden en alles afleggen en afhankelijk in alles van Hem zijn? Wees mij genadig o God, en leer mij U daarin te volgen..
Shalom,aan allen( ik mag zo naar kerst van de kl.kids: Zegen ons Heer ook in het zingen voor het kerstkoor daarna..)

Martine schreef op 17 december 2025 om 16:39

Wijsheid groeit met en doorheen slechte en goede tijden. Wijsheid komt an de heilige geest.De heilige geest is er in alle tijden en is er voor alle mensen van goede wil. Heer, breng ons wijsheid!

Gertruida schreef op 17 december 2025 om 16:13

“ Het bezoekersaantal van onze geloofsfederatie wordt kleiner en kleiner en bestaat hoofdzakelijk uit ouderen ( 65 – 90 )wel komen er gelukkig wat jongeren op af. God is de verbindende factor. Is er vrede? Vind ik een lastige, er zijn gewoon te weinig priesters. De vrijwilligers doen fantastisch werk, maar zijn overbelast wat tot wrijvingen en veroordelingen kan lijden. Ik leg het in u handen, het is van alle tijden. Ik bid voor kracht voor alle vrijwilligers en mantelzorgers binnen, maar bovenal ook buiten de kerk

Dette schreef op 17 december 2025 om 12:40

Wat een zegen, iedere dag weer opnieuw, deze advent retraite!

Dank voor de goede verdieping van Gods woord.

trees schreef op 17 december 2025 om 08:58

Goede God .Jezus u werd geboren uit een geschiedenis van niet altijd brave mensen en toch kwam u .Ook vandaag Jezus is er zoveel onrecht en is de vrede zover weg ,Maar kom om de mensen te redden Ik vertrouw op u .Jezus er zijn ook zoveel goede mensen nu dank u laten wij met elkaar er een mooie Kerstmis van maken .Maak ook mijn hart en zinnen rein nog negen dagen Jezus en u mag komen welkom in de wereld met Maria en Jozef .Trees

Nelleke schreef op 17 december 2025 om 08:57

Steun vinden in God en het goede voor elkaar zoeken , ook in de gemeente, dat is wat me op de been houdt.Het geluk bij een ander zoeken voor jezelf…dat wordt hem meestal niet.
Shalom..

Vera Van hove schreef op 17 december 2025 om 08:51

De komst van Jezus is nabij.Laat ons nadrukkelijk deze retraite biddend volgen.Geduldig en rustig wachtend,op de komst van de Heerlijke Majesteit.

krolleke schreef op 17 december 2025 om 08:16

De geloofsketen die doorheen de tijden in wel en wee wordt doorgegeven, is de rode draad van ons gelovig bestaan. Een aantal familieleden en mensen om me heen bepalen nog steeds mijn leven. Ik vraag hen vaak om me te leiden in woord en daad.
Een mooi symbool dat momenteel de wereld rondgaat is het ‘licht van Bethlehem’ dat zich zichtbaar verspreid, ook in onze pastorale eenheid.

Luc schreef op 17 december 2025 om 06:57

De geslachtslijst van Jezus leert mij iets over de manier waarop God tewerkgaat….. Hij neemt voor alles Zijn tijd…. dwz niet te vroeg maar ook niet te laat…. hij transformeert de mens tot een niveau van Maria en Jozef, die zo arm en ontvankelijk worden dat zij in staat zijn om Jezus de zoon van God te ontvangen…. arm wil zeggen niet beschikken over eigen middelen, volledig van God afhankelijk zijn, van God alles mogen ontvangen…. als ik kijk naar de natuur, zie ik dat God op dezelfde manier werkt, Hij neemt zijn tijd voor het werk van de transformatie…. de boom begint met een zaadje, dan de stam, de takken, de bloesem, de vruchten….. voor alles neemt Hij de tijd… ook voor de transformatie van mij…. Hij transformeert mijn oude mens in een nieuwe mens…. maar Hij neemt Zijn tijd, niet te vroeg maar ook niet te snel….

Myriam schreef op 16 december 2025 om 23:30

Het is nederigheid die ons in staat stelt de waarheid te omarmen; het is de erkenning van onze eigen kwetsbaarheid die de weg naar genade opent.
Deze passage nodigt ons uit om onze dagelijkse reactie op de Heer te onderzoeken. Behoren wij tot degenen die veel beloven maar weinig doen? Of laten we God toe om ons aanvankelijke ‘nee’ te transformeren in een genereus en trouw ‘ja’? Ware bekering wordt getoond in daden, in concrete liefde, in nederige gehoorzaamheid. Niet gemakkelijk in onze wereld van vandaag, in onze gemeenschappen en parochies.
Laten we vandaag bidden om een ​​oprecht hart, dat in staat is Gods stem te herkennen en daarop te reageren met daden die ons geloof tonen. Moge de Heer ons de genade schenken om elke dag meer in overeenstemming met zijn wil te leven. Amen.

Olivia schreef op 16 december 2025 om 23:04

Maria, Hemelse Moeder, Gij hebt Uw zoon, Jezus als kind op uw moederlijke schoot rustig gemaakt en hem aan de nachtelijke rust overgegeven. Daarom bidden ook wij tot U: wees nu, bij ons, opdat rust en kalmte ons hart vervullen en op onze ziel en ons lichaam inwerken. Dank u wel Maria

Anita schreef op 16 december 2025 om 20:03

-ik merk dat de kerk nu voller gevuld in vergelijking met de jaren 80/90.
Ook jongeren/scholieren zijn er weer in rijen op de bank.
Geef vreugde in mijn hart.
– onrecht en leugens zijn er overal om ons heen, het is maar een de waarheid, en dat is voor ons (DE WEG, DE WAARHEID EN HET LEVEN)

Henriette schreef op 16 december 2025 om 20:00

God wacht op mij… Eindelijk voel ik me waardig genoeg om mezelf ook met God te delen. Ik voel geen weerstand meer nu ik mijn eigen beleving hierin gevonden heb en ben zo dankbaar voor alle geduld die mij geschonken word om tot hier te komen.

Antonia schreef op 16 december 2025 om 19:36

Hoe blijven we trouw? Als ik in stilte bid of mediteer, dan ervaar ik ‘Ik ben die ben’ in mijn hart. Maar dan ga ik de wereld weer in en dan moet ik heel waakzaam en alert blijven om me niet te laten beïnvloeden door belasterende taal, leugens etc. Wat dat ego van mij wil graag meepraten om aardig gevonden te worden. Steeds meer besef ik dat het gaat om je klein maken (in de goede zin van het woord), om ZIJN in plaats van HEBBEN.
Dan kan ik trouw blijven aan het goede, aan jezelf kwetsbaar opstellen door tegen belasterende taal in te gaan, door eerlijk te blijven. God, die mijn Bron is, is altijd bij mij. Maar ben ik wel altijd bij mijn Bron? Door deze retraite ben ik me er in ieder geval bewuster van. Dank hiervoor.

Kim schreef op 16 december 2025 om 19:25

Het woord dat ik God wil teruggeven is mededogen, voor de gemeenschap, mijn eigen kerkgemeenschap.
We zijn niet gelouterd door een Babylonische ballingschap. Al hebben we als gemeenschap veel moeten meemaken: het vertrek van een geliefde pastor, het afgedwongen ontslag van een ander. En de vele doden die we uitgeleide hebben gedaan. Het heeft ons gevormd tot mensen die falen maar die hun best blijven doen, ook nu de grootste beproeving nadert: het sluiten van de kerk.
Mededogen Heer, met uw volk onderweg.

Ton schreef op 16 december 2025 om 18:27

Langs een keten van generaties heeft Gods woord ook mij bereikt; aan al die mensen heb ik het leven en het geloof te danken. God, dank dat U ons doorheen de tijd nabij wilt zijn, dat U ons tegemoet komt met Uw Liefde en dat we uiteindelijk bij u thuis mogen zijn..

Dymph schreef op 16 december 2025 om 18:16

God maakt ons tot veilige plaatsen waarbinnen wij anderen namens Hem mogen laten schuilen. Hoe mooi is dat!

viviane schreef op 16 december 2025 om 17:02

Vertrouwen op de wijsheid van het universum betekent heel veel.
Mogen leven in een omgeving waar respect voor de andere nog doorleefd mag worden is soms ver te zoeken.
Toch blijven wij hoopvol uitkijken naar “het echte mens” zijn.

Marlene schreef op 16 december 2025 om 16:59

Ik ben in een gebedsgroep en ook bij een Biddende Moedersgroep. Daar wordt veel uitgesproken en veel gedeeld …, onze lasten worden zo lichter. We luisteren naar Gods woord, we dragen mekaar in gebed, we bidden samen de rozenkrans, we bidden ook voor andere kinderen en ouders die het moeilijk hebben … een kans trouwens om te getuigen. Want wie in nood is, kijkt zo dankbaar als we zeggen dat we met een groepje voor hen en hun kinderen gaan bidden. Onbekenden nog wel … Dat doet iets bij hen. Wat een heerlijke verbondenheid geeft dat samen delen en bidden. Na dat uurtje samenzijn zijn we zo dankbaar, vredevol en gelukkig. En dat doen we elke week. We hebben mekaar nodig om stand te houden in ons geloof. Wat een voorrecht!

Marlene schreef op 16 december 2025 om 16:56

Ik ben in een gebedsgroep en ook bij een Biddende Moedersgroep. Daar wordt veel uitgesproken en veel gedeeld …, onze lasten worden lichter. We luisteren naar Gods woord, we dragen mekaar in gebed, we bidden samen de rozenkrans, we bidden ook voor andere kinderen en ouders die het moeilijk hebben … een kans trouwens om te getuigen. Want wie in nood is, kijkt zo dankbaar als we zeggen dat we met een groepje voor hen en hun kinderen gaan bidden. Onbekenden nog wel … Dat doet iets bij hen. Wat een heerlijke verbondenheid geeft dat samen delen en bidden. Na dat uurtje samenzijn zijn we zo dankbaar, vredevol en gelukkig. En dat doen we elke week. We hebben mekaar nodig om stand te houden in ons geloof. Wat een voorrecht!

Martine schreef op 16 december 2025 om 15:48

Heerlijk! Een plaats waar iedereen zichzelf mag zijn, in alle veiligheid!

Hermaria schreef op 16 december 2025 om 14:45

het is zo’n dag die begint
met winterdonkerte
waarin ik stommelend
mijn weg moet zoeken
zo’n dag

dan loop ik buiten en
mijn adem stokt wanneer ik
in de verte tegen de grijze lucht
een hemelhoge hijskraan zie
vuurrood

ik zie hoe hij met een
elegante lichtheid
de loodzware vracht
behoedzaam omhoog heft
zomaar

zo voelde dat laatst
de wereldzwaarte nog in ons
toen wij samen in jouw naam
het levenslicht omarmden
geborgen

Agnes schreef op 16 december 2025 om 14:44

Ik mag een mens zijn op aarde en leven van genade.
Ik mag mezelf laten zie., moet mij niet verbergen, zonder schaamte mag ik leven.
Nooit ben ik geheel gezuiverd, maar Jezus, het gezicht van God, geneest de zieken
Daarom kan ik dicht bij Hem staan.
Hij mag mij zien.
Ik voel mij verlost van schaamte, en ben gerust van zijn liefde.
Ik mag een mens zijn op aarde en leven van genade.

Hendrik schreef op 16 december 2025 om 10:47

Jezelf aanvaarden zoals je bent, dat is wel het moeilijkste voor de mens. Om daarna nog in de voetstappen te treden van Jezus, die je met een open hart verwelkomt. Kom o Heilige Geest, kom onze zwakheden te hulp.

Bea schreef op 16 december 2025 om 10:25

Onze geloofsgemeenschap wordt weggedrukt, we zijn in ‘Ballingschap’.
Ons geloof laten we niet wegdrukken, wij zullen het geloof in het Woord en het vertrouwen in Hem behouden.

mieke schreef op 16 december 2025 om 09:00

De bijbeltekst van vandaag ontroert mij, raakt me.

Jezus, jij bedekt mijn schaamte, mijn zwakheid, mijn armoede.
Je overlaadt me met uw mededogen en barmhartigheid. Jij geeft niet op. Jij herschept mij. Om mijn mens-zijn om te vormen. Om op jou te gelijken. Om liefde te zijn.

Kom Jezus kom!

Vera Van hove schreef op 16 december 2025 om 08:47

Een beproeving kan zwaar zijn en alles in vraag stellen.Wat doe ik er mee?
Laat ik me gaan in droefheid en laat ik alles achter wat schoon en goed is?Vraag ik hulp aan de Heer, om mijn droefheid en twijfels, weg te nemen?
En vraag ik de Heer om Zijn vreugde te mogen ontvangen?
Ja,ik blijf de Heer trouw,de Heer richt me op in al mijn zwakheid

Astrid schreef op 16 december 2025 om 08:33

Heer, hier ben ik.. Ik ben bereid, ik wil worden en zijn hoe U mij, voor de grondlegging van de wereld, bedacht had… Ik wil alles alleen van U verwachten…. Totale overgave… Ik zie ernaar uit dat alles zal worden in overeenstemming met Uw heiligheid…..

Paul schreef op 16 december 2025 om 08:30

God heeft je voor onderweg en geschenk gegeven , niet meer. Hij zei: ‘Mijn zoon, onthoudt dat je altijd van gedachten kunt veranderen’. God gaf je het geschenk van vergeving. Dat geschenk reist, waar je ook gaat, met je mee.

trees schreef op 16 december 2025 om 07:16

goede God Ook vandaag wacht u op mij en ik verlang naar u . Laat mij u vinden in dit morgen uur ,laat mij u stem horen en eraan beantwoorden .Dank u God .Trees

Luc schreef op 16 december 2025 om 07:08

Tot de Heer mijn toevlucht vinden…. wat betekent dat voor mij? bekering doormaken betekent voor mij een transformatie, een omvorming in gang zetten van een ego-gericht bestaan naar een bestaan waarin de focus op de aanwezigheid van Jezus ligt…. de drang naar genot, bezit en macht die zo kenmerkend zijn om ego op te bouwen en in stand te houden moet omgevormd worden in de stilte van de meditatie in een kracht om die dingen los te laten en dus niet meer richting ego te stappen maar richting Jezus…. daardoor krijgt ego altijd minder en minder ruimte om bevredigd rn bevestigd te worden en krijgt Jezus altijd méér en méér ruimte in mij…. hoe minder ikzelf doe, hoe méér God kan doen…. Paulus zei: niet Ik leef nog, maar Christus leeft in mij….het komt er dus in de praktijk op aan om vaak minder te doen dan méér te doen….

Joyce schreef op 16 december 2025 om 06:39

Geloven in waar je voor bid,zelf een ontiegelijk sterk vertrouwen hebben in God’s Kracht en Macht en geloven dat Hij alles kan… Geloof is de kern van bidden…Hoe sterk is mijn geloof, Hoe diep is mijn Geloof…
Heer vermeerder mijn Geloof, Amen

Nelleke schreef op 16 december 2025 om 00:00

Dat wachten op de 2e komst van de Messias duurt best wel lang…Vooral als je ziet en hoort wat er allemaal gebeurt in de wereld.., aan rampen, moord en doodslag.Tegelijk is Hij nog zo barmhartig om niet te komen..En ja die onzichtbare wereld..daar merk ik gelukkig zeker wat van Zijn Geest die door ons heen werkt..maar ook wanneerik wil bidden de aanvallen van de duivelse geest, de geestelijke boosheden in de lucht.
Dankbaar voor Zijn zegen van weer een jaar erbij gekregen!
Shalom deze nacht..

Myriam schreef op 15 december 2025 om 23:44

Er valt iets te leren van de vreugdevolle, onbezorgde verwachting die kinderen hebben terwijl ze wachten, zich verwonderen en hopen.
De kinderen in mijn leven leren me veel over wat het betekent om met vreugde en met bereidheid te wachten. Ze laten zich niet afleiden door alles wat ze denken dat er voor Kerstmis moet gebeuren. In plaats daarvan zijn ze klaar om de geboorte van Jezus te verwelkomen met eenvoudige vreugde, ongecompliceerde opwinding en de wetenschap dat er iets bijzonders en geweldigs – in alle betekenissen van dat woord – gaat gebeuren.
Maar dit seizoen hoop ik een beetje meer op Kerstmis te wachten zoals alle broers en zussen in het geloof. Mijn voorouders in het geloof hebben millennia lang reikhalzend uitgekeken naar de geboorte van Jezus. De mensen uit de oudheid die vóór mij kwamen, en de jongeren die na mij komen, brachten hun dagen niet door met hopen op uitstel en meer tijd tot die stille, heilige nacht. Ze willen geen onnodige afstand tussen zichzelf en de nacht die de “sensatie van hoop” brengt wanneer “een vermoeide wereld zich verheugt”. Ze weten hoe ze naar die buitengewone tijd moeten uitkijken.

Hilda schreef op 15 december 2025 om 22:28

Wat heel ver weg is en profetie zonder zich door de boze opdracht te laten leiden kan Bileam puur voelen en zien.
Die ster komt weer op aarde in de mens en zo is er hoop,hoop op vrede, hoop op de hemelse krachten, hoop op het licht.
Ik voel me deze advent zo veel meer geworteld dan vijf jaar geleden, gegroeid in hoop en zeker weten.
Shalom

Katrien schreef op 15 december 2025 om 22:22

Ik wordt binnenkort 90 jaar en woon nu sinds een goeie 2 jaar in een wooncentrum. In de vraagstelling lees ik “geloven in God is ook je vertrouwen kunnen stellen in onzichtbare dingen”. Voor mij is dat nu de hemel ! en hoe ga ik daar nu mee om? Een pertinente vraag! Ik zeg gemakkelijk dat mijn ouders en overleden broer en zus en zoveel anderen nu in de hemel zijn en spreek ook dikwijls met hen … en ik voel en beleef hun nabijheid en hun steun, maar wat dat allemaal waard is weet ik niet …

Ik wil mij nu graag voorstellen hoe Mozes met grote nieuwsgierigheid naar het brandende braambos toeliep en hoe Jahweh hem vanuit die vuurhaard zag naderen en hem zei zijn schoenen uit te trekken, want het is hier heilige grond … en dan vraagt Mozes “Hoe is uw naam?” en dan hoop ik zoals Mozes God te horen zeggen “Ik ben die ben en Ik zal er zijn”… alle dagen en ook bij je overlijden en ook in die hemel …

En nu hoop ik in mijn wooncentrum op “Heilige grond te staan” en met de hulp van de Heilige Geest met vertrouwen te wachten nu op Kerstmis en in de verte op de hemel!

Dank voor jullie steun en inspiratie !

Olivia schreef op 15 december 2025 om 22:03

Ken Mijn Goddelijke macht. Vertrouw op Mij. Blijft in Mijn liefde. Lach en vertrouw. Lachen is het geloof van een kind in God en het goede. Zoek veiligheid in Mijn schuilplaats. Daar kan niets je deren of schaden. Dat is zeker. Heb werkelijk het gevoel alsof je je in een sterke burcht bevindt, zwaar bewaakt, die niet genomen kan worden.

mieke schreef op 15 december 2025 om 21:59

De bijbeltekst van vandaag doet me denken aan een ander vers uit de bijbel “Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen,…”
Gods wijsheid, Gods schoonheid, Gods bedoelingen zijn niet te doorgronden. We zijn gelimiteerde schepselen.
Bileam wordt door de Geest bewogen en ontroerd.
Schenk ons uw genade, Heer, schenk ons telkens weer uw Geest en voedt ons vertrouwen in u.

Er is een innerlijk weten dat ooit alles goed komt want Jezus heeft de wereld overwonnen.
Maar het kwaad en het lijden van zovele mensen maakt me zo verdrietig. Bijna elke dag vertelt iemand zijn beproevingen. Ik luister maar ’s avonds voel ik me zo machteloos. In gebed draag ik die passant in mijn hart maar soms vraag ik me af ‘Doe Jij iets, Jezus, als ik die persoon aan jou toevertrouw. Help je hem? Laat jij je Aanwezigheid voelen?”

Marlene schreef op 15 december 2025 om 20:49

Bileum zegt: “Wat ik zie is niet in het heden, wat ik waarneem is niet nabij.”
Geloven, maar het nog niet zien …, verlangen, maar nog niet voelen …, wachten zonder te weten hoe lang …, vertrouwen op iets dat we niet kunnen vastpakken …
Heer, open mijn ogen voor wat U aan het doen bent, ook als het nog ver weg lijkt. Vergroot mijn vertrouwen – zonder te zien. Laat uw ster mij leiden, stap voor stap, naar het licht dat komt. Amen.

Dymph schreef op 15 december 2025 om 19:57

Dank U, lieve Jezus, dat U mijn zien verandert. Zo vaak gekleurd door pijn uit het verleden, maar duur Uw geduld kan ik er soms doorheen kijken. Begrijpen dat ‘mijn gelijk’ niet altijd de waarheid is. Dat Uw kijken zo anders is. Ik wil van U leren. Van Uw barmhartige, genadevolle blik die met ontferming bewogen is.

Anita schreef op 15 december 2025 om 19:21

– Ik open mijn hart, probeer met gebeden mijn hart te “reinigen” zover het mogelijk is.
En nodig God om erin te willen komen, ondanks mijn tekortkomingen.
– Het wachtend is altijd weer een bijzonder gevoelens, jaar in en uit. En hoop elk jaar weer dichter bij te komen in relatie met HEM.

marjo schreef op 15 december 2025 om 19:20

Vertrouwen – alles is er al. God is HIER en NU. Dus niet wachten en uitkijken tot het straks komt. Soms lastig maar door te blijven vertrouwen op zijn altijd aanwezig zijn, vind ik wel rust.
Dank u.

Ton schreef op 15 december 2025 om 18:33

Een programma over Synodaliteit zag ik, waar “gelijkheid” als ’n belangrijk kernthema werd genoemd. Die zelfde dag las ik dat ’n commissie in Rome het Diaken-ambt voor vrouwen voorlopig weer als niet mogelijk heeft genoemd. God, we zoeken U; willen onze steun vinden in U; bewerk maar dat ook vrouwen, naast mannen, toegang krijgen tot kerkelijke ambten als Diaken en ook priester.

Marie-Louise schreef op 15 december 2025 om 17:24

Met het woord “koning” kan ik niet zoveel. Maar het is goed een visioen te zien, het achterna te gaan, het vast te houden, wat er ook in de krant staat. Ik wacht en voed het visioen.

Hermaria schreef op 15 december 2025 om 16:03

het onzichtbare kennen

zoals ik weet
dat de lente komt
alleen door tijd gedragen

dat zij zich meldt
in een geur
die zich losmaakt uit de kou

dat kale bomen niet vragen
of zij weer groen mogen zijn
maar eenvoudig beginnen

en dat ergens
nog ongezien
een vogel zijn stem
terugvindt –

zo verwacht ik jou

kwetsbaar, klein
een kiem
van oorspronkelijk licht
dat blijft
ook als ik haar niet zie

Gertruida schreef op 15 december 2025 om 14:29

Ik leg mijn noden bij God, echter ze daar laten vraagt geloof, vertrouwen en geduld. Ohh wat is dat moeilijk, mijn verwachtingen hoeven niet te kloppen met uw wil. Ik kan het immers niet allemaal overzien, dat besef dringt steeds meer tot mij door.

gert schreef op 15 december 2025 om 13:03

De laatste 3 dagen van de adventsretraite voor mezelf samengebundeld in 1 gebed.
“Gods woord geeft me voeding die me innerlijk licht geeft waar ik in ruil mijn DANKBAARHEID voor terug geef, in momenten van grote innerlijke vreugde of in momenten waar het allemaal niet evident is.
Ik word uitgenodigd door God om in elk moment vertrouwen te hebben in wat komen gaat, nu en in het Koninkrijk Gods dat voor me ligt.”
In de geloofsimpuls #2 staat “God zoeken is jezelf laten vinden”. Dit speelde al een tijdje in mij…hoe mezelf laten vinden…. In de misviering deze zondag werd het antwoord me gegeven in de bijbeltekst van Mattëus in combinatie met de homilie – de woorden van Jezus door de Priester me gegeven (waarvoor mijn grote dankbaarheid).
“Bent U degene die komen zou of moeten we een ander verwachten?”, vroegen de leerlingen aan Jezus. Wat is de betekenis van “wachten”? De Priester maakte het duidelijk met een “humoristische vergelijking, uit het leven gegrepen”: het kan zijn zoals wachten op de trein. Als ik thuis wacht op de trein, dan zal deze nooit komen (tenzij mijn salon zich op het perron bevindt). Als ik wil wachten op de trein, dan neem ik actie om naar het perron te gaan om daar de trein te nemen.
Zo is dat ook bij het “op zoek gaan naar God”. Door te wachten en passief te kijken naar wat God uiteindelijk zal doen, kom ikzelf niet tot God. Ik word uitgedaagd om vanuit het vertrouwen Gods’ schatten in het dagelijks leven te zien en op te sporen, de tekens die hij me geeft. Ook word ik uitgedaagd om zelf mijn “gevoed” licht te laten schijnen op mijn omgeving (in de natuur/leefwereld rondom mij en naar anderen toe).
Op die manier zal ik de liefdevolle God nog meer ontdekken en hem als Vriend, Vader en Schepper zien