Gastenboek

jail schreef op 27 februari 2026 om 10:07

Laat me inzien waar ik schuldig ben Heer.
Misschien te weinig geloof in U. Te weinig naaste liefde, vandaag de parabel van de verloren zoon gelezen en ik voel me zoals de goede zoon, altijd zijn plicht gedaan en dan zijn jaloezie op zijn jongere broer als hij vol liefde door zijn vader verwelkomd wordt.
Nu voel ik me schuldig, dus bid ik de heer om te danken voor al wat ik heb mogen ontvangen. Heer leer me geven met een gul en goed hart. Leer me om iedereen zijn geluk en thuis te wensen. Leer me de andere te geven zonder mezelf slaafje te voelen. Heer blijf ons nabij amen.

mieke schreef op 27 februari 2026 om 09:28

Draag mij op adelaarsvleugels en breng me nader tot U, mijn God.

Trees schreef op 27 februari 2026 om 09:22

U bent het Licht dat leven geeft.
God wees altijd mijn licht ,ook al is het soms donker om me heen .Ik vertrouw op u Ik dank U Jezus dat ik bij u mag aankloppen en gewoon vertellen wat me bezig houd , Zegen de zieken Heer geef hun kracht. Geef toch vrede in de wereld en geef de leiders de H Geest om de oorlog te stoppen dank u Jezus Trees

Anita schreef op 27 februari 2026 om 09:05

Schuldig voelen, schaam ik me voor God, verdriet en bang. Maar HIJ is nog altijd de enige Aller Hoogste, vol liefde en vergeving

Vera Van hove schreef op 27 februari 2026 om 08:52

Mijn hart,mijn ziel,mijn hele wezen,verlangt naar God
God die de Liefde zelve is.
Elke schuld,groot of klein,de Vader vergeeft wie berouw heeft en zich terug tot de Vader wendt. Alle schuld mag voorbij zijn.
Als een nieuwe vrije mens sta ik voor God in diepe dankbaarheid

Winnifred schreef op 27 februari 2026 om 08:38

Ik reken mijzelf gelukkig dat ik deze veertig dagenretraite mag doorlopen. Ik voel mij opgenomen in het Licht.

Luc schreef op 27 februari 2026 om 07:47

Ik kijk uit naar de Heer, meer dan wachters naar de morgen….kom, Heer Jezus kom!!! verbinding hebben met Jezus is eigenlijk het doel van deze spirituele reis… straks treden wij het Paasmysterie binnen… het is geen raadsel waar ons verstand op te pletter loopt, het is een werkelijkheid die ons ten diepste deugd doet om naar te kijken: lijden en dood die getransformeerd worden in nieuw leven, goddelijk leven…. hier moet mijn verstand zwijgen want ik kan hier rationeel niets meer uitleggen…. het is de graankorrel die sterft en doodgaat om nieuw leven voort te brengen….ik kan het alleen in verbinding met Jezus die ook tot in de diepste crisis is moeten neerdalen, nl. de vervreemding van God…. ook Hij zei op het kruis: mijn God, mijn God waartoe heb je mij verlaten? Precies op dat ogenblik, wanneer niets meer overschiet van Zijn Rijk, gebeurt onze verlossing….

Johannes schreef op 27 februari 2026 om 07:00

Uit mijn diepte roep ik tot U Heer.
Ik kan niet zeggen dat ik naar U verlang maar dat wel graag zou willen.

Griet schreef op 27 februari 2026 om 02:03

‘Mijn ziel ziet uit naar Hem en verlangt naar zijn woord.’ En Jij antwoordt me, Heer:’Mijn ziel ziet uit naar haar en verlangt naar haar wederwoord’.

Nelleke schreef op 27 februari 2026 om 00:40

Mooie vesper meegemaakt vanavond…Te ervaren door de Heer gedragen te zijn en worden en vertrouwen op Zijn heling en genezing door Zijn striemen ( vlgs.Jesaja)Hem helpen dragen vind ik een interessante gedachte..
Shalom allen in deze nacht..

Gerbert schreef op 27 februari 2026 om 00:28

Bedankt voor deze tekst uit Psalm 51, die ik niet kende en die binnenkwam:
Een gebroken en verbrijzeld hart zult U, God, niet verachten

Myriam schreef op 27 februari 2026 om 00:00

Gebed is de manier om te krijgen wat we nodig hebben. We moeten van bidden een gewoonte maken. We moeten bidden zoals een bedelaar om aalmoezen vraagt. Bidden zoals een reiziger om de weg vraagt. Of zoals iemand die iets waardevols zoekt dat hij is kwijtgeraakt. Kloppen, zoals iemand die een huis wil binnenkomen op de deur klopt. Door te bidden kloppen we op de deur van Jezus. Wat we ook vragen, de belofte is dat het ons gegeven zal worden, als God het goedvindt. En wat zouden we nog meer kunnen wensen? Hij kent onze behoeften, onze verlangens en wat het beste voor ons is. We mogen er nooit van uitgaan dat onze hemelse Vader ons zou zeggen te bidden en vervolgens zou weigeren te luisteren of ons iets zou geven dat schadelijk zou zijn.

Christine V schreef op 26 februari 2026 om 23:59

Jezus spoort ons aan om onze verlangens voor God te brengen. God doet daar echt iets mee. Niet op menselijke wijze zoals wij dat zouden doen. God drijft geen handel. God werkt wel dòòr mensen die Hem blijven zoeken en die hun vertrouwen op Hem blijven stellen. Het zou te gemakkelijk zijn als God steeds onze verlangens zou vervullen, dan zat morgen de ganse wereld op zijn knieën om hun verlangens ingewilligd te zien. Bij het sterven van ons zoontje voelden we God nabij in onze medemensen die ons steunden en die ons hielpen om het verdriet te boven te komen. Wij echter, bleven kloppen, bleven zoeken, bleven vragen en dat doen we nog steeds. Lees in volgende mail over de brief van de atheïst Rocco aan de paus.

Hilda schreef op 26 februari 2026 om 22:30

Een verlangen is zo ongrijpbaar ver weg, soms concreet,soms een gemis. Vele verlangens zijn zelf te vervullen maar voor die hele speciale dingen die buiten mijn vermogen liggen doe ik soms een diepe oerkreet naar God, of wordt het zo al gehoord door God.
Dan is zo maar de oplossing er. Dan denk dat is Gods werk.
Het kan jaren duren dat God door alles heen moet werken om een verandering tot stand te brengen. Maar ook concreet zomaar een wens in vervulling doen gaan.
Dat vervuld mij met diep respect en mijn dank hiervoor is groot. God uw werk is groots.

Olivia schreef op 26 februari 2026 om 22:00

Geloof in de drieëne God en Hij zal u helpen te overwinnen. Help de naaste en God zal u vriend zijn in hemel en op aarde.

Hennie schreef op 26 februari 2026 om 20:51

Ik heb leren stil te vallen, en om het met mezelf uit te houden. En hierin met een God die liefde blijkt te zijn, en Licht en aanwezigheid. Het waren mijn kinderjaren, en mijn beleving, mijn eenzaamheid en verlorenheid. En nu blijkt het, dat God zo anders is, dat Hij juist wel er is geweest, in Zijn Vader liefde, in al die dingen die ik niet kende of kon vermoeden. In al die nachten en al die vragen, en het denken dat ik het niet goed deed en, of goed genoeg was.

Deze 40 dagentijd, een tijd van aandacht en van inkeer, over een God die als een Vader voor ons allen wil zijn.

wim schreef op 26 februari 2026 om 19:55

Wachten en uitzien, actieve werkwoorden : verlangend acht slaan op en enigszins nieuwsgierig speuren naar. Nooit opdringerig. Nooit is het ik hierin het (on-)belangrijkste. Nee, wachten en uitzien leggen het accent ook op wat/wie komt, actieve ontvangende werkwoorden. Net als het klaarmaken van broednestjes na een te lange winter. Is wat komt bij mij veilig en warm om te worden wat bedoeld is ?

Alfred schreef op 26 februari 2026 om 19:43

Heb gevraagd Liefde te mogen ontvangen,zonder voorwaarden en gekregen, kan nu Ontvangen en Geven

Ton schreef op 26 februari 2026 om 19:29

Ja, alles gaat niet goed en soms zit ik op het verkeerde spoor en wat goed, God, dat U er ook dan bent, vergevend, liefdevol en zo nabij..

Marc Oosterlynck schreef op 26 februari 2026 om 19:19

Heer God, versterk mijn geloof dat ik kan geloven dat als ik klop, de deur opengaat…dat als ik roep, U me hoort, dat als ik vraag mij wordt gegeven

Margreet schreef op 26 februari 2026 om 19:02

Lieve mensen, wat wil ik graag mijn ervaring met jullie delen: mijn vertrouwen in de Heer, de liefde die hij voor me heeft en die zich dankzij gebed zich voor mij ontvouwt. Dat vertrouwen wordt beloond. Ik heb gebeden om kracht en bijstand bij zwaar verdriet dat ik al een aantal jaren met me meedraag en dankzij de retraite,kon ik opnieuw bidden en vragen en psalmen lezen. Er kwam ruimte en licht en inzicht dankzij een ‘engel’ die luisterde, die duidde en die er was, en God was onze getuige. Wat ik heel bijzonder vind, is dat God op een manier om het hoekje kwam kijken die ik niet verwachtte, maar hij kijkt en hij is er en ik kan Hem voelen. Blijf vertrouwen, blijf bidden.

Bart Krijnen schreef op 26 februari 2026 om 18:49

Ik verlang meer eenheid in mezelf en ik wil geen boze of verkeerde gedachten uitspreken tegenover mijn helpsters, die het goed menen en het ook doen doch veelal anders en dan reageer ik niet altijd positief.
Ik heb soms andere beweringen of oplossingen, die ook goed zijn en juist volgens goede en gebruikelijke methode, doch het veroorzaakt meningsverschillen met nodige discussies, enz. Ik vind het jammer, dat ik dit alles oproep en verontschuldig me dan en toon vrede en dankbaarheid. We verdienen het voor elkaar !!!

Monica schreef op 26 februari 2026 om 18:31

De stilte is goed en helend maar we moeten die stilte ook kunnen meenemen in ons hart in onze dagelijkse wereld van werk en familie. Zo worden we sterker!

lutgart schreef op 26 februari 2026 om 17:49

Want ieder die vraagt ontvangt,
wie zoekt vindt,
voor wie klopt zal worden opengedaan.

In de nacht als de stille vragen komen in mijn hoofd en hart,
dan luistert U naar mij.
Steeds weer zoek ik om te vinden wat het leven gelukkig en zinvol maakt.
Zoeken,vinden en weer los te laten,steeds opnieuw.
Ik hoor een zachte klop,er is geen deur ,geen poort.
In mijn hart hoef ik geen rol te spelen.
Ik mag er zijn zoals ik graag daarbuiten ook zou willen zijn.
In dit stil beleven zijn woorden overbodig.

viviane schreef op 26 februari 2026 om 17:05

Je brein opnieuw bedraden met liefde, vertrouwen en overvloed betekent heel veel.
Dit laat zien dat de Heer ons steeds nabij is en zeker niet in de steek laat.

mieke schreef op 26 februari 2026 om 16:47

Ik sta even stil bij mijn verlangen…

Het jaar 2026 is getekend door een behandelingstraject van chemo, bestralingen, operatie, enz.

In dit vertraagd leven en vooral binnenshuis voel ik me ondanks alles gedragen door velen en zie ik doorheen steun en bemoediging de Liefde.

Mocht dit ‘niets-doen’, me meer verbinden met Jezus.

‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht. Mt 11,29

Ik mag bij Hem komen en mezelf overgeven aan Jezus. En ik mag leren van Hem. Zachtmoedigheid en nederigheid.
Door zijn juk te dragen ben ik met Hem verbonden en misschien draag ik ook een beetje Zijn last?

Marlene schreef op 26 februari 2026 om 16:24

Ik weet dat God altijd naar mij hoort en naar mij luistert. Vermits Jezus zegt dat er mij zal gegeven worden, dat ik Hem altijd zal vinden en dat ik bij Hem altijd terecht kan, maakt me dankbaar en geeft me veel vertrouwen in Hem. Als ik terugblik in mijn leven zie ik dat ik in moeilijke, uitzichtloze situaties de nodige moed heb gekregen. Er kwamen nieuwe perspectieven op mijn weg, ik kreeg de genade om te kunnen vergeven, geen slapeloze nachten, helse pijnen en mijn radeloosheid verdwenen plots die avond, mijn ziek zijn kon ik relativeren … Ik kreeg niet wat ik hoopte maar Zijn liefde gaf mij de meest wonderlijke dingen en de juiste mensen op mijn weg. Dank U, Heer, ik voel me rijk gezegend!

Mieke schreef op 26 februari 2026 om 15:03

“God protects us from nothing but sustains us in everything” Greg Boyle, SJ. ( God beschermt ons tegen niets, maar ondersteunt ons in alles.) Ik zeg het hem graag na. Hij weet ook waarover hij spreekt, want hij heeft meer dan 265 (het zullen er intussen allicht meer dan 300 zijn)jOnge mensen begraven die door bedegeweld gedood zijn. Al hun moeders verlangden zo sterk dat ze eraan zouden ontkomen.

Gertruida schreef op 26 februari 2026 om 12:23

Ik hoop dat mijn herstel goed mag verlopen en dat mijn kruis draagbaar zal worden. God verhoort mijn gebed op zijn manier en op zijn tijd, hoop, wijsheid en berusting ontvang ik, genezing lijkt toch ver weg, God heeft een beter plan, daar mag ik op vertrouwen, U wil geschiede. Ik verlang om samen met u op te trekken en bevrijdt te mogen zijn van angsten, meningen, goedkeuring en gedrag van mensen. U op de eerste plaats zetten, dankbaar zijn, ben er zeker van dat mijn verlangen dan uit gaat komen

Agnes Erkelbout schreef op 26 februari 2026 om 11:55

aanwezige God ik verlang naar minder moe te zijn.
Ik voel in mij toch blijdschap.vanwaar komt die vreugde, die lichtheid mij tegemoet? Ik weet het niet. Mijn Aanwezige God wat zou ik doen als Jij er niet was, ik zou verschrompelen tot niets. En nu mag ik leven en bestaan en onder uw vleugels leven.

Lieve schreef op 26 februari 2026 om 10:51

Ik wil trouw blijven aan het dagelijks gebed. Vandaag is het de 9de dag van deze retraite. Op zondag heb ik geen stiltemoment ingebouwd in de ochtend, omdat we naar de eucharistieviering gingen.
Tot nu toe toch al 8 keer dit stiltemoment beleefd en het voelt zinvol, goed aan. Ik kom tot rust.
Ik zou ook graag ’s avonds een stiltemoment willen inbouwen, de tv uitzetten en me opnieuw keren tot God in gebed en gesprek. Nadien rustig de nacht ingaan, op tijd gaan slapen, beseffende dat ik de volgende ochtend zo fris als een hoentje de nieuwe dag kan aanvatten. Dit zijn mijn verlangens voor nu en de volgende dagen van deze retraite.

Ria schreef op 26 februari 2026 om 10:43

Dank U Wel dat U mij draagt Vader!

Olivia. schreef op 26 februari 2026 om 09:37

Geef jezelf de tijd en vraag de Heer om de gave van geduld. Hij zal je niet in de steek laten. Want zijn goedheid blijft duren zonder einde; lof en dank aan U Heer.

Anita schreef op 26 februari 2026 om 09:32

Beseffen dat God weet wat ik verlang, en volhouden, vertrouwen, is mijn doel.
Wel om vechten, dat is ook eerlijk.

Trees schreef op 26 februari 2026 om 09:13

Goede God, Ik wil met u spreken voor wat er in mijn hart leeft .
dank u dat u Betty in het ziekenhuis gehouden heeft genees haar Heer. Ze heeft zoveel pijn
Er zijn zoveel zieken in huis Jezus genees allen van de griep
Geef aan allen uw zegen help ook mij anderen te helpen in wat ik kan doen .Dank u ik vertrouw op u Trees

Marci schreef op 26 februari 2026 om 08:50

Ik ervaar té weinig (bijbel)teksten om over na te denken. Een hele week zelfde handvaten en een summiere tekst? Of doe ik iets verkeerd?

Vera Van hove schreef op 26 februari 2026 om 08:23

Bij alle moeilijkheden die zich voordoen zeg ik: de Vader zorgt voor mij.
De Vader weet wat er gaande is.
De Vader weet wat ik nodig heb.
En dan komt er een grote rust en vrede over mij,die ik van de Vader mag ontvangen.

Johannes schreef op 26 februari 2026 om 06:18

Vandaag ‘ gewoon’

Anderen steeds behandelen zoals ik zelf behandeld wil worden.

Eerlijk vragen waar mijn verlangen naar uitgaat.

Goed zoeken naar verloren dingen en zaken die ik niet begrijp.

Bij mensen aankloppen en vragen of ze bij met mij meeeten

wilfried schreef op 26 februari 2026 om 01:06

Wetend dat God mij meer kent, dan ik mezelf! wordt er in de retraite toch gevraagd dat ik mijn verlangens en vreugdes aan de heer voor leg!? Dat snap ik toch niet zo goed? Vermits God mijn verlangens en vreugdes beter kent dan ik zelf, wat voor zin heeft het dan mijn verlangens en vreugdes die ik niet zo goed ken aan God voor te leggen!? Of is het door die niet zo goed gekende verlangens en vreugdes dat ik tot de verborgen vreugdes en verlangens kom!??
Kom er misschien op het einde van de retraite wel achter!??

Nelleke schreef op 26 februari 2026 om 00:01

Ervaar zeker veel gebrokenheid..ook het gezwoeg steeds weer opnieuw om het goed te kunnen hebben in ons huwelijk…weer te maken met burn-out en communicatie die niet loopt.Om depri van te worden..Wel gebed en proberen over te geven aan Hem..bidden om herstel en genezing..het lijkt of Hij enkel zegt: blijf dicht bij mij..Mijn genade is je genoeg…en dat probeer ik..
Shalom. ..

Myriam schreef op 25 februari 2026 om 23:22

Deze psalm herinnert ons eraan dat we niet gevangen mogen worden door schuldgevoelens. Het ware doel ervan is ons te richten op Gods barmhartigheid en ons troost en vernieuwing daarin te laten vinden. Hij moedigt ons aan ons bewust te zijn van onze tekortkomingen en hoop te putten uit God. Het doel van deze psalm is ons te laten zien hoe groot Gods genade, barmhartigheid en vergeving zijn, zodat we in berouw tot Hem kunnen vluchten, vol vertrouwen dat Hij al onze zonden zal vergeven.
Het delen van de boodschap van Gods barmhartigheid en vergeving herinnert ons dat onze ervaringen met genade niet alleen voor ons persoonlijk voordeel zijn. We zijn geroepen om getuigen te zijn van Gods genade en anderen te laten zien dat dezelfde vergeving en herstel ook voor hen beschikbaar zijn.

Bart Krijnen schreef op 25 februari 2026 om 20:53

Gisteren heb ik door mijn tussenkomst meer eenheid en rust geschapen onder ons en dat verheugd mij ten zeerste. Doch vandaag kwam mijn pessimisme erg naar voren vanwege moeheid en slaapuren. Nu krijg ik meer rust in mijn terugtrekken en me tot God te richten en ik dank God, dat het me nu lukt. Immers het Woord van God brengt mij toch Licht, Rust en Vrede met mezelf, waarvoor ik God zeker nu dankbaar ben. Dus: nooit opgeven, maar volharden, dat het weergoed kom.

Kim schreef op 25 februari 2026 om 19:34

Gebrokenheid…. Kintsugi is een Japanse kunstvorm waarbij gebroken servies wordt hersteld met goudkleurige lijm. De breuk wordt benadrukt maar ook de schoonheid van dat wat niet meer heel is.
Ik ben een gebroken mens… maar ik ben niet stuk.

mieke schreef op 25 februari 2026 om 19:00

Ervaar ik gebrokenheid in mijn leven?

Ja, gebrokenheid en pijn berokkend door anderen (verstoting, oordeel, vernedering…) maar ook gebrokenheid en pijn door mijzelf aan anderen aangericht en die me steeds voor ogen staan.

Lange tijd sloot ik me helemaal op zowel tgo mensen als God.
Maar langzamerhand begreep ik dat juist die gebrokenheid van mijn hart een weg is naar God.
Door mijn hart te openen en Hem toe te laten me te genezen, te zuiveren.

Op het kruis heeft Jezus het kwaad overwonnen. Telkens ik kwaad aanricht kruisig ik Hem.
Jezus dit kwaad in mijn hart geven in gebed of in een biechtgesprek (in onze streek hebben we niet veel mogelijkheden) is dé ontmoeting met Jezus.

wim schreef op 25 februari 2026 om 18:36

Soms vraag ik teveel. Op mijn weg naar mijn Overgang maak ik lentekuis in mijn vragen. « Meer » wordt stilaan minder en « minder » wordt meer. Lege handen is voor U al een geschenk.

Ton schreef op 25 februari 2026 om 18:32

In de Stilte spreek ik met de Vader als met ’n heel goede vriend; over mijn verlangens spreek ik en luister naar wat de Vader zegt. Een Lentevogel zingt haar lied..

Isabelle schreef op 25 februari 2026 om 17:35

L’image que je garde aujourd’hui est celle du Tableau de Rembrandt “le retour du fils prodigue”.
“Tu ne repousses pas o mon Dieu un cœur brisé et broyé.”
Le fils prodigue a tout perdu, il lui reste l’amour inconditionnel de son père, il se jette à ses pieds.
Souvent, je fais de même devant le tabernacle ou devant une Croix quand je n’en peux plus.
Merci de m’accepter dans votre communauté de priants.

Olivia schreef op 25 februari 2026 om 15:52

Jezus heeft gezegd. Rust in mijn nabijheid; laat Mij vandaag de leiding nemen.Wandel doelgericht met Mij,en laat Mij stap voor stap de richting bepalen. Dank Mij voor elke zegening op je pad; dat geeft ons beiden vreugde. Een dankbaar hart beschermt je tegen negatief denken. Dankbaarheid helpt je om elke dag de overvloed te zien die Ik je geef. Als je gebeden en vragen doordrenkt zijn met dankzegging, worden ze op vleugels naar de hemelse troonzaal gedragen. Dank Mij onder alle omstandigheden, want dat is wat Ik verlang.

Martine schreef op 25 februari 2026 om 15:35

In gebrokenheid bid je gemakkelijker want je moet smeken. Bidden is niet onderhandelen, maar vragen.
De Vader heeft ons lief en dat is geven zonder iets in ruil te krijgen.

lutgart schreef op 25 februari 2026 om 13:47

Gebrokenheid en pijn kunnen een weg vormen naar God.
Ik sta met lege handen.
God verlangt naar mijzelf.

Het leven is zo naar buiten gericht, van zodra we geboren zijn
moeten we presteren.
Er is geen ruimte voor gezonde slaap, geestelijke ontspanning,stilte.
Ik leef in een wereld van doen en niet van zijn.
Voor God,de schepping en het innerlijk beleven moet ik mij terugtrekken
als een kluizenaar of wereldvreemde.
Blij zijn met kleine vreugden,oprechte woorden en meevoelen maakt mijn leven zinvol.