Gastenboek

Ton schreef op 19 februari 2026 om 19:28

Een te grote gerichtheid op mezelf; mezelf als uitgangspunt van denken en doen voelen; ketenen waaraan ik te veel vast zit. Kom ons, kom mij maar tegemoet, God, om ketenen, waarmee we vast zitten mee los te maken..

wim schreef op 19 februari 2026 om 18:20

De as van woensdag doet mij stilstaan bij de primaire elementen die als meststof kunnen dienen bij de ontwikkeling van mijn talenten, bij wat mij door mijn Schepper gegeven is om gelukkig te zijn op mijn levensweg tot bij de Overgang in Hem. Zijn last is licht en Zijn juk is zacht. Ontketend voor altijd

Gertruida schreef op 19 februari 2026 om 17:22

“ Leven is voor mij God op de eerste plaats zetten, niet altijd makkelijk, het vraagt om grenzen stellen en bewaken, reflectie, vergeven, dankbaarheid, onderscheiding en stille tijd. “ ik was afgelopen weken ernstig ziek en heel eenzaam, maar God was er en ik klampte mij aan hem vast en nu langzaam aan het herstellen, onderweg naar Pasen een periode van vasten, bidden en reflectie.

Kees schreef op 19 februari 2026 om 17:02

Kies voor het leven ! Mijn dagen zijn geteld ben gezond maar toch op weg naar een goed einde. Vanavond buig ik mij met enige medemensen over een Bijbeltekst welke weet ik nog niet. Ben daar tussen personen die de Heer gehoorzamen en hem toegedaan blijven. Zo dicht bij de Heer ben ik niet. Zelf heb ik licht mijn ogen maar gisterenavond bij bezoek aan het “oog café ” met visueel gehandicapten dacht ik : “waar haal ik het recht vandaan om te zien en te geloven”.

Maria schreef op 19 februari 2026 om 14:37

Deze eerste dag van retraite vervult mij van dankbaarheid….dankbaar ook dat we de retraite tijd ook digitaal kunnen beleven. Het stemt mij vredig, dank aan de vader, de zoon en de heilige geest 🙏🏻

Alfred schreef op 19 februari 2026 om 14:25

via Donker

hier

ik stop

niets hoeft

adem

lichaam op stoel

nu

ik dacht
dat er meer moest zijn

verder
beter

ik keek buiten mij

vergeleek

werd moe

donker

traagheid

druk in mijn borst

leegte

niet fout

maar diepte

dit was er al

onder het streven

waarde

zonder bewijs

ik voel

niet begrijpen

zijn

hier

nu

genoeg

licht naast donker

beide aanwezig

niets hoeft weg

ik ook niet

geen antwoord

geen belofte

alleen

hier

Winnifred schreef op 19 februari 2026 om 13:54

Ik voel mij een gezegend mens, dat ik het pad weer mag bewandelen.

lutgart schreef op 19 februari 2026 om 13:27

Tot leven komen…

Toon mij Heer een weg om op mijn verlangen in te kunnen gaan.
Het verlangen om mij door U te laten liefhebben.
Mij bewust worden van waar ik ben en hoe ik ben.
In waarheid wil ik mijzelf kennen.
Nederig buig ik mijn hoofd,luister,
stel mij open voor Uw fluisterende stem,ingevingen,
oproepen van anderen,diepe verlangen in mij.
Ik stel mijzelf de vraag:’wat is leven voor mij?’
Hoe voel ik dat ik ten volle leef?
Ik wil leven zo intens als een gegeven.
Het lied van het leven wil ik zingen.
De vonk van Licht waaruit ik ben geboren wil ik mij herinneren.
Uit Uw licht ben ik geboren,uit Uw licht kom ik tot leven.
Laat mij Uw liefde ervaren in wat mij overkomt.

Franky schreef op 19 februari 2026 om 13:22

Door omstandigheden maakte ik de voorbije maanden een mentale inzinking mee. Ik ben gisteren gestart met deze retraite en heb daardoor reeds andere inzichten gekregen. Ik ben ervan overtuigd dat onze Schepper en al zijn medewerkers mij zullen helpen in de komende maand(en) opnieuw tot een normaal leven te komen. Ik heb altijd van God gehouden, maar ja… ik was ook een mens met zwakheden…. Het wordt beter door Zijn steun. Ik weet het.

Riet schreef op 19 februari 2026 om 13:07

Ik vind dit zeker een zinvolle tijdsbesteding op weg naar Pasen met inspirerende teksten, die vragen om verbinding en uitwisseling met elkaar.
Dank daarvoor.
Ik las dat Sandra daar hulp bij vroeg. Is het niet mogelijk om een klein groepje te gaan formeren om dan bij elkaar te komen?
Ik woon in Oss en stel mijn
huis daar graag voor open.

Dette schreef op 19 februari 2026 om 12:32

Ik ben dankbaar voor deze retraite.
Dit is pas de 2de dag en God is al ‘aan het werk in mij’.

Heer God ik dank U en ik vertrouw op U
Zegen voor u allen.

Christine H. schreef op 19 februari 2026 om 12:19

Leven is voor mij in harmonie te zijn met mijzelf en mijn omgeving, ongeacht de omstandigheden.
De afgelopen periode was ik door de winterse periode veel alleen met mijzelf.
En was ik genoodzaakt om in een ‘klein’ wereldje te leven, en veel in de stilte te verblijven.
Ik ervoer het als een soort oefening in het besef dat met het ouder worden zo’n leven dichterbij komt.
Dit te accepteren is een nieuwe fase in mijn leven.

Martine schreef op 19 februari 2026 om 12:02

Heer, U liet mij ondervinden dat leven samen met blije hoopvolle mensen ten volle leven is. Help mij elke dag te werken aan uw hoopvolle wereld voor alle mensen. Dank voor alle blije gezichten en vrolijk bezige geluiden van mens en dier om mij heen.

Lieve schreef op 19 februari 2026 om 12:01

God liefhebben
Hem gehoorzamen
Hem toegedaan blijven…
God, help mij, sta me bij om zo te leven.
Zend mij Uw Geest, om deze weg te bewandelen, naar het voorbeeld van Jezus.

Iet schreef op 19 februari 2026 om 11:55

God is voor mijnen helper die bevrijd maar door de mensen om mij heen zijn “werk” doet

Lutgarde schreef op 19 februari 2026 om 11:16

Vernieuw mijn geest wat voor mij inhoudt verdraagzaam zijn, zachter worden, voor het leven kiezen. Daar probeer ik deze
vasten werk van te maken. Na een donkere periode ben ik blij met deze retraite. Elke dag zal ik als een nieuwe uitdaging zien. Zoals de lente zich stap voor stap ontvouwt, zo kom ik
dag na dag wat stralender aan het licht. Steun mij, heer,
ik wil u niet ontgoochelen.
,

Matti schreef op 19 februari 2026 om 10:41

Lieve Heer, kiezen voor jou is kiezen voor het leven. Ik heb echter een beperktheid. Als ik te veel prikkels in mijn leven heb, word ik heel vermoeid. Ten volle leven is voor mij anders ingevuld dan voor een persoon die deze beperktheid niet heeft. Geef mij de genade om ten volle te kunnen leven zonder negatieve gevolgen. Dank u, Here, omdat u de Genezer bent en almachtig. Ik stel mijn vertrouwen op u. Amen.

Cecilia schreef op 19 februari 2026 om 10:32

‘Kies voor het leven’…voor mij en mijn om-wereld. Er leeft in mij de gewoonte niet om te zoeken wat ik kan doe, maar ingaan op wat zich NU aanbied. Soms zie ik dan achteraf, wat moois ik mocht doen… Dank je Goddelijke!!!

Matti schreef op 19 februari 2026 om 10:23

Genadige God, help mij om ook genade te betonen aan anderen. In Jezus ben ik een nieuwe schepping (Romeinen 8); laat dat ook zichtbaar worden in mijn relaties gedurende deze vastentijd. Er zijn mensen in mijn keven waarbij de omgang moeilijk verloopt, wil u mij daarbij helpen. Dank u, genadige God, omdat u altijd aanwezig bent en bereikbaar.

Nikolaas Sintobin schreef op 19 februari 2026 om 09:45

Beste Sandra,

Het is niet “verplicht” om alles “af te werken”. Neem gerust datgene wat u aanspreekt. Het enige criterium is: helpt dit mij om te bidden. De rest laat u gewoon voor wat het is.

Mooie retraite toegewenst,

Nikolaas

Sandra schreef op 19 februari 2026 om 09:20

Lieve mensen, help waar moet/mag ik beginnen. Door de vele informatie raak ik nu al de weg kwijt. Bidden is toch eenvoudig? Ik ben nu al de draad kwijt door alles wat er omheen gezegd en verteld word. Wie kan mij helpen? lieve groet Sandra

Trees schreef op 19 februari 2026 om 09:01

Goede God .Ik dank u samen met u de retraite verder te doen.
Dezen nacht was ik beter en had minder pijn Maak mij helemaal beter vooral laat mij diep verbonden blijven met u ,Roep veel mensen op in deze vasten tijd hun leven te richten op het h hiernamaals
Ik vertrouw de zoekende aan u Trees

Guido schreef op 19 februari 2026 om 08:22

Een prachtige tekst, Geloofsimpuls over danken !

Vera Van hove schreef op 19 februari 2026 om 08:21

De Heer,mijn God ,lief hebben
De Heer ,mijn God ,gehoorzamen
De Heer,mijn God ,aanbidden.
Ik werp me neer voor U,klein en beperkt maar toch ten volle leven.
Me in alles,doen en denken,naar U toe richten
VoorU,mijn grote God
Heilzame Vriend,
U,die mijn God zijt.

Lene schreef op 19 februari 2026 om 08:04

Ik voel het volle leven ’s ochtends vroeg in de stilte van de ongerepte natuur, al wandelend of joggend. Dan bent U me zeer nabij, mijn God. Wat geniet ik van dat gevoel! En van het daarmee gepaard gaande gevoel van dankbaarheid. Dank U, mijn Vader, dat ik daarvan kan en mag genieten.

Marjolein Povel schreef op 19 februari 2026 om 08:04

Dank voor wederom een digitale retraite. Dat wij allen samen weer dichter naar God mogen groeien.
Ik heb moeite met de bijbeltekst. Deze komt op mij erg ik- gericht over in een tijd waarin we eigenlijk wat meer zouden moeten ont-ikken om het woord van De Wachter te gebruiken.

Anke schreef op 19 februari 2026 om 08:02

Fijn om weer samen deze retraite te doen. Leven is voor mij stilstaan en dankbaar zijn voor m’n kinderen en kleinkinderen. Met de Heer leven elke dag is nieuw!

Stan schreef op 19 februari 2026 om 07:40

Dank voor de mooie teksten, ze zetten me op weg om vandaag oprecht Gods liefde te beleven.

Luc schreef op 19 februari 2026 om 07:09

Kies voor het leven…. het leven van een boom aan de rivier zoals in psalm 1 staat…. die boom put zijn voedsel uit het water waarin zijn wortels staan…. ik voel het leven, het echte leven als ik mag neerdalen in de stilte van mijn binnenkant, waar de drie-eenheid woont en werkt en waar er liefde is, overvloedige liefde…. ik mag participeren, ik mag stil zijn, God is dichtbij, Hij woont in de stilte …. en ik mag alles, gedachten en gevoelens, plannen en projecten, emoties van vandaag en van vroeger, loslaten om in die stilte te verwijlen… en dan terug te keren in het dagelijks leven…. God verdwijnt dan niet maar Hij blijft bij ons, bij mij en Hij ontmoet de God in jou…. er ontstaat heel veel energie daardoor, heel veel leven, nieuw leven….

Myriam schreef op 18 februari 2026 om 23:10

Wij beginnen vandaag de tocht als mensen stof uit de aarde en bij de asoplegging wordt er nog aan toegevoegd ‘en tot stof zul je wederkeren’. Zo sterfelijk zijn wij als een windvleugje, een bloem die verwelkt. Wij hebben dus niets om ons op te laten voorstaan. Voor je het weet, is er het einde. Stof zijn wij en niet meer. Maar dat hoopje niets heeft God zijn adem ingeblazen om er een levende mens van te maken, geroepen om te leven, geroepen om leven te geven en leven te hoeden.
Dank aan iedereen die deze retraite opnieuw mogelijk heeft gemaakt.

Cecilia schreef op 18 februari 2026 om 23:08

Ps 51: Schep in mij een zuiver hart’
Dit is mij enige verlangen.
Verder; Hij weet wat ik nodig hen, VOOR ik het uitspreek.
Dank!!!

Alfred schreef op 18 februari 2026 om 22:40

Onmacht 🌼

niet forceren
maar toelaten

ik kan het leven niet sturen
niet mijn lichaam
niet mijn einde

onmacht
is geen fout
maar feit

gedachten over succes
over aanzien
over controle
ze verschijnen

ik zie ze
en ga niet mee

wat onrust vergroot
laat ik liggen

druk in mijn borst
oude angst
oude trots

ik voel het
zonder verhaal

onder spanning
blijft adem

de wereld jaagt
op winnen en verliezen
ik hoef niet mee

wat verbinding vergroot
houd ik vast
wat mij verhardt
laat ik los

ik hoef niets te bewijzen
niet aan anderen
niet aan mezelf

mijn waarde
is geen prestatie

wanneer gedachten spreken
en ik niet vecht

blijft rust

eenvoudig
stil
genoeg.

Alfred

M.F. schreef op 18 februari 2026 om 22:09

Niemand kan zijn/haar eigen leven bevatten, want het is geschonken.
Een wonder en daarmee de grondslag van spiritualiteit.
Gelukkig zijn zij die dit wonder mogen ervaren.
Niets kan hieraan iets toevoegen.

MARIAN schreef op 18 februari 2026 om 22:05

Voor iedereen een goede voorbereiding op Pasen.Door o.a. deze retraite te doen.Dank voor sturen van de texten

Ton schreef op 18 februari 2026 om 20:38

De Stilte roept me op tot meer Leven; God, kom ons, kom mij, in de Stilte tegemoet..

Wim schreef op 18 februari 2026 om 20:38

“Ik kan geen angst hebben voor een God die zich zo klein gemaakt heeft”. Dit citaat heeft me geraakt. De God van mijn jeugd was woedend en ongenaakbaar. Hoewel ik daar al jaren los van ben, blijft daar toch altijd iets van plakken.

Hermaria schreef op 18 februari 2026 om 20:08

ik leef

takjes op het bospad
horen kraken
onder mijn voeten

zonnestralen tussen
de bomen zien
flitsen

geurig verrot hout
opsnuiven met
geopende neusvleugels

de ribbels van de stammen
voelen met mijn
vingertoppen

voor een moment loop
ik richting jou
toegewend

nu weet ik het
weet ik het straks
ook nog

ik wil leven

Margaretha schreef op 18 februari 2026 om 19:46

Ik ben nog maar een beginnend bidder…..doe voor het eerst mee met deze online retraite.
De informatie vooraf is wel veel: ik houd me voorlopig maar bij het weekthema: U Heer bent goed en tot vergeving bereid. Deze tekst paste meteen goed in mijn huidige situatie. Fijn ook dit gastenboek. Beetje houvast. Goede dagen allemaal.

Mirjam schreef op 18 februari 2026 om 19:06

Dit jaar kan ik voor het eerst veel bewuster meedoen aan de vastenperiode.
Ik ben in september 2025 met vervroegd pensioen gegaan en heb meer tijd en ruimte om bewuster stil te staan.

Hans schreef op 18 februari 2026 om 18:52

fijn om weer deel te nemen. ik wens iedereen een mooie vruchtbare zinvolle vastentijd toe

jef schreef op 18 februari 2026 om 18:52

Bedankt dat we zoals elk jaar deze retraite mogen beleven.
Met de hulp van alle mederetraitanten hoop ik dat velen
die de weg verloren hebben terug op de juiste weg terechtkomen.

Marjo schreef op 18 februari 2026 om 18:46

Standvastig zijn in geloof. Dat zoek ik. God wilt u mij helpen dit vol te houden en niet te denken dat het allemaal zo zinloos is. Dank u dat u via deze retraite mij een steuntje geeft om in u te blijven geloven.

wim schreef op 18 februari 2026 om 18:19

Kies voor het leven. Leven is beweging, in en uit, adem, om-kering, intern en extern, man en mannin zoals in de Tuin van het Begin/Einde, God en mens. En alle hebben elkaar nodig, zijn complementair. Die beweging zal dus nooit stoppen want beweging is energie, eeuwig. Dank voor dit bewustzijn die mij bij mezelf brengt en ont-moeting mogelijk maakt. Iedere dag, elke seconde

Lieve schreef op 18 februari 2026 om 17:44

Ik heb uitgekeken naar deze retraite met de hoop tot rust te komen, het verlangen naar stilte te voeden, me open te stellen voor het diepste verlangen in mij. Het leven ervaar ik als heel druk, zoveel dingen die moeten gebeuren. Maar uiteindelijk leg ik me dit zelf op. Het moet-isme heeft bij mij soms de bovenhand en dit geeft spanningen in mezelf. Ik ga proberen los te laten in deze 40-dagentijd om de innerlijke rust te bewaren en om open te staan voor hetgeen zich afspeelt in mijn hoofd en in mijn hart.

Isabelle schreef op 18 februari 2026 om 16:43

Il est bon pour moi de confier mon esprit, mon âme et mon coeur au Dieu Créateur et re- créateur de toutes choses en ce début de Carême. Toi qui me précèdes et m’attends dans le silence, Jésus, ouvre mon coeur à ta présence, à ta parole, à mon prochain. Eduque moi, apprends moi à lâcher-prise en m’appuyant sur Toi seul.
Beau chemin de Carême à tous!

Trees schreef op 18 februari 2026 om 16:31

Dank u God dat u werkelijk van me houd
Aan het begin van deze vasten tijd wil ik mij speciaal tot u wenden en vragen mij te leiden dieper naar u dank u God Trees

Hans schreef op 18 februari 2026 om 16:19

vaster
gast

weerom
veertig keerom
dagen lint bevinden
om mij vast te maken
vragen om zijn lichter last
te dragen doorheen opgang
langs die laag gelegde wijzer
met zijn zeggen eens al laat je
zien hier heden voor mij rijzen
tot het naderbij je aangezicht
je stilt, want klanken spel
je stem van stand wil
van jou het gaan
verstaan.

brood
noter

(hans winter)

mieke schreef op 18 februari 2026 om 15:52

Deze mooie geliefde psalmvers drukt al mijn verlangen uit.

me laten raken door U
me laten inwonen door U
me laten omvormen in U
me laten beminnen door U
Uw geliefde mogen zijn

om steeds meer ten volle ‘mens’ te mogen worden.

Moge deze 40 dagentijd voor ieder een vruchtbare tijd zijn.

Nelleke schreef op 18 februari 2026 om 15:45

Ja ik mag me verwonderen over alles wat ik nog mag ontvangen aan dagelijkse dingen ook; een warm huis eten, drinken en redelijke gezondheid ondanks het krijgen van diabetes type 2, en zit ik nu in de wachtkamer van het St.Jansdal..dank voor de zorg die er hier en overal er in ons land nog is..Dank U wel voor de mensen van deze retraite en alles hebben voorbereid…en vanavond al begeleiding..Ook ben ik ontroerd over het feit dat zoveel jonge mensen U zoeken!!!Wil U mij helpen tot rust te komen bij U in deze 40 dgn.tijd?
Dat ik dichter bij U mag komen?
Voor Allen Shalom op deze weg…

lutgart schreef op 18 februari 2026 om 13:48

Licht dat leven geeft…

Zo mooi…zo nodig zowel in de natuur,mezelf,in alle harten van de mensen.
Ik verlang er zo naar want mij hart zit vol beslommeringen,angst,onzekerheden in deze woelige tijden.
We hebben nu weer elkaar in onze hoop en verlangen naar een nieuw perspectief.
God kom mij (ons)tegemoet.
Zachte achtergrond muziek kan mij helpen om mijn belast hart leeg te maken.