Gastenboek

gert schreef op 24 december 2025 om 21:44

Deze adventsretraite heeft me dichter bij God gebracht en me duidelijk gemaakt dat God ook dicht bij mij wil zijn. Er is me in deze periode wel getoond dat ik hiervoor meer tijd mag en moet vrijmaken zodat ik God ook kan zien in het dagdagelijkse leven, los van tijd voor gebed.
Zoals het licht in de Kerstboom voel ik me geroepen mijn licht te laten schijnen voor anderen, en een steun/luisterend oor voor anderen te zijn, niet te oordelen en te vergeven waar gepast is.
Dit is het teken dat ik kan geven in deze wereld, een teken van mijn authentiek geloof waarvan ik hoop dat anderen dit teken van onvoorwaardelijke liefde van God mogen zien.
Moge het intenser beleven van de verticale connectie van mezelf met God in combinatie met het horizontaal uitdragen van mijn Christelijk geloof de inzet zijn voor mezelf na deze adventsretraite.

Cynthia schreef op 24 december 2025 om 21:17

Bedankt voor deze retraite! Iedere dag leerde ik weer een klein beetje. Maar een klein beetje is genoeg om mijn leven te veranderen! Vrede en alle goeds!

Nelleke schreef op 24 december 2025 om 20:49

De weg van vergeving en vrede gaan..Daar heb ik de kracht van de Vredevorst voor nodig en dat 70x7x..
Oneindig dus..daar heb ik een wonder voor nodig om dat te kunnen…en heling door de Heiland Wiens komst we straks bezingengen in de kerstnacht.
Geef vrede Heer geef vrede..in ons huis.
De kl.kids zijn weer naar huis..het was fijn deze 2 dagen..Nu gaan we zo zingen in de kerk na vanmorgen een rouwdienst te hebben gehad van een broeder die anders gisteren 101 zou zijn geworden.Ruim een week terug zaten we samen nog te zingen op huisbezoek…
Shalom in deze kerstnacht..

Myriam schreef op 24 december 2025 om 20:36

Heer,
Zegen allen die een kerstwonder nodig hebben met Uw Geest. Geef allen die zich zwak voelen Uw kracht.
Omring allen die alleen zijn met Uw engelen en Uw vreugde.
Geef allen die zich verdrietig en neerslachtig voelen en het gevoel hebben dat ze niet verder kunnen, Uw hoop.
Vul de harten van allen die zich angstig voelen met Uw vrede.
Omarm allen die het gevoel hebben geen liefde in hun leven te hebben,
van familie of vrienden, en laat hen weten dat ze geliefd zijn.
Mogen wij allen de Licht en liefde, vreugde, hoop en vrede voelen
die de kerstgeest biedt.
“Want er is altijd licht, als we maar dapper genoeg zijn om het te ZIEN, als we maar dapper genoeg zijn om het te ZIJN!” (A. Gorman)

Kim schreef op 24 december 2025 om 19:22

De weg van de vergeving en de vrede gaan…
Vergeving en mededogen liggen zo in elkaars verlengde, al in de eerste retraite avonden. En zo ook genezing en heling.
Straks ben ik onder de mensen, met de buren in de Oosterkerk om daar over uw Zoon te zingen. Er zal gelach zijn en soms melige grappen, mensen die expres uit de maat zingen…
Misschien verlegen en onhandig met de geboorte van uw Zoon?
Voor mij zal het anders zijn en misschien voel ik me wat eenzaam ermee maar ik zal niet vergeten dat met mij vele retraitanten hetzelfde zullen voelen: eerbied, verwondering, dankbaarheid.
Dank aan allen die dit mogelijk maakten, aan allen die meededen aan deze retraite.
Dank U, Heer.

Marie-Louise schreef op 24 december 2025 om 18:01

Goede God, ik ga het licht meer toelaten. Niet altijd zal ik het zo noemen. Niet altijd zal het lukken een glimp van Je op te vangen. vaak niet. Maar je uitnodigen en je voor de geest halen, je sporen zien in een ander mens, dat moet lukken.
Dank voor deze momenten van meditatie!

Anita schreef op 24 december 2025 om 15:45

🔹Ja de weg van vergeving en van vrede wil ik dolgraag gaan.
Het is blijkbaar niet te doen in sommige gevallen en bij sommigen. Ik laat het maar bij, en zoek bij de HEER het antwoord
🔹licht in het donker is alles en alles wat iedereen nasr verlangt. Hoop voor verlichting 🙏

Agnes schreef op 24 december 2025 om 14:10

Hiermee wil ik mijn dank betuigen voor deze retraite en zeker ook voor de gastboek schrijvers, voor hun delen. Wat eigenlijk niet bespreekbaar is.

Het bijzondere Godskindje is geboren op aarde, tussen stof en chaos en Jezus is zijn naam.dat kunnen we nooit meer vergeten.
Glorie aan de Vader en Zijn zoon en de Heilige Geest.

Ank schreef op 24 december 2025 om 13:32

Bedankt voor deze mooie retraite Toen ik mij voor het eerst opgaf wist ik niet wat te verwachten. Nu kijk ik steeds naar de volgende uit.
Vanavond naar de Nachtmis die wordt voorgegaan door een
86-jarige priester, die bij ons ook zijn 60-jarig priesterjubileum vierde en in zijn preek verwoordde hoe hij
nog steeds in zijn roeping staat .
Wat een zegen dat hij vanavond nog kan en wil voorgaan.
Zalig Kerstfeest allemaal!

Marlene schreef op 24 december 2025 om 13:05

Niet zelf het licht zijn, maar ruimte maken voor het Licht. En dat Licht komt dankzij de barmhartigheid van God. Een Licht dat niet oordeelt maar leidt. Moge dit Licht vrede brengen in het hart van iedere mens. God van licht: dank U voor deze weg van Advent. Schijn ook over mij waar het donker is. Leid mijn voeten op de weg van vergeving en vrede en laat Uw licht in mij wonen. Zalig, vreugde- en vredevol Kerstfeest voor iedereen!

Agnes schreef op 24 december 2025 om 12:07

Ik loop verloren in alle gebeden van het gastenboek. Het maakt mij ook wat droevig, waarom kunnen zij hun zekerheid met hun God zo ervaren en beleven ?
Ik voel steeds weer de onrust van God ik ken U niet, mag ik dan zomaar over Jou spreken.laat mij liever zwijgen. Zoek ik U op de verkeerde plaatsen, te ver, en ben Je veel dichterbij ? Gewoon tussen ons.
Wees als een kind die zijn handen uitsteekt om opgepakt te worden met alle vertrouwen en geloof. Maak mijn hart nederig, verborgen God ik kan Je niet missen.

Marjolein schreef op 24 december 2025 om 10:45

Ik zat in mijn hotel aan de leestafel lezend over Napolitaanse kerststal en Engelse koren. Ik kreeg van een klein onbekend meisje een tekening voor mij en mijn meneer ( ik ben weduwe!). Daar kwam mijn licht. Vervolgens raakte ik in gesprek met een ouder iemand.
Na afloop sprak hij: wat deed dit gesprek mij goed, zo open en zo waardevol. Ik kon hem alleen maar verwijzen naar Het Goddelijk Licht. Wat een start van 24 December. Dank Jezuïeten voor het mij helpen te leren open staan voor Licht en het uit te kunnen dragen.

Bea schreef op 24 december 2025 om 09:35

Heer, we hebben uw licht nodig, uw barmhartigheid om onze voeten te kunnen zetten op de weg van de vrede. Zacharias klaagt niet maar jubelt.
Heer open mijn lippen en mijn mond verkondigt uw lof.

Vera Van hove schreef op 24 december 2025 om 08:25

Hoe goed is het om in deze donkere dagen ,in de verte,het Licht reeds te zien schijnen.
Nog even volhouden en dan staan we in het volle Licht van het Jezuskind
Laat ons eerst nog luisteren naar de lofzang van Zacharias over Johannes,die de weg van de Heer klaar maakt.

Astrid schreef op 24 december 2025 om 07:46

Wat mij op dit moment intens raakt is de grootsheid van Uw barmhartige liefde… De wereld is gek geworden en U blijft in die liefde… U blijft uitreiken…U blijft uitnodigen…U blijft verlangen naar meer gebogen knieën… U blijft houden van Uw schepping….DankUwel daarvoor…..

Veerle schreef op 24 december 2025 om 07:40

Vandaag kan ik niet anders dan verlangend bidden:
“Heer, kom nog feller en krachtiger met Uw Licht over de wereld in duisternis zodat we allen onze voeten kunnen zetten op de weg van vrede!” Ik wens jullie allen die diepe vrede van Kerst!!!

Luc schreef op 24 december 2025 om 07:19

Eckhart spreekt over de geboorte van God die gebeurt in de grond van een lege ziel…. want om God te kunnen ontvangen moet de binnenkant zo leeg mogelijk zijn…. alles wat gevuld is met zichzelf kan Hem niet ontvangen…. de mens moet zich leegmaken van alle beelden, van alle gehechtheid aan zichzelf…. ons hart moet de kribbe worden waarin de Heer Jezus kan geboren worden…en in die stille leegte komt God binnen…mijn kerstwens werd door deze woorden geinspireerd…. dank aan de makers en de deelnemers van deze retraite!!!! volhouden!!!

trees schreef op 24 december 2025 om 07:17

Jezus welkom in onze wereld .Kom ook in mij ,ik verlang naar u ,Dank u Jezus voor de retraite die ons dichter tot u brachten zegen de leiding daarvan .Heer ik vertrouw op u. Moge er vanavond veel mensen naar de kerk gaan om u te verwelkomen en u te aanbidden samen met Maria en Jozef ja dank u dat u ook mij de gelegenheid geeft om naar de kapel te komen aan alle retraitanten en medewerkers een Zalig vreugdevol Kerstfeest Trees

Luc schreef op 24 december 2025 om 07:07

Kerstmis 2025 de geboorte van God IN ONS

De stal is leeg, geen vrouw geen man geen kind meer te bespeuren
geen spoor van vuur of licht een ongemeen vreemd gebeuren
buiten zit iemand op een bank moe van het lange staan
en zegt kom man laten we verder gaan
Pijn en angst in moed verkerend leven nieuw geboren
en licht dat om ons geeft een lied om aan te horen
Leven van hart tot hart een wekkend oud geheim
Zou het een pad vaan kerstmis kunnen zijn?

Vredevolle kersttijd voor iedereen in en buiten deze retraite… dank aan de makers en de deelnemers…!

Hilda schreef op 23 december 2025 om 22:25

Profeet, priester, Zacharias, wat een sprankelende kennismaking met de levensloop van Johannes.
En wat volgt weet Zacharias zo goed weer te geven. Jezus wordt geboren, onze verlosser.
Juist omdat ik deze gave niet heb probeer ik alles wat van buiten bij me binnen komt zoveel mogelijk te ervaren en daar een heel mooie integratie mee te krijgen.
Zo zet ik ook mijn antenne uit om contact te houden met God en al wat is.
Om er te zijn en Gods’ wil te horen, zien en te doen.

Myriam schreef op 23 december 2025 om 22:02

Het geestelijk leven is gebouwd op kleine en grote wonderen in de intieme atmosfeer van de ziel, die alleen God en ieder van ons kennen. God raakt onze ziel aan met zijn hand. Want God wil in ieder van ons een nieuw mens scheppen. Door nederigheid, de groei van ons geloof en vertrouwen. Door zelfopoffering en genereuze overgave. Want zonder liefde kunnen we niets waardevols doen. Degene die geboren wordt, is ook, zoals in het geval van Zacharias, een nieuw mens, een mens aangeraakt door God. Laten we onze geest voorbereiden, want dit is een kostbare tijd voor groei, voor de geboorte van Jezus in ons hart. Het vereist Gods genade om eenvoudig te leven en het risico te lopen bestempeld te worden als ‘vroom’, ‘ouderwets’ of ‘conservatief’. Volharding en geloof zijn essentieel om God te ontdekken in het onschuldige en weerloze kind dat morgen onder de ster van Bethlehem.

mieke schreef op 23 december 2025 om 21:54

Met onze naam hebben we misschien een missie gekregen.
Sommige mensen weten heel duidelijk wat hun opdracht hier is, anderen niet.
Ik heb de vraag naar mijn specifieke missie op aarde opgegeven.
Het troost me dat de Heilige Geest in ons bidt, Hij die het verlangen van God kent voor ons.

God kent me bij mijn naam. Hij gelooft in mij.

Kom Jezus, zuiver ons hart!

Ton schreef op 23 december 2025 om 19:50

Dat licht mag schijnen in de duisternis, de nacht ten einde loopt; God, kom ons, kom mij met uw Licht tegemoet..

Elly schreef op 23 december 2025 om 19:47

Allen die willen dat het licht opgaat, grijp de sleutel van de smalle deur te openen waar de zuchten zijn om verlost te worden.

Dymph schreef op 23 december 2025 om 19:17

Wat mooi dat Zacharias tot zwijgen werd gebracht, zodat het wonder dat God voorbereidde niet bezoedeld werd door twijfel/ongeloof. En hoe genadevol dat de Heilige Geest die stilte bewoonde en bevruchtte door een groot geloof in Zacharias te laten groeien. Door de engel als gezant van God te gehoorzamen tegen de traditie in, kreeg hij zijn stem terug. Heel leerzaam dit tekstgedeelte 😊

Truus schreef op 23 december 2025 om 19:07

Zalig Kerstfeest en een Gezegend Nieuwjaar.

Truus schreef op 23 december 2025 om 19:05

Zalig Kerstfeest en een Gezegend Nieuwjaar.

Lutgarde schreef op 23 december 2025 om 19:04

Deze dag: o, Emmanuel zou een mooie dag kunnen geweest zijn.
Maar iemand uit mijn omgeving besliste er anders over.
Mijn hart is helemaal overrompeld en ik voel mij heel nietig. Als de hoogdag komt, ligt Satan op de loer.
Ik was zeker dat hij op mij geen vat meer had. Met kerstmis
in het vooruitzicht ben ik heel kwetsbaar. De gewone dagen door het jaar doorsta ik dat beter. Ik heb het Jezus aan-
geboden en de Geest gevraagd om mij voor deze bezinning te helpen. Nu ga ik nog een boeket rozen kopen, dat is een symbolisch gebaar. Rozen voor Maria en het Kerstkind en uiteraard ook voor de H. Jozef.

Hennie ten Kl schreef op 23 december 2025 om 18:56

Het dringt nu tot me door, dat ik alles tegen God mag zeggen, en ik weet eerlijk gezegd plotseling niet meer
in wie ik al die jaren voor de Eeuwige, voor God heb gehouden, of gedacht. Heel erg pijnlijk, dat allereerst.
Wel begrijpelijk, dat wel. Een gezin van herkomst wat zweeg, over de eigen voorgeschiedenis. Heer ontferm u, over allen die hier mede verantwoordelijk aan zijn geweest

O God , hoe onnoembaar, hoe groot zijt Gij…

Anita schreef op 23 december 2025 om 18:08

🔹Niet eerder in mijn gedachten dat een naam geven een daad van geloof is. Het zit meer in het hart bij mij, hart en geloof is nauw verbonden, vind ik wel
En het denken verstrengelt ze allemaal. Dan kan eenvoudigweg een daad van geloof
🔹Jezus (God redt)
Johannes (God is genadig)
Zoqals de namen zo betekent, is de waarheid bewezen bij HEN.
🔹Dat probeer ik zo goed en zo ver ik kan. Is niet overal welkom. En weet ook duidelijk afgestoten en belachelijk gemaakt. Doedt zeer, verdrietig.

Nelleke schreef op 23 december 2025 om 17:27

Ja als je je geloof wil uitdragen moet je wel tegen de normen van de wereld kunnen opboksen..anders red je het niet maar de H.Geest geeft ons inzicht en kracht om dat te doen.
Namen zeiden in de tijd van de bijbel heel veel, wij vernoemden naar opa’s en oma’s maar gaven onze kids er altijd een geloofsnaam bij.
Al onze 7 kleinkids hebben een bijbelse naam en ze geloven ( nog) allen.Dat is genade, geen verdienste..
Straks krijgen we allen een nieuwe naam..ben benieuwd wat Hij voor mij bedenkt.
Shalom deze avond.

Agnes schreef op 23 december 2025 om 16:32

Iik wilde dat ik ook stom werd en daardoor kon veranderen. Misschien komt er ook eens een engel die zegt stop “ je begrijpt er allemaal niets van, ook al kreeg je alle uitleg, wacht nu maar gewoon en zwijg”
Dat zwijgen is moeilijk omdat ik zo graag wil begrijpen wie God is daarom engel leg mij maar het zwijgen op zodat ik stilaan kan aanvaarden dat ik het nooit kan weten. En toch kan ik niet zonder Hem

Martine schreef op 23 december 2025 om 14:57

Ik voel mee met Zacharias. Soms is het zo moeilijk en zelfs gevaarlijk voor je geliefden als je voor je geloof uitkomt. Je kan dan beter even zwijgen en je met niets moeien, je terugtrekken in jezelf en je omgeving observeren. Ondertussen ben je niet minder overtuigd van je geloof maar leer je hoe het later uiten van je geloof meer impact zal kunnen hebben op je omgeving.

Gertruida schreef op 23 december 2025 om 14:25

Ik vind het één uitdaging als ik mijn rug recht houdt en niet zwicht, voor druk van buitenaf, dat ik mij niet langer van mijn stuk laat brengen, als ik ten onrechte veroordeelt wordt of als mijn integriteit in twijfel wordt getrokken, “ Wees niet langer bang voor mensen “
Heer laat mijn geloof uitgroeien tot een stevige boom, met wortels die tot aan het levend water gaan reiken en takken en bladeren die tot de hemel mogen groeien.

Marlene schreef op 23 december 2025 om 11:45

Een diep geloof mèt veel vertrouwen doet wonderen, ten volle geloven in Gods aanwezigheid en barmhartige Liefde, in Zijn genade, in Zijn almacht. Dat geeft standvastigheid, durf, wilskracht, vleugels. Daar kunnen we voor bidden en het Hem vragen. Niet ik maar Hij. Uw wil geschiede, Heer. Dan gebeurt het wonder. Zelf al veel meegemaakt. Alle lof en eer en dank aan onze Heer!

Luc schreef op 23 december 2025 om 10:48

Dat Zacharias niet gestraft werd wegens zijn gebrek aan geloof blijkt nu wel overduidelijk uit deze tekst…. zijn stom worden was een hulpmiddel om de stilte binnen te treden…. vandaag komt aan die stomheid een einde… en wat zie ik? Zacharias is helemaal getransformeerd…. zijn ‘oude’ mens is getransformeerd in een nieuwe mens die niet langer van zijn ego leeft maar van elk woord dat uit de mond van God komt…. Zacharias geeft niet langer aan zijn zoon een naam uit de familie zoals de traditie voorschrijft, maar een naam die in het hart van God leeft, Johannes, God redt!!!! van spiritueel ontwaken gesproken…..ik vind hier alweer een helder voorbeeld van…. In zacharias welt iets op, een bron, die al geruime tijd sluimerend aanwezig is maar nu eerst opengaat….. de bron was verzegeld maar welt opnieuw op…. een ontwaken uit een diepe slaap…

Marjolein schreef op 23 december 2025 om 09:27

Ik deel de mening dat er bijna niets mooiers is dan omringd te zijn met eigen nieuw leven en licht. Maar gisteren was ik even veel dichter bij God dan gebruikelijk en daarin werd mij de bevrijdende rol van Maria helder getoond. Wat een ervaring!

Astrid schreef op 23 december 2025 om 08:33

Papa houdt ervan wanneer we leven, handelen en spreken zoals Zijn Zoon….. In totale afhankelijkheid en gehoorzaamheid…. De zegen volgt dan vanzelf….

Vera Van hove schreef op 23 december 2025 om 08:20

Voortdurend staat mijn geloof onder druk en afwijzing.Mijn geloof echter houdt stand.Het is diep geworteld,haast onwankelbaar.

Min naam voluit?
Vera-Christiana,ware christen.

trees schreef op 23 december 2025 om 07:16

God red. Wat een vreugde Jezus , stil te staan dat u gekomen zijt om de wereld te redden Welkom ook dit jaar in onze wereld .Eén wereld waar zoveel mensen niet meer in u geloven. Ik bid u en vraag u dat velen zich tot u mogen keren
Help ook mij te geloven Dat ook nu u alles kan .Laat er toch vrede komen laat Poetin zich bekeren en vrede geven daar waar oorlog is .dank u Jezus
laat mij een biddend persoon worden verenigd met u .zegen alle mensen die zo veel goed doen ja zegen hen Trees

Laur schreef op 22 december 2025 om 22:32

Vandaag nog maar drie dagen voor het Kerstfeest heb ik doorgebracht met mijn zeven kleinkinderen uit Nederland, Duitsland en Cuba en hun ouders. Het zijn geen kerstkindje meer, gemiddelde leeftijd 12. We hebben samen de maaltijd gebruikt en gepraat, gelachen en natuurlijk ook gewinkeld. Het maakte mij zo intens blij, dat ik mezelf weer jong voelde worden en allerlei gekke dingen ging roepen en doen. Mijn medevolwassenen in het gezelschap keken af en toe raar op en schudden het hoofd opver die opa. Ik was alleen maar dankbaar en blij. Ook al omdat ik na lang zoeken dat magistrale vers van Jesaja hoofdstuk 7, vers 14 heb gevonden. De huidige dikkoppen zullen niet lang meer leven; er komt nieuw leven. is de boodschap. Vandaag was ik omringd door mijn eigen nieuwe leven. Dank, dank, daarvoor, mijn God.

Hilda schreef op 22 december 2025 om 22:16

Een dankbare Maria vol blijdschap en dankbaarheid weet dat ze klein in niet bekend is in deze wereld, alleen voor God die zij innig dankbaar is.
God ik laat mij leiden door uw woord. Elke dag mijn kleinheid tegenover u ervaren. Wat ik kan doen voor u zeg het mij en ik neem het in dankbaarheid aan.

Myriam schreef op 22 december 2025 om 22:10

Maria zelf leert ons dat God Zijn barmhartigheid toont aan hen die Hem gehoorzamen en vrezen. De grote zegen die haar gelukkig maakt, brengt Maria ertoe ons te vertellen dat God goed is en dat Hij niet alleen haar heeft gezegend. Zijn zegen is “van geslacht tot geslacht” en Hij schenkt die aan allen die Hem vrezen. Hij is Degene die ons te hulp komt, “voor altijd”. Hoe vaak hebben we Zijn goedheid onbewust aan een ander toegeschreven, terwijl Hij ons blijft zegenen! Maria’s boodschap is duidelijk: het is God die barmhartig is en ons helpt. Maria is belangrijk; ze herinnert ons eraan God te verheerlijken, onze enige Heer en Redder. Niemand anders mag die plaats innemen. Ze leert ons en belichaamt de ware houding die God in ieder mens zoekt. God zoekt nederige mensen die hun behoefte aan Hem erkennen. Dankjewel, Maria, voor je liefdevol aanwezigheid in ons leven.

Antonia schreef op 22 december 2025 om 22:06

O wonderlijk, ik was bang,voor een onmogelijke opdracht van God. Zowaar vandaag kan ik mee juigen! Een cado,onverwacht in de schoot geworpen. Ik kan de hele tijd nu emotioneel zijn. Een cado voor anderen niet te begrijpen maar door dit gebeuren weet ik weer; God heeft ook oog voor mij.
Diep dankbaar voor dit cado èn deze retraite die vandaag een onverwachte wending kreeg.
Vanaf nu al een gezegend kerstfeest voor iedereen

Danny schreef op 22 december 2025 om 20:49

Kerstmis, de kwetsbaarheid toelaten, ja tegen het leven ja tegen de dood.. God die zich kwetsbaar maakt, kind zonder thuis, naaktkwetsbaar kind.. Buig om dat groot wonder

Gertruida schreef op 22 december 2025 om 20:38

“ Maria omarmt haar roeping met vreugde “

Malou schreef op 22 december 2025 om 20:09

Maria, mijn grote voorbeeld!
Wat haar is overkomen is zo wonderlijk, zo groots!
Met ontzag kijk ik haar aan.
Mijn hart jubelt en zingt!
Magnificat…

Nelleke schreef op 22 december 2025 om 19:38

Het is zo onuitsprekelijk dat de Heilige God uit een mens, Maria , gebiren wilde worden. Opzich al een wonder dat Hij naar deze duistere aarde wilde komen..Ik hoop dat Hij ook in mijn hart opnieuw geboren wil worden.En dat ik op Hem mag gaan lijken..Bij gewone mensen wil Hij zijn! Wat indrukwekkend.Ik wil Hem voor eeuwig prijzen en eren.En hoop verlost te worden van vaak sombere gedachten en gevoelens.I.p.daarvan Juichen voor mijn Zaligmaker,
Shalom.
.

Ton schreef op 22 december 2025 om 19:23

Naar het voorbeeld van Etty Hillesum wil ik luisteren naar wat m’n geloof me zegt te doen; ook als het moeilijk is en God, kom me zeker dan ook vanuit Uw Stilte tegemoet..

Kim schreef op 22 december 2025 om 19:15

Het Woord wordt mens…. mijn hoofd en hart kunnen dit nauwelijks bevatten, nauwelijks overzien.
Zo groot is die belofte.