Gastenboek

Marlene schreef op 25 februari 2026 om 12:37

Een hele diepe pijn en gebrokenheid. De enige uitweg was nog enkel Jezus en Maria aanroepen, in volle overgave. Een grote beproeving. Niet afhaken maar vasthouden aan het geloof is zó nodig en belangrijk, want bidden is bijna niet mogelijk in dieptemomenten. Het samen delen en de verbondenheid in een gebedsgroep is ook zó waardevol. Zo ook zijn we nu verbonden met z’n allen en kunnen we mekaar dragen in gebed en liefde. Sterkte voor iedereen.

Gertruida schreef op 25 februari 2026 om 12:35

Ik ervaar zeker gebrokenheid, sta met lege handen en bid tot God voor genezing, en kracht voor mijzelf en mijn echtgenoot.
Ik ben erg dankbaar voor deze retraite, probeer mijn kruis zo goed mogelijk te dragen. Heer wilt ons helpen, dat onze harten vervult mogen worden van liefde, vreugde en hoop.

Lieve schreef op 25 februari 2026 om 11:44

Gebrokenheid in mijn leven, ja, dat is er wel… soms zie ik niet meer hoe het allemaal gekomen is. Maar wat ik me nu duidelijk begrijp is dat ik in die momenten van gebrokenheid me te weinig in gebed tot God gericht heb. Ik onderging het en voelde me zwak… op dat ogenblik niet aan gebed gedacht. Ik ben blij dat dit inzicht er nu is. Als er iets is in mijn leven, ga ik proberen om te bidden, om met God te praten over mijn gebrokenheid. Dank U Heer, voor dit inzicht…

Lutgarde schreef op 25 februari 2026 om 11:12

Deze psalm is ons helemaal op het lijf geschreven. Hierover moet ik niet nadenken.Verwachtingsvol aan het leven begonnen, met grote dromen, blij om mekaar,mijn echtgenoot en ik.Zover wij ons kunnen herinneren moeilijkheden.Nu de zon vandaag zo stralend schijnt,wil ik
dat zien als een teken. Een handreiking van onze God, zoals er tussenddoor toch veel waren.Hoe hadden wij het anders uitgehouden?Een gebroken hart,zoveel is zeker.
Toch hebben wij er veel wijsheid voor in de plaats gekregen. Het stemt ons dankbaar en weten:God redt.

Maurits schreef op 25 februari 2026 om 10:57

“Hoe kan ik me laten liefhebben?”

Cecilia schreef op 25 februari 2026 om 10:16

Gebrokenheid en pijn zijn voor mij een weg die mij doet bidden:’ Leid mij Heer’. Ik sta dan met lege handen. Deze leegte doet mij bidden tot Jezus die Leer mij met mijn leegte ten volle bij U zijn; hier en nu.
Dank!!!
Cecilia

Trees schreef op 25 februari 2026 om 09:42

Goede God. Ook deze morgen richt ik mij tot u . u zegt ook vandaag vraagt en ge zult verkrijgen Ik bid u Heer voor Vrede in Oekraïne en Rusland . Geef de leiders inzicht om werkelijk tot vrede te komen
IK dank u dat u naar ons bidden luistert Trees

Anita schreef op 25 februari 2026 om 09:26

Jazeker, een totaal gebrokenheid
Onmacht, woede, ook voor God.

Hier ben ik, doe maar wat U wilt, zelf de dood.

(Het verandert alles in mijn hart, met de zelfde situatie)

Paul schreef op 25 februari 2026 om 08:36

De digitale retraite geeft mij elke dag weer richting om in stilte te zijn waar mijn gedachten en geweten getoetst worden. Soms ervaar is een moment dat rust, vrede en een veilig gevoel. Dankbaar om in mijn 81e levensjaar te mogen zijn voor mijne echtgenote, kinderen en kleinkinderen.
De herfst van mijn leven geeft vele kleuren die mij steeds meer dichterbij bij het beloofde koninkrijk van mijn hemelse vader brengt door mijn kompas in de persoon van Jezus.
Ik ga ervan uit dat de genade en barmhartigheid van GOD ontelbare manen groter zijn dan al mijn tekortkomingen.

Ria schreef op 25 februari 2026 om 07:30

Ik besef: Gods GENADE, en Zijn LIEFDE, zo oneindig groot!

Johannes schreef op 25 februari 2026 om 06:14

Wezenlijk voel ik me lange tijd gebroken en depressief.

Deel dat met God en vraag om heling als dat kan.

Nelleke schreef op 25 februari 2026 om 00:41

Doordrenk mijn geest met Uw H.Geest zodat ik tot bloei mag komen en vrucht dragen naar de mensen en op plekken waar dat nodig is in Uw nabijheid wil ik zijn..

Myriam schreef op 24 februari 2026 om 23:49

Vandaag moeten we bedenken dat het God zelf is die tot ons spreekt, soms om ons aan te moedigen, maar soms ook om ons wakker te schudden, om ons tot actie aan te zetten. Het is niet gemakkelijk om afstand te nemen van het lawaai, van de drukte van de wereld, en naar Jezus te luisteren. Dit is de voortdurende uitnodiging die Hij ons doet: een moment waarop God ons liefheeft en ieder van ons zich door Hem laat liefhebben. Heer, U weet hoe vaak ik naar U heb geluisterd maar U niet kon horen, hoe vaak U tot mij sprak maar ik geen aandacht schonk, hoe vaak U per dag wacht tot ik aan U denk, en toch bent U altijd aan mijn zijde. Help ons U volgen, om vruchtbare grond te zijn waar het zaad dat Uw woord in mij plant kan ontkiemen en goede vruchten kan dragen.

Pieter schreef op 24 februari 2026 om 23:31

Altijd bemoedigend om aan deze retraite mee te doen, ook bemoedigend is het lezen in het gastenboek, veel is zo herkenbaar en zo leerzaam.

In een boek over gebed las ik het volgende. Voorbede vraagt om een hart vol liefde. Liefde zal ons aanzetten tot voorbede en voorbede maakt dat wij meer gaan houden van de mensen voor wie we bidden.

Uit de vele reacties in het Gastenboek spreekt liefde, voor de Here God en voor de mensen die ter sprake komen. Met andere woorden, de tijden van gebed gestimuleerd door deze retraite doet de liefde voor anderen groeien, geweldig.

Hilda schreef op 24 februari 2026 om 22:18

God, ik vraag u mij te helpen in mijn moeilijke momenten, uw woord vraagt om volharding, eigenlijk een karkaktereigenschap van mij.
Een blij gevoel krijg ik van Jesaja’s beschrijving. Dat zorgt ervoor dat ik door de moeilijke tijden heenkom.
Soms is het leven vruchteloos dan moet ik er wat van maken ook al lijkt niets te lukken. Dan roep ik u aan o God, vergeef mij zodat ik kracht krijg alles vrucht te laten dragen om zo mogelijk tot bloei te komen.

Godelieve schreef op 24 februari 2026 om 21:53

Er zijn momenten in mijn leven geweest dat ik meer gebrokenheid en pijn ervaren heb dan op dit ogenblik. Mijn gebed op die ogenblikken was alleen maar een roepen, schreeuwen: “Doe met mij wat Gij wilt” en dit zinnetje voor mij nog meer zeggend: “Fais de moi ce qu’il te plaîra!”
Door dit nu neer te schrijven ontstaat het verlangen in mij om dit opnieuw tot mijn gebed van vandaag te maken.

Christine V schreef op 24 februari 2026 om 21:13

Heer, jouw Woord keert niet naar jou terug “zonder eerst te doen wat Ik wil en te volbrengen wat Ik gebied.”
Hoe kunnen we weten wat we moeten doen wat God wil of wat Hij gebiedt, als we geen catechese meer krijgen? Waar wordt er nog gesproken over de 10 geboden? Kunnen we aan de 10 geboden misschien ons geweten toetsen om te weten waartegen we zondigen? of bestaat de zonde niet meer? waar hoor je daar nog iets over? Laat de regen en de sneeuw maar veelvuldig komen om de aarde en vooral ons, Zijn kinderen, te doordrenken om vrucht te kunnen dragen en door te geven.

Marjo schreef op 24 februari 2026 om 21:07

Beste mede retraitenaren,
Graag wil ik mijn gebedservaring delen, nu na een week retraite.
Het is zo fijn om het te mogen doen. Ik schrijf alles wat ik denk op, op deze manier voelt het minder vluchtig wat ik doe. Ook kan je het dan nalezen en dan slaat de verbazing toe. je hebt niet het gevoel het zelf geschreven te hebben. Ook komen er gevoelens naar voren die nooit onder woorden gebracht zijn. Het woord verbazing is hier op zijn plaats.
Ook voel ik me dichter bij God. Zoals nu heb ik niet eerder met hem gesproken. Last but not least je krijgt een stille rust over je. Een rust en een kracht om mijn man goed te kunnen blijven verzorgen. Ik dank God daarvoor en ben blij deze retraite te mogen doen. Dank jullie wel.

katrien schreef op 24 februari 2026 om 21:01

Natuurlijk ervaar ik gebrokenheid in mijn leven, gebrokenheid in familierelaties en andere relaties … spijt en ook woede, niets is perfect en daar kleeft ook schuld aan en het verlangen naar verbetering.

En kan ik God daarbij betrekken ? Dat psalmvers ligt zo dikwijls op mijn lippen in een andere vertaling:
“Als ik gebroken en vernederd, mijn hart geopend houd voor U, is dat mijn offer, neem het aan”
De toegang voor iets nieuws OPEN houden, mij niet afsluiten en verlangen naar genade, naar de Heilige Geest en vragen “Leg mij Heer goede woorden in de mond” om bij een ontmoeting het juiste te zeggen!

Wim schreef op 24 februari 2026 om 20:31

Wat een mooie citaten weer deze week. Het citaat van Henri Nouwen komt dicht bij wat ik nu aan het leren ben. Ik kom uit een traditie van ‘moeten’. Ook vrucht dragen is dan een kwestie van moeten. Moeten evangeliseren, moeten getuigen, moeten bijbellezen, etc.
De omdraaiing van Nouwen is helend. Ik kan doen wat ik wil, maar zal God nooit kunnen bereiken, terwijl als ik mij verwactingsvol openstel het zo naar mij toekomt.

margaretha schreef op 24 februari 2026 om 19:28

God is er
altijd
ook al vergeet ik het vaak….
Maar als ik mijn ogen naar hem opsla
is Hij daar
achter die wolk,
onder die steen,
in mij, op mijn weg,
wachtend
tot ik zover ben.
Dat ik mij daarvoor schaam
heeft Hij mij al vergeven voordat ik het mij bewust ben.
Dat ik goede voornemens heb, ziet hij aan met een glimlach. Hij kent mij toch….: enthousiast en vol ijver van start
en dan weer afdwalen in een veelheid van afleidingen…..
Toch weet ik:
even verderop wacht Hij
geduldig en steeds weer….
tot ik zover ben.

Kim schreef op 24 februari 2026 om 19:26

Een werkelijk prachtige tekst voor vandaag. Gods woord, bemoediging, liefde doordrenkt mij tot in de vezels van mijn lichaam en geest. Soms onzichtbaar tot op celniveau, soms zichtbaar in net even anders zien, reageren, leven.
Diepe dankbaarheid.

Bart Krijnen schreef op 24 februari 2026 om 18:59

God verlang van mij, dat ik het goede doe en de waarheid zeg. Vandaag word ik ervan beschuldigd, dat ik onwaarheden uitgesproken zou hebben door een enkele persoon en dat is totaal vals: dat is en was niet waar en daar woord ik en ook anderen kwaad en bezorgd over. Ik wil Gods Blijde Boodschap blijven verkondigen en als ik onwaarheden heb uitgesproken dan zal ik en durf ik het ook te bekennen en zelfs vergiffnis ervoor vragen. Voor onwaarheden hoef ik dat niet te doen en Jezus is en blijft een voorbeeld voor mij van echt en waarachtig leven en strijden voor Liefde, Vrede en Eenheid voor en met iedereen.

wim schreef op 24 februari 2026 om 18:49

Bij Jou mag ik mezelf tonen, kwetsbaar en gebroken, zelfs soms schijnbaar onherstelbaar in duizend stukjes. Geen één stuk ervan is toonbaar, behalve aan Jou. Jij veroordeelt mij niet en bestendigt mijn lelijkheid niet. Rustig en met liefde zet je me aan de puzzle van mijn leven. Onverwacht en onverdiend word ik langzaam heel

Bart Krijnen schreef op 24 februari 2026 om 18:44

God verlangt van mij, dat ik het goede doe en beleef en de waarheid tracht te onderhouden en te tonen in woord en daad. Ik probeer Gods ware boodschap te beleven en uit te dragen en ik kom op tegen valse beweringen en uitspraken zoals vandaag is gebeurd. Ik houd niet van leugens en onwaarheden, welke men nu in mijn mond wordt overgeleverd door een ander. De waarheid spreken en verkondigen, dat deed Jezus ook tijdens zijn leven en hij is en blijft mijn Heil en Zegen en Voorbeekd van Liefde en Vrede.

Ton schreef op 24 februari 2026 om 18:26

Hoe mooi, God, dat juist onze gebrokenheid en pijn een weg kunnen zijn naar U; U komt ons, U komt mij, in mijn gebrokenheid, mijn onafheid en pijn tegemoet..

Hilde schreef op 24 februari 2026 om 18:19

God kent mijn diepste verlangen en hoop, vanuit mijn pijn en verdriet kom ik dieper in contact met hem. Heer, laat uw licht en uw liefde schijnen voor iedereen die in mijn hoofd en hart leeft. Dat mijn hoop waarheid mag worden want bij U is alles mogelijk!!!

Matti schreef op 24 februari 2026 om 18:00

Liefhebbende God, gij die mij wil doordrenken met uw Woord, zodat ik vruchten afwerp voor anderen. U kan me alleen doordrenken met uw Woord, als ik dat Woord ook in me opneem. Dat betekent vertrouwen in u. Geef mij de genade om meer en meer mijn dagelijkse doen en laten aan u toe te vertrouwen, om mijn omgang met u nieuw leven in te blazen. Kom, Heilige Geest.

Olivia. schreef op 24 februari 2026 om 18:00

Que le Seigneur nous donne force et illumine nos yeux…

Olivia. schreef op 24 februari 2026 om 17:55

De Rozenkrans is een eenvoudig machtig gebed tot God dat iedereen kan bidden en bestaat in het loven van de Maagd Maria door het Bijbelse herhalen van de groet van de Engel Gabriel en de zegening van Elisabeth. Het is het gebed dat Maria uit de Hemel is komen vragen: “Bid de Rozenkrans.”

Petra schreef op 24 februari 2026 om 17:14

Ik word doordrenkt als ik psalmen zing. Ik zing voor God, en voor mezelf. Omdat de woorden van iemand anders zijn ga ik niet zo op in mezelf. Terwijl het me zo troost omdat ik ze kan be—amen. Doordrenken, een mooi woord, gestadig en zacht vult het mij, als milde regen, zo liefdevol en trouw van God.

Jail schreef op 24 februari 2026 om 16:46

God zijn woord is bij mij binnen gebracht door mijn opvoeding op pensionaat. Als kind van 2 jaar tot 13 opgevoed door zuster. Voor mij is het een tweede natuur om bij angst pijn zorgen terug te gaan naar de parabels van Jezus. Ik heb de andere nodig om met Jezus God bezig te zijn. Dank voor jullie jaarlijkse retraite. Wanneer voel ik dat Zijn woord me doordrenkt misschien bij het begin van deze retraite. De eerste dag heb ik op jullie aanraden echt met God gesproken als tegen een vriend. Door mijn probleem te kunnen vertellen kreeg ik een inzicht om anders te reageren en niet in offensief te gaan. Maar nadenken, mezelf vergeven en de andere te vergeven. Ook van elkaar houden. Weten dat houden van niet alleen een gevoel is maar ook een verantwoordelijkheid. Toen voelde het als of ik doordrenkt was van Zijn woord. Dank Amen

Jana schreef op 24 februari 2026 om 16:13

ik wil met iedereen delen dat ik dit jaar blij verrast ben door de liefdevolle houding van God ten aanzien van ons- mensen -deelnemende aan deze retraite. Mogelijk is het enkel mijn persoonlijke ervaring en zegt het meer over mij dan over de dagelijkse begeleidende teksten. (het is maar het derde jaar- denk ik – dat ik deel neem aan de schriftelijke retraites.) In ieder geval voel ik me gedragen (en verheft) door de inleidingen, begeleidende teksten, gebed suggesties, kortom door de teksten. mijn dank ervoor is oprecht.

Gertruida schreef op 24 februari 2026 om 15:25

God houdt van mij, hij wil mij met zijn woord doordrenken zodat ik volledig tot leven kom. Heer geef mij meer vertrouwen en geloof

Lutgarde schreef op 24 februari 2026 om 14:57

Al ben ik hoopvol aan deze retraite begonnen, ik kon niet vermoeden wat de teksten bij mij naar boven zouden brengen
Gisteren had ik niet de moed om iets neer te schrijven.
In plaats van licht en vreugde te ervaren,voelde ik mij gelaten omwille van een woestijnervaring vroeger.
Ik hoop dat Jezus mij genadig is en dat zijn Woord mij
doordrenkt zodat ik de vreugde van vroeger mag weervinden.

lutgart schreef op 24 februari 2026 om 13:08

Breng mij tot leven door uw Woord en
daal neer zoals de regen en de sneeuw.
Laat mij vrucht dragen.

Uw aanwezigheid geeft mij een gevoel van lichtheid en bezieling.
Ik ben vol aandacht en mijn hart is als een open venster met uitzicht.
Geef mij in de slaap wat ik nodig heb.
Wil in mij wonen…

Lieve schreef op 24 februari 2026 om 12:23

Gods woord dat mij doordrenkt, betekent voor mij: proberen te begrijpen wat God wil zeggen, het woord lezen en herlezen, tot ik er iets van begrijp… En dan bidden tot God om me te helpen dit waar te maken in mijn leven met de hulp van Gods Geest.
Als ik geïnspireerd leef, gedragen door Gods Geest, dingen doe/zeg en ik voel, zie, hoor… dat mensen hier gelukkig door zijn, dan weet ik dat ik vrucht gedragen heb..

Anke schreef op 24 februari 2026 om 11:41

Dank Vera
Precies zoals ik het voel.
Daarbij stilstaan wie ik kan bemoedigen vandaag.
Bijv door je app contacten te scrollen en God te vragen wie een bemoediging nodig heeft vandaag.
Groet en zegen allemaal

Cecilia schreef op 24 februari 2026 om 11:33

Ik dank voor Jezus Woord en weet dat het zijn uitwerking, door Zijn vruchtbaarheid en omdat Hij weet welk woord ik nodig heb, voor ik het uitspreek…
Dank!!!

Johannes schreef op 24 februari 2026 om 11:15

Dank voor verlichting van levenslange depressie – durf het nog niet te geloven.

Bid voor vruchten van de Geest in het bijzonder vandaag : zachtmoedigheid en zelfbeheersing ( bij lichte manie )

Martine schreef op 24 februari 2026 om 11:03

Het is onze taak om Gods woord in ons te laten werken zodat wij volgens zijn leidraad kunnen handelen en zo zijn rijk laten komen.

Trees schreef op 24 februari 2026 om 10:58

Goede God U hoort mijn stem .ik ben zeker van u . Ik wil u bidden voor alle zieken mensen speciaal Gre en Lidwina sta hen bij met uw licht en kracht , Jezus IK begrijp soms niet waarom Li zich zo laat gaan geef haar Uw kracht en vertrouwen ,Ook voor me zelf bid ik Jezus laat uw woorden mij sterken en helpen .dank u Jezus Trees

Maurits schreef op 24 februari 2026 om 10:49

Maandag ben ik de “retraite” begonnen. Ik blijf steeds als het ware stilstaan bij “God ziet naar me uit”, een onbenul die belangrijk wil zijn… Iemand die naar me uitziet? Zoals de Vader die op de uitkijk staat?
Ik wens mijn medemensen te zien waar God naar uitziet Zo vermijd ik hen te zien in functie van mezelf…

Janny schreef op 24 februari 2026 om 09:30

Uw Woord trekt in mijn gedachten, wil en gevoel. Ik mag ontspannen afwachten wat U gaat doen.🙏

Anita schreef op 24 februari 2026 om 09:02

Vrucht dragen voor mij is iets kunnen betekenen voor mijn gezin,familie en vrienden.

Vera Van hove schreef op 24 februari 2026 om 08:43

Ja,God’s woord,God’s Aanwezigheid doordrenkt mij maakt me diep gelukkig
Het is goed om met God te praten, het is nog beter om naar God te luisteren
Gon die onze oorsprong en doel is.
Doen wat er van ons gevraagd wordt en alzo vrucht dragen voor Hem.

Myriam schreef op 24 februari 2026 om 00:02

Het Woord van God is waar en absoluut compleet. In plaats van iets meer te zoeken dan Gods glorieuze openbaring, hoeven wij christenen alleen maar te bestuderen en te gehoorzamen wat we al hebben!
Er is geen vervanging voor onderwerping aan de Schrift. Onze geestelijke gezondheid hangt af van het hechten van de hoogste waarde aan Gods Woord en het gehoorzamen ervan met een gewillig hart. Als we denken dat we antwoorden op onze geestelijke problemen kunnen vinden door menselijk advies of wereldse wijsheid, verspelen we de meest waardevolle en betrouwbare bron van antwoorden op menselijke dilemma’s. Laten we hopen dat we de zoete en lonende rijkdom van Gods Woord niet verruilen voor de bittere gal van de dwaasheid van deze wereld.

Hilda schreef op 23 februari 2026 om 22:25

Er is één stem en één licht. Dat is de zuivere klank van Gods stem.
Het leven wordt gedragen door zijn aanwezigheid. Ik hoef maar iets te laten horen en ik krijg antwoord. Mijn stuurman en lichtboei.

Ria schreef op 23 februari 2026 om 22:00

God, mijn Vader, wacht op mij!

Monica schreef op 23 februari 2026 om 20:57

Het doet me goed om het stil te maken midden in de drukte.