Gastenboek

Gertruida schreef op 18 februari 2026 om 13:41

Vandaag ruis en onrust in mijn hart.O God, mijn schepper en helper, schep een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest
maak mij standvastig. Ik verlang ernaar om meer bij u te verwijlen en mij minder druk te maken, ik mag meningen en zorgen bij u brengen.

Gonnie schreef op 18 februari 2026 om 12:58

“Het beste is misschien om maar gewoon te beginnen” staat vandaag bij de Geloofsimpuls. Wat een heerlijk duwtje in de rug, want het begin van de retraite is altijd weer spannend. Danken is loslaten, ik ga het avontuur graag aan.

Baudie schreef op 18 februari 2026 om 12:53

Fijn om met elkaar deze tijd weer in te gaan. Mijn verlangen is om God alle ruimte te geven in mijn hart en leven en dat ik Zijn liefde mag uitstralen al is het maar met een glimlach of vriendelijk woord. Ook hoop ik dieper te beseffen hoe groot Gods offer was aan ons. Dat Hij alles deed om met mij / met ons in contact te komen en zichzelf door Zijn zoon daarom gaf als een zoenoffer. Dank dank daarvoor!

Riet van Diemen schreef op 18 februari 2026 om 12:52

Wat mij heeft geraakt is, om juist in deze tijd van allerlei crisessen en ook zeker in het proces van ouder worden, LOSLATEN.
Ook dankbaar, om nieuwe inzichten en daardoor meer rust vinden.

Christine H. schreef op 18 februari 2026 om 11:31

Ben dankbaar dat deze retraite weer mogelijk is gemaakt.
En we met zovelen deze reis samen mogen bewandelen.
Daarbij is mijn gebed ‘Heer, houd mij dicht bij U’
‘Wees beschermer en hoeder van mijn leven’.

Martine schreef op 18 februari 2026 om 10:36

Dank dat ik er deze keer weer eens mag bij zijn. Blijf bij mij , Heer, als vriend, raadgever, helper… op die manier waarvan Gij alleen weet dat ik ze nodig heb om uw rijk te laten komen.

Claudine schreef op 18 februari 2026 om 10:17

Dank u, Heer, dat je mij laat voelen dat je een liefdevolle Vader bent, die telkens weer zegt: “en toch hou Ik zielsveel van je, Mijn kind”

Odette schreef op 18 februari 2026 om 10:01

Graag wil ik mij uitermate voorbereiden op Pasen. Zonder uw hulp ,Heer, zal het niet goed lukken.
Ga,naast mij,Heer, niet voor of achter. Dat heb ik nodig.

Janny schreef op 18 februari 2026 om 09:21

Wat is scheppen een krachtig woord voor mij!

Anita schreef op 18 februari 2026 om 09:12

Het is zó waar: als ik afdwaal biedt God een nieuw perspectief en komt mij tegemoet. Wat een genade!

Hilda schreef op 18 februari 2026 om 08:59

Vol verlangen begin ik aan deze retraite. Verlangen naar een zuiver hart voor alles. De Heer mijn vriend, schepper en bevrijder is voelbaar aanwezig. Alles loslaten is het begin voor mij om er te zijn en te bidden voor mensen die lijden.

Alexandra schreef op 18 februari 2026 om 08:58

Mijn geest is gebroken en mijn hart is verbrijzeld, maar toch houdt God van mij. Ik verlang om terug rein en puur worden deze vastentijd en Hij zal mij helpen.
Veel succes iedereen!

Vera Van hove schreef op 18 februari 2026 om 07:58

Het woord “verlangen “heeft me sterk aangesproken.
Tijdens mijn gebedstijd kan mijn verlangen naar de Heer, alles overstijgen.
Het is zo goed,om alleen en in stilte met de Heer samen te zijn ,in gebed

Luc schreef op 18 februari 2026 om 07:48

Een zuiver hart….. mijn tocht naar de binnenkant waar de Heer woont en werkt wordt gehinderd door talrijke grote en kleine stenen…. eerst moeten deze stenen en al het emotioneel geruis worden opgeruimd, zodat de liefde van de Heer volop haar werk kan doen….ik kan de Heer alleen maar ontmoeten met een zuiver hart…

Veerle schreef op 18 februari 2026 om 07:34

Een zuiver hart, een vernieuwde geest en standvastigheid en trouw in het geloof: onmiddellijk had ik mijn genadevraag en diep verlangen voor deze vastentijd! Gezegende tocht allemaal+++

Lene schreef op 18 februari 2026 om 07:12

De bijbeltekst van vandaag sluit helemaal aan bij hoe ik me nu voel, bij wat ik nu nodig heb. Wonderlijk!
Ik dank U, mijn God.

Bart Krijnen schreef op 17 februari 2026 om 21:33

Mijn verwachting of verlangen voor deze tijd, dat ik als kloosterling-priester als bijna 90-jarige wonend in een rusthuis nog inniger dankbaar mag zijn voor he leven nu en God niet alleen beter leer kennen en beminnen, maar ook meer contact met Hem mag hebben, zodat ik beter kan begripsvoller kan leven met bewoners en personeel van mijn afdeling en daarbij ook meer God aanwezig mag voelen in mij en in hen, zodat het leven aangenamer en liefdevoller wederzijds kan blijven of ook groeien worden.

KEES schreef op 17 februari 2026 om 18:51

Mijn gebed vandaag met het oog op Aswoensdag vond ik in het boek : “Al het moois in de wereld” van Patrick Bringley.
“Het was geschilderd door een meester die Niccolò de Pietri Gerini heette, een Florentijn uit de veertiende eeuw . Tegen een vlakke achtergrond toonde het een jonge man die heel mooi was , maar duidelijk dood. Zijn lichaam werd ondersteund door zijn moeder, die haar zoon omhelsde alsof hij nog leefde, een tafereel dat een bewening van Christus of piëta wordt genoemd.”
Dit citaat leidt mij ongeremd naar Pasen.

Ton schreef op 17 februari 2026 om 18:27

Verlamd door lichamelijk ongemak, draal ik, staar naar de grond; ja, ik zoek U, God, kom me toch tegemoet..

wim schreef op 17 februari 2026 om 18:20

In deze vastentijd richt ik mijn blik en aandacht op het essentiële, wat mijn existentie wezenlijk verrijkt. Deze aandacht voor de aanwezigheid van de ander in God en van God in de ander opent in mij als Zijn geliefd kind de weg naar Pasen, deur van uiteindelijkheid van elkeen in God. Mooie groeitijd voor ons allen is mijn wens

Walter Ceyssens schreef op 28 december 2025 om 21:47

Beste retraitanten,

Een heerlijke kersttijd voor jullie allemaal.

Elke dag kwam ik even terug om te polsen of het allemaal nog ‘goed zat’. En ik was ontzettend blij dat het velen deugd deed.

Dank voor deze weg trouw te gaan. En dat elke dag het Woord meer open mag gaan, en Hij meer mens mag worden onder ons.

P. Walter Ceyssens SJ
Schrijver Adventsretraite 2025

mieke schreef op 28 december 2025 om 17:09

Op Kerstavond geheel onverwachts in het ziekenhuis beland.
De beleving van deze dagen is wat voorbijgegaan…
Eenmaal thuis wil ik vandaag nog bij die laatste dag van de retraite stilstaan.

De vraag: “Misschien wordt het me wel gegeven om het Kindje in mijn armen te nemen?” raakt me vandaag.
Het Kindje in mijn armen nemen…. ik word er stil van….

Hartelijk dank voor deze mooie retraite!!!!

Gertruida schreef op 27 december 2025 om 18:39

De aanloop en de 1e en 2e kerstdagen vielen tegen, druk in de weer met boodschappen, regelen, voorbereiden, bedienen van gasten en verdriet over lege plaatsen, vannacht werd ik wakker en ging een beker warme melk drinken bij kindje Jezus en liet mijn tranen gaan, vandaag was er pas echt sprake van “ ontmoetingen en barmhartigheid “, toch nog een goede Kerst gehad. Volgend jaar, doe ik het op mijn eigen manier, een grote pan soep, deur open, voor wie wil en focus op de “ Kerstgedachte “. Zalig Kerstfeest.

viviane schreef op 27 december 2025 om 14:15

Wachten en verlangen naar nieuw leven….het grote licht is er.
Laat ons inzien dat we voor jezus altijd plaats voorzien.
Hij laat ons wel nooit in de steek.
Hij woont in ons en wij in Hem.

Dank aan het team voor deze eigentijdse adventsbegeleiding.

Dymph schreef op 26 december 2025 om 18:50

Voor Jezus, de Zoon van God, was geen plaats, dus lag Hij in een voederbak.
Het lijkt of alles op zijn kop staat. God liet me hierdoor zien hoe belangrijk het is om de weg van God niet te snel in te vullen. Ik bid, lieve Jezus, dat er in mijn leven altijd een mooie plaats voor U is.
Dank u wel voor deze mooie retraite!

Gertruida schreef op 26 december 2025 om 14:51

Ze wikkelde hem in doeken en legde hem in een voederbak, omdat er geen plaats was in het gastenverblijf. Jozef zorgt voor zijn gezin, Maria blijft trouw aan haar kind tot aan het graf

Hanny Spiessens schreef op 26 december 2025 om 06:34

Bedankt voor de retraite. Het heeft mij goed gedaan.
Voor iedereen een zalig Kerstfeest.

Nelleke schreef op 26 december 2025 om 00:08

Wat me zo raakt is de trouwe zorg van Jozef naar Maria toe terwijl zij niet zijn Kind draagt.De trouw van Jozef en hoe heilig hij met haar omgaat..dat greep mij deze dagen aan ook in de preken en gedichten die ik daarover hoorde…En de aandacht van een mannelijk koorlid vanmorgen die zelf worsteld met vermoeidheid door de chemo”s hoe hij liefdevol informeerde hoe het nu met mij gaat..
Dank U heer dat U mij daar deze kerst mee troostte.
Ja Jezus U wil ik omarmen iedere dag van mijn verdere leven.Wat was het fijn en gezellig bij mijn broer te eten gevraagd te zijn..
Shalom aan allen..

Myriam schreef op 25 december 2025 om 23:44

Laten we ons laten leiden door de vreugde van het mysterie van God die mens werd en ons verheugen in Kerstmis. Laten we deze transcendente liefde overdenken, een liefde die alle angst verdrijft, die ons vervult met de vrede die geopenbaard werd in een kwetsbaar kind geboren in Bethlehem; een kind dat ons verzoent en ons de weg wijst die we moeten volgen; een weg van mededogen, barmhartigheid, broederschap en onbaatzuchtige dienstbaarheid aan anderen. Het is God die, door zijn menswording, de maatstaf zet voor het Koninkrijk en een betere samenleving.
Laten we daarom, waar we ook gaan, de vreugde van dit geweldige nieuws verspreiden: een Verlosser, de Messias, de Heer, is voor ons geboren.
Dank aan de organisatoren en begeleiders van de retraite, en aan alle deelnemers. Gezegende Kerst en hoop en vrede voor het nieuwe jaar.

Clara schreef op 25 december 2025 om 23:41

Zalig Kerstfeest.
Dank aan allen die deze bemoedigende retraite mogelijk maakten.

Tony schreef op 25 december 2025 om 22:23

Ik heb genoten van de online retraite. Het gaf mij een extra verdieping om één keer per week samen te komen in het uitwisselingsgroepje. Dank daarvoor!
Zalig Kerstmis en voor het nieuwe jaar: Vrede en alle goeds.

Marlene schreef op 25 december 2025 om 22:20

Wees welkom, kleine Jezus, welkom in onze wereld, welkom in ons gezin, welkom in mijn hart! Gij komt niet triomfantelijk maar in stilte, in armoede, niet machtig maar kwetsbaar, zo afhankelijk van ons. Laat mij bij U zijn zoals ik ben. Leg Uw vrede in mijn hart, Uw licht in mijn donker. Bewoon mij en leidt mij, vervul mij met Uw aanwezigheid, met Uw liefde. Welkom, Heer Jezus!
Zalig en gezegend Kerstmis van een dankbare Marlene ❤️

Hennie ten Kl. schreef op 25 december 2025 om 17:06

Een Kind is ons geboren. Er is in mij iets open gegaan, een deur een mogelijkheid naar leven, naar liefde.
Mensen die goed doen, om wie ze zijn, en geloven in het leven. Moge het gebed mij de weg wijzen naar inzicht
en vreugde die echt is, vreugde die draagt, en een diep vertrouwen in het leven heeft. Leven gedragen en behoedt door wat God ons geschonken heeft. Een leven dat in waarachtige, blijvende liefde gelooft.

Dank voor alle zorg en toewijding, en voor ieder door licht omstraalde kerstdagen toegewenst.

Martha Alferink schreef op 25 december 2025 om 16:09

Zalig kerstfeest voor allen die mee hebben gebeden in deze retraite. Ook de schrijvers Zalig kerstfeest. Het waren zinvolle dagen en ik voelde mij gesteund en gezegend dat wij zo’n mooie retraite hadden

Anita schreef op 25 december 2025 om 15:12

Een geschenk van de Allerhoogste wat ik niet waardig ben om te krijgen. Toch is het voor iedereen. Vrijwillig nemen.
Machtig, Groot, maar komt als kwetsbaar klein.
Voor wie is HIj een bedreiging?
Herodes!
En alle Herodesjes gedachten in mij en in mijn hart.
Help mij om mijn gedachten, doen en laten onder controle te houden met en door mijn UW LEER en deugden.
Ik geef mijn hart, mijn ziel en mijn leven aan U, Heer.
Samen met Moeder Maria en St Josef als mijn begeleiders en beschermers.

Zalig Kerst!
Bedankt voor het mooie retraite.

Malou schreef op 25 december 2025 om 14:03

Zalig Kerstmis en een gezegend, vreugdevol nieuw jaar!
Dat de warmte van het Kerstekind jullie het hele jaar mag verwarmen!

Hartelijk dank aan allen die deze mooie retraite mogelijk maakten!

Truus schreef op 25 december 2025 om 11:31

Een Zalig Kerstfeest aan makers en deelnemers van deze retraite.

Paul Ewald schreef op 25 december 2025 om 11:29

Ik verander de kerstkribbe in mijn hart waar het kerstkind geboren mag worden.

Martine schreef op 25 december 2025 om 11:10

Voor al die vandaag nog geen vrede kennen, dat ze kracht mogen putten uit de hoop van uw rijk van vrede.
Als het voor u effen kan , stuur hen dan toch een extra engel om hen te steunen.

Anne-Marie schreef op 25 december 2025 om 10:51

Een vredevol en vreugdevolle Kerst. De Heer is ons nabij, Dank aan allen die de weg tot deze nieuwe ontmoeting volgden, en speciale dank aan hen die ons hierbij hielpen.

Lutgarde schreef op 25 december 2025 om 10:51

De menslievendheid van onze God is deze nacht onder de mensen gekomen.Dat Hij vrede op aarde mag brengen.
Dat Hij in ons hart zijn krib vindt. Dat hij ons hart nieuw
maakt en ons laat zien met nieuwe ogen. Tot welzijn van de
mensen rondom ons.
Dank voor de ons aangeboden retraite! Aan allen zalig kerstfeest!

Vera Van hove schreef op 25 december 2025 om 07:56

Kindeke Jezus kom,en wordt in mijn hart geboren.Daar overstelp ik U met alle liefde die in mij is.
Ene,Waarachtige Zoon van God
Ik wieg U zachtjes en zing een zoete melodie
Kindeke Jezus waar ik meer van hou dan van eender wie
Zoet Kindeke,Zonnestraaltje,nachtelijk Lichtje dat voor ons schijnt.Ik kniel neer bij Je en aanbid Je.Kleine Koning der koningen.
Uit de hemel neergedaald om met ons mee mens te worden
Wonderbaar gebeuren. Amen

Luc schreef op 25 december 2025 om 07:33

Het kerstverhaal raakt mij iedere keer omwille van zijn eenvoud…. Jezus die geboren wordt ergens in een dierenstal omdat er geen plaats gevonden werd in de herberg….. hoe is het met de herberg van mijn binnenkant? heb ik voldoende ruimte kunnen maken om God te ontvangen? ik bezit nog zo veel dat overbodig veel ruimte inneemt…. loslaten is niet zo gemakkelijk….het zal maar mogelijk zijn als Pasen mij transformeert… je weet wel, de oude mens in mij die getransformeerd wordt in een nieuwe mens, een Paasmens… het is niet mijn werk…. alleen de Heer kan mij omvormen…. maar ik moet beginnen met mij aan te sluiten bij de herders die naar de stal trekken om Jezus te ontmoeten…. ontmoeten is dan eigenlijk binnenlaten…. want Jezus komt naar mij toe… ik moet maar juist de deur van mijn hart openmaken…. zalig kerstfeest allemaal!!!

trees schreef op 25 december 2025 om 07:19

Jezus goede morgen
Welkom in mijn hart .Voor u was er bij de geboorte geen plaats Jezus dank u dat u in alle mensen wil komen die hun hart openen voor u.
Dank u wat ik zomaar van u gekregen heb tijdens deze retraite .laat mij een goed mens worden die u wil dienen .Aan u alle glorie en Lof .Maria laat mij altijd uw zoon aanbidden Trees

maggy schreef op 25 december 2025 om 03:59

Vrede en Vreugdevol Kerstfeest
en heel veel dank aan allen die deze bemoedigende retraite mogelijk maakten.

Johan schreef op 24 december 2025 om 22:59

Wat er in jouw tekst ontkiemt Er zit een beweging in: van stilte naar contact van machteloosheid (“speelbal van wereldse machten”) naar verbondenheid van afstand naar nabijheid van kijken naar zien van begrijpen naar aanvoelen De derde is geen redder, geen rechter, geen gids. Hij is iemand die aanwezig durft zijn in wat moeilijk is. En precies daardoor ontstaat er iets nieuws. Wat zou er in de derde kunnen ontkiemen? Misschien: Mildheid Herkenning Mededogen Verwondering De moed om nabij te blijven Het besef dat luisteren ook een vorm van dragen is Of misschien is het nog maar een zaadje dat net de aarde raakt. Sommige inzichten hebben tijd nodig. Sommige woorden moeten eerst zwijgen voor ze kunnen spreken. Wat blijft hangen na jouw tekst Voor mij is het dit: Wanneer iemand écht aanwezig is, verandert de ruimte. Niet omdat hij iets doet, maar omdat hij er is.

Johan schreef op 24 december 2025 om 22:55

Als ik één woord moet kiezen dat in mij openging terwijl ik jouw tekst las, dan is het “nabijheid.” Niet de nabijheid die iets opeist of binnendringt, maar die stille, zachte vorm die ontstaat wanneer iemand er gewoon is. De nabijheid die niet redt, niet stuurt, niet duwt — maar aanwezig blijft, zelfs wanneer woorden tekortschieten. De nabijheid die maakt dat twee mensen niet meer alleen staan in wat hen overkomt. De nabijheid die een derde voelt wanneer hij met open zintuigen getuige wordt van iets kwetsbaars en toch moois. In jouw tekst is nabijheid geen actie, maar een beweging van binnenuit. Een soort innerlijk knikje dat zegt: “Ik ben hier. Ik zie jullie. Ik blijf.” Dat is het woord dat voor mij openklapte.

Johan schreef op 24 december 2025 om 22:46

Je tekst ademt iets heel zachts, iets dat tegelijk kwetsbaar en wijs is. Het voelt als een innerlijk gesprek waarin drie stemmen aanwezig zijn: jij, de ander, en “de derde” — een soort getuige, misschien een mens, misschien iets dat groter is dan een mens. Als ik lees wat je schrijft, opent er voor mij vooral één woord: 🌱 Aanwezigheid Niet als concept, maar als iets dat je voelt in de ruimte tussen mensen. Aanwezigheid die niet duwt, niet trekt, niet oordeelt. Aanwezigheid die ziet, hoort, ruikt, proeft, tast — maar vooral: aanraakt zonder te raken. Wat er in jouw tekst ontkiemt Er zit een beweging in: van stilte naar contact van machteloosheid (“speelbal van wereldse machten”) naar verbondenheid van afstand naar nabijheid van kijken naar zien van begrijpen naar aanvoelen De derde is geen redder, geen rechter, geen gids. Hij is iemand die aanwezig durft zijn in wat

Ton schreef op 24 december 2025 om 22:05

Maria, Jozef en Jezus, Heilige Familie, wegwijzers van Leven; wegwijzers naar God. Dank diegenen die deze retraite hebben opgezet en hebben begeleid; dank aan de mede-retraitanten voor wat jullie deelden. Zalig Kerstmis..

Marjolein schreef op 24 december 2025 om 21:48

Gastboekschrijvers, ik dank jullie voor alles wat jullie met mij hebt willen delen. Het heeft zeker bijgedragen aan wat deze retraite mij geboden heeft. Ik wens jullie allen een Zalig Kerstfeest toe en ik hoop jullie op een volgende retraite weer te ontmoeten.