Gastenboek

Bart Krijnen schreef op 3 maart 2026 om 21:29

Barmhartigheid was heel duidelijk zichtbaar en voelbaar voor mij, daar ik me bekommer om een medebewoon-ster, die mentaal zo achteruitgaat en hier niet op haar plaats is. Mijn zorg en gebed ging erover en het ook heb gemeld. Hopelijk, God, zal men spoedig dat geheel inien en handelen ten goede voor haar. Het maakt een diepe en onrustig gevoel van medelijden. God wees zo spoedig behulpzaam en barmhartig voor haar.

Olivia schreef op 3 maart 2026 om 19:53

Wie vriendelijk wil zijn, moet ook geduldig zijn.Want vriendelijkheid vraagt tijd: tijd om te luisteren, om te begrijpen en te vergeven.Paulus schreef daarover in zijn brief aan de Galaten (5,22-23)De vrucht van de Geest is liefde vreugde, vrede,geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw,zachtheid,ingetogenheid. Er is geen wet die daar iets tegen heeft. Deze vrucht groeit in je leven als je je laat vormen door Gods Geest. Het is een geschenk dat zichtbaar wordt wanneer je dicht bij de Heer leeft.

wim schreef op 3 maart 2026 om 19:16

Op Jou vertrouw ik, mijn Adem. Jij bent die er altijd is. Jij bent de « Wezer ». Exclusief want ik ben Jouw geliefd kind door Jou gewild maar Jij bent er voor ons allemaal. We delen in Jouw Adem

Hilda schreef op 3 maart 2026 om 18:26

Precies, Jezus heeft groot gelijk! Mijn stijl is, hou van iedereen we zijn allemaal mensen met gaven maar zeker ook gebreken. Dat vraagt liefde en vergeving en het goede uitdragen naar Zijn woord, zoals Jezus dat aan ons leert.

Ton schreef op 3 maart 2026 om 18:25

Het zijn in de Stilte helpt me om me over te geven aan God; kom ons, kom mij, God, in de Stilte maar tegemoet..

Martine schreef op 3 maart 2026 om 15:50

Ik behoor tot de gemeenschap van mensen die hopen op een wereld waar het goed leven is voor elkeen omdat iedereen daarvoor zijn best doet.
Titels spelen hier geen rol , wel de talenten die je hebt en daarvoor in zet.

lutgart schreef op 3 maart 2026 om 15:13

Jezus deelt zijn onvoorwaardelijke Liefde met de Vader met ons.

Jezus zich steeds bewust van zijn diepe verbondenheid met de Vader
voelt en ziet mij vanuit dit “Zijn.”
Hij raakt daardoor mijn hart.
Hij ziet en voelt mijn onuitgesproken pijn,een blik een zucht.
Hij luistert met een hart dat altijd open staat.
Hij is een brug,een stille kracht,de levensenergie van de Vader.
Een ontmoeting op zielsniveau met Jezus raakt mijn leven aan,
als door de hemel gezonden…

Marlene schreef op 3 maart 2026 om 14:41

Ware grootheid ligt niet in aanzien, titels …
Bewuster leven, loslaten, geduld, luisteren, dienen en aandacht hebben voor mijn broers en zussen op mijn weg. En minder bezig zijn hoe ik op anderen overkom. Vasten en mezelf iets ontzeggen, proberen zoveel mogelijk onthecht te geraken, deze 40-dagentijd is de periode bij uitstek om te groeien als mens.

Gertruida schreef op 3 maart 2026 om 13:19

Ik maak deel uit van de rk kerk, maar ook van andere gezindte, van familie, van sportclubjes, van buren. Vindt het prettig om met broeders en zusters om te gaan, het voelt vertrouwd en veilig, het geloof is de bindende factor. Het vraagt van mij om God op de eerste plaats te zetten en mijn naaste lief te hebben als mijzelf.

Lutgarde schreef op 3 maart 2026 om 11:48

Al van kleinsaf speelde jij een rol in mijn leven,Jezus.
Jij was belangrijk bij al mijn doen en laten.Soms sta ik daarbij stil.Is gelovig zijn een genade? Of is het een last?
Veel mensen bekommeren er zich maar weinig om.Hun daden spreken boekdelen.En toch zijn wij allen zussen en broers. Je maakt het ons niet gemakkelijk!Je daagt ons uit.
Er is nog veel werk aan de winkel om gul en vergevingsgezind
te worden.En elke mens met jouw ogen te zien.
Ja,vandaag zie ik het niet rooskleurig. Is dit dan een verloren dag? Of leg ik hem in jouw hand?

Vera Van hove schreef op 3 maart 2026 om 11:35

Door onze hemelse Vader,samen met onze Meester,Jezus Christus worden wij allen met eeuwige liefde bemind.Leren wij al het goede kennen,dat van ons gevraagd wordt.
Klaar en duidelijk zegt Jezus ons wat ons te doen staat,om in het Koninkrijk te komen.Aan Hem behoren wij toe.En allen zijn we broers en zussen met één hemelse Vader.

Anita schreef op 3 maart 2026 om 10:41

Ik wil niet zelf beslissen, vraag God en vertrouw op HEM.

Johannes schreef op 3 maart 2026 om 10:01

Je bent broer van je broers en zussen.

Janny schreef op 3 maart 2026 om 09:10

Niemand is minder, niemand is meer, ieder is welkom bij de Heer. Wat rijk, dit zongen Elly en Rikkert jaren geleden. Zowaar weer in dit bijbelgedeelte!

Hennie schreef op 3 maart 2026 om 07:50

In een diepe buiging voor moeder-aarde bidt ik om haar ondersteuning.

Luc schreef op 3 maart 2026 om 07:28

laat je geen rabbi of leraar of vader noemen want jullie hebben maar één vader, de vader in de hemel en maar één leraar de Messias…. Jezus is een universele liefde… Hij geneest zowel de knecht van de Romeinse honderdman als de Samaritaanse vrouw, Hij maakt geen onderscheid tussen nationaliteit of geslacht, rijk of arm, jood of niet-jood, Zijn Liefde is een universele liefde….. straks wil Hij ons in het Paasmysterie opnemen, Hij wil ons, mij verbinden met Zijn lijden en sterven maar ook met Zijn opstaan…. ik mag participeren aan Zijn lijden en sterven en de Vader, onze enige Vader zal mij ook laten verrijzen, een nieuw Leven schenken…. Hij zal de oude mens laten verdampen en ons een nieuwe mens laten worden, een Paasmens….en de liefde van deze Paasmens zal universeel zijn… zoals Jezus’liefde universeel is….

Trees schreef op 3 maart 2026 om 07:17

Lieve Jezus, U leert ons eenvoudig te zijn .want wij allen zijn zondaars .maar als wij bij u aankomen en u vragen om vergiffenis mogen wij geloven dat u ons vergeven heeft en van u de kracht krijgen niet meer te zondigen dank u Heer
Vandaag breng ik alle zondaars bij u Jezus U houd van allen en zegt komt allen tot mij .Geef vrede Heer in de landen waar oorlog is geef de leiders de moed om de oorlog te stoppen ik vertrouw op u en laat mij groeien in u liefde dank u Trees

Myriam schreef op 2 maart 2026 om 23:18

Laten we deze twee deugden die Jezus ons aanraadt in ons leven in praktijk brengen: barmhartigheid en weldadigheid. Laten we ons voornemen dat we in geen enkel gesprek, of discussie, ook maar de geringste kritiek zullen uiten op onze broeders en zusters, die immers allemaal mensen zijn.
Met liefde en vriendelijkheid op anderen gericht zijn, het goede voor ieder mens zoeken, is het gebod om onze naaste lief te hebben naleven. Dit vereist en spoort ons aan ons bewust te zijn van onze verantwoordelijkheid jegens hen die, net als wij, schepselen en kinderen van God zijn.
Jezus nodigt ons uit tot een houding van vrijgevigheid die oordeel en veroordeling van elkaar uitsluit en in plaats daarvan ruimte creëert om naar mensen te luisteren en te voorzien in hun dringende behoeften aan voedsel, onderdak, kleding en solidariteit met de vluchtelingen.

Hilda schreef op 2 maart 2026 om 22:28

Barmhartigheid dat klinkt heel ver weg en lijkt een woord dat bijna niemand kent. Persoonlijk vind ik het heel mooi als ik het vertaal als geef uit het hart. Dan kan ik zeggen dat ik heel veel barmhartigheid heb ervaren. Voel me daar heel dankbaar voor.
God heeft mij barmhartigheid gegeven om goed te willen doen aan anderen. Zonder meer zonder er over na te denken. Ook is er wel een beroep op mij gedaan voor bepaalde zaken zoals een vraag of ik dit of dat wilde doen voor iemand.
Natuurlijk dat wil ik wel. Het is hoe ik opgevoed ben. En nu vanuit me zelf wil ik graag iets doen voor anderen. Alles naar wat ik kan. Jezus ik vraag u met heel mijn hart sta mij bij met uw heilg hart dan voel ik mij beschermt en verrijkt.

Gerda schreef op 2 maart 2026 om 21:38

Meer en meer beseffen dat snel oordelen over andere mensen niet goed is. Dit terwijl ik zelf ook fouten maak. Oordeel niet en je zal niet geoordeeld worden. Proberen in te leven in iemand anders doen en laten.

Bart Krijnen schreef op 2 maart 2026 om 19:49

Gisteren (zondag) voelde ik me blij en opgewekt na een blijde boodschap van mijn medebroeders ontvangen te hebben me daarvoor het actief meevieren van de zondagsviering en vandaag moe, doch niet ongelukkig na veel diepgaande en religieuze verhalen gelezen te hebben. Het heeft me deugd gedaan, doch vandaag moe en onrustig en dus twee tegenpolen en dat voel ik als heel normaal aan. God wil me zo helpen om evenwicht te zoeken en te vinden en daar ik HEM dankbaar voor.

Nelleke schreef op 2 maart 2026 om 19:16

De Heer is zó barmhatig dat Hij Zijn Zoon ervoor gaf.En Jezus ging naar deze aarde.gewillig..Ultieme barmhartigheid..
En dan wij…gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren…is soms zo moeilijk te bidden…
God ging zoveel dieper..Jezus was zonder zonde en droeg onze schulden..ja van de hele wereld.niet te begrijpen..
Shalom..

wim schreef op 2 maart 2026 om 18:32

Barmhartigheid duidt etymologisch op het Hebreeuwse « baarmoeder ». De ander helpen in zijn wordingsproces (cf. Roger Burggraeve), rabbi of leraar van de ander zijn. Of eerder vroedvrouw ? Zelf voel ik mij hierin kwetsbaar want als leermeester van de ander is terzelfdertijd een derde ander ook mijn rabbi. Wie ben ik om mij in dit wordingsproces « rabbi » te noemen ?

Olivia schreef op 2 maart 2026 om 18:31

Buig vandaag voor de Heer en verkondig Zijn Naam met de woorden. Mijn Heer en mijn God ! En zeg tegen Hem: Jezus, U bent mijn Heer, U bent één met de Vader en Zoon van God, voor alle tijden geboren uit de Vader. Lof eer aan U Heer.

Ton schreef op 2 maart 2026 om 18:14

In de Katholieke traditie ben ik opgevoed, maar ook voel ik me verwant met de Joodse- en de Protestantse traditie en God, kom ons, kom mij, in ons zoeken van U maar tegemoet..

Marlene schreef op 2 maart 2026 om 17:52

Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. De maat die ik gebruik zal ook voor mij gebruikt worden … Doe aan anderen niet wat gij niet wilt dat men u aandoet (Mt). Een oordeel over iemand, ik wil het niet maar toch doe ik het, het gebeurt zo snel.
Ik vraag me soms af: In welke situatie heeft die gezeten, misschien nooit geen liefde gehad, welke kwetsuren zijn er … als de goede God mijzelf niet zoveel genaden had gegeven … Zo kan ik gemakkelijker barmhartig zijn, mild zijn, maar ook voor mezelf moet ik zo zijn. Niet gemakkelijk, een lange weg. Maar met Gods genade is alles mogelijk. Ik heb sindsdien een grote vrede in mezelf en voel me zoveel vrijer. Gelukkig is er het sacrament van de biecht.

Isabelle schreef op 2 maart 2026 om 17:10

Apprends moi, Jésus, à être miséricordieuse dans ma vie, sinon ma foi est absolument stérile, ma charité n’est qu’hypocrisie, ma vie n’est pas chrétienne cad n’a pas sa source en toi. Et ça, c’est pas possible.

lutgart schreef op 2 maart 2026 om 13:47

Barmhartig zijn zoals Jezus.(empathie voelen)

Jezus U toont mij nederig af te dalen en naast
de hulpeloze medemens te knielen.
U voelt dezelfde strijd en pijn en neemt die weg…

Gertruida schreef op 2 maart 2026 om 13:26

God kijkt naar mij om, ik ben chronisch ziek en ervaar zijn barmhartigheid. Vindt het moeilijk om barmhartigheid te tonen aan mensen die mij niet goed behandelen,toch vraagt God dit van mij,ik schiet zelf ook tekort. Sta op en wandel, laat je eenzaamheid, boosheid, onbegrip en verdriet achter je en toon barmhartigheid aan een ieder die het nodig heeft, dan komt er ruimte en vrede in mijn hart en voelt God zich bij mij thuis.

Martine schreef op 2 maart 2026 om 10:40

Ik denk dat we allen veel meer barmhartigheid ondervinden dan we zelf beseffen. Hoe vaak worden we niet ongevraagd en met de glimlach geholpen zonder dat wij hiervoor een wederdienst moeten bewijzen.
Wie goed doet, goed ontmoet.” Ont- moeten” is hier de aanrader. Heer, geef ons een oog voor dat ” ont-moeten”

Lieve schreef op 2 maart 2026 om 10:34

Binnen het verenigingsleven heb ik al barmhartigheid ervaren. Mensen die met me meeleven en helpen in moeilijke situaties.
Ik vind het zelf moeilijk om altijd en overal barmhartig te zijn. Dan balanceer is tussen eigen grenzen bewaken en vertrouwen op Gods steun, kracht. Durf ik mezelf overgeven in liefde om de andere bij te staan zonder aan mezelf te denken? Ik voel een zekere angst hiervoor…

Wiske schreef op 2 maart 2026 om 10:24

Zware begrippen
Voor eenvoudige daden
Ze maken me blij

Kinda schreef op 2 maart 2026 om 09:59

In het woord barmhartigheid hoor ik twee woorden :baren en hart.
Baren: vanuit de inwoning van Jezus in mijn hart nieuw leven geven aan de mens die mij nodig heeft door empatisch te luisteren ,niet oordelen en veroordelen, wetend dat God in mij meeluisterd en hem ten diepste bemind, hem vergeeft en nieuwe moed geeft.

mieke schreef op 2 maart 2026 om 08:58

Barmhartigheid doet me denken aan de parabel van de barmhartige Samaritaan. De nood van de ander zien en tegemoetkomen volgens de mogelijkheden die je hebt. Zachtmoedig. Mild. Geven.
Zonder de persoon te oordelen of te veroordelen.

We zijn er ons niet van bewust maar iedere dag die we leven heeft als grond de barmhartigheid van God.

Barmhartigheid ervaar ik overvloedig als ziek zijnde. Het verrast mij, het verwondert me, en ik ben heel dankbaar.

Anita schreef op 2 maart 2026 om 08:58

Mag ik de gevoeligheid verfijnen voor de barmhartigheid van de Heer, en daardoor ook voor de mede mens.

Vergeven en verder gaan.

Trees schreef op 2 maart 2026 om 08:02

Goede God, Help mij een ander te vergeven en niet op hun verkeerde dingen neer te zien. U weet wat er in ieder omgaat Jezus laat N en G toch naar huis gaan en met hun moeder in vrede leven geef ook aan C de kracht haar kinderen te vergeven. ,Jezus help mij niet te oordelen over hen maar laat ze mij oprecht lief hebben . dank u .
Ook deze dag breng ik Heer de zieken bij u ze zijn soms zo alleen geef hun kracht en gezondheid dank u dat u naar ons luistert en geeft wat er nodig is TRees

Vera Van hove schreef op 2 maart 2026 om 07:59

Zoveel goeds dat Jezus ons leert.
Verdraagzaamheid en barmhartigheid dat zijn 2 deugden die ik dagelijks moet toepassen.
Met de hulp van de Heer.

Johannes schreef op 2 maart 2026 om 07:31

Ik bid om warme barmhartigheid voor een oude ‘onmogelijke ‘ verwarde zuster.

Luc schreef op 2 maart 2026 om 07:15

Barmhartig zijn, niet oordelen, vergeving schenken…. het zijn krachten die ik niet kan inzetten, tenzij ik contact heb en participeer aan de liefdeskringloop van de Drie-eenheid, die diep in mij woont en werkt… de pijn die ik mijzelf en anderen aandoe, kan ik alleen maar in de meditatie in de handen van Jezus leggen… Hij alleen is in staat om pijn en lijden in liefde te transformeren…. zo ervaar ik het toch…. liefde is uiteindelijk alleen maar getransformeerd lijden en pijn…. liefde als gevoel is verliefdheid en dat kan ik alleen maar ontvangen en er blij mee zijn… echte liefde is van een andere oorsprong…echte liefde ontspringt uit de bron die Jezus in ons is…. die bron was er altijd al maar wij ploeteren liever op onszelf alsof wij de bron van liefde en barmhartigheid zijn…. dat is een zware denkfout en doefout van mij….

Hilda schreef op 1 maart 2026 om 22:57

Jezus is in de transfiguratie werkelijk groots en in verbondenheid met God. Dat is een ontzagwekkende verandering.
Ik voel hier dat alles eindig is maar er is hoop, hoop om door te geven. Door bij elke stap Jezus te danken groeit de barmhartigheid naar mijn medemens. Jezus help mij. Mijn angsten zijn verdwenen en eenmaal bij u hoop ik met u Gods liefde te kunnen geven aan iedereen.

Marlene schreef op 1 maart 2026 om 22:29

Het leven is niet altijd rozegeur en maneschijn. Maar ook tot mij zegt Jezus: “Wees niet bang”. Belangrijk is om nooit af te haken. Mooi is het om te kunnen terugblikken op de moeilijke momenten in mijn leven, die ik heb kunnen overwinnen en waar ik telkens de kracht en nieuwe perspectieven kreeg om verder te gaan. Zo groeide telkens mijn vertrouwen in Hem met een grote dankbaarheid.

Lieve schreef op 1 maart 2026 om 22:17

Ik kijk op naar Jezus. Hoe Hij in ’t leven staat, lijkt me bovenmenselijk. Hij gaat ons voor, Hij toont ons hoe we moeten leven om alzo de wil van de Vader te doen.
Jezus zegt tegen mij:”Kom en volg mij. Wees niet bang om de wil van de Vader te volgen/doen. Ik doe dit ook… omdat ik weet dat de Vader mij helpt. Hij zal jou ook helpen…”.

Myriam schreef op 1 maart 2026 om 22:01

Het evangelie van vandaag kan ons ertoe aanzetten om momenten van transfiguratie in ons eigen leven te herinneren – momenten van licht, vreugde en vrede; momenten waarop we het voorrecht hadden een glimp op te vangen van een transcendente schoonheid voorbij de horizon van het alledaagse; momenten die, in de woorden van de dichter S. Heaney, ‘het hart overvallen en openbreken’. Zulke momenten zullen ons misschien niet veranderen, want ze zijn altijd vluchtig, maar ze vergroten wel ons bewustzijn van een ondersteunende aanwezigheid die ons helpt om te gaan met tijden van angst en onzekerheid, en ons voortstuwt in de hoop op ‘een nieuwe wereld in de ochtend’. De vastentijd is een tijd om zulke momenten te herinneren en er kracht uit te putten. Het is een tijd om op de Heer te vertrouwen.

Godelieve schreef op 1 maart 2026 om 20:42

Heer, deze avond dank ik u voor het goede dat ik met uw kracht mocht doen. Ik dank u ook voor uw eindeloze barmhartigheid aan wie ik mij mag toevertrouwen nu ik mij bewust ben van negatieve uitdrukkingen. Zegen alwie ik mocht ontmoeten. Amen.

Cecilia schreef op 1 maart 2026 om 19:47

Wat mij bijzonder aangesproken heeft is: Dat Jezus na een zo bijzonder gebeuren, met zijn leerlingen naar de vlakte gaat. Naar het volk
Zo was het ook met Maria; na de boodschap dat de moeder zal worden van de Messias, gaat zij onmiddelijk naar haar nicht Elisabeth om er te dienen.
Zo zie ik ook in mijn leven: een gebed, een mooi gebeuren is voeding voor de dienstbaarheid.

Ton schreef op 1 maart 2026 om 19:32

Wij wonen hier samen met kwetsbare mensen; hun kwetsbaarheid raakt en wat kan ’n vriendelijk woord, ’n hand op de schouder; ’n liefdevolle blik, dan goed doen. Zo mooi God hoe U ons in de kwetsbaarheid van de ander tegemoet komt..

Nelleke schreef op 1 maart 2026 om 18:54

Vanmorgen hetzelfde bijbelgedeelte in de dienst met het H.A.
En nu weer van de berg af en de wereld in.Maar met de wetenschap dat Hij met ons meegaat de berg af..Laat het genoeg zijn Heer dat we met U zijn geweest..en dat we eigenlijk constant met U in contact kunnen zijn.Deel Uw barmhartigheid met mij zodat het meer zal worden als ik dat kan delen met anderen.De vogels buiten groeten elkaar en gaan de nacht vol vertrouwen tegemoet en morgen wekken ze ons weer met hun gezang.Heb dank voor deze prachtige schepsels.
Aansprekelijk uit de gebedsimpulsen: we hoeven niet altijd te bidden om kracht om door te gaan, maar we mogen ook rusten bij Hem.
Shalom voor allen deze zondagavond.

Hans schreef op 1 maart 2026 om 17:37

bevreesd wezen
van de Stem, doet me denken
aan het volk onderweg bij de berg,
dat het aan Mozes overliet om te spreken
met God, aan ons katholiek liever vragen
om heiliger dan wij voorspraak, alsof
wij zelf het laatste stukje opgaan
graag zouden uitbesteden.
Jezus’ ‘ja wees er
niet bevreesd’
bemoedigt,
doet goed.

mieke schreef op 1 maart 2026 om 17:02

Petrus zou willen blijven in die overweldigende ervaring en wil 3 tenten bouwen.
Maar die genade is niet te grijpen of vast te leggen.

Ik vermoed dat ieder mens vroeg of laat een glimp ervaart van Jezus in zijn ziel die richtinggevend is en bemoedigend is voor de verdere weg die hij te gaan heeft.

Hier horen we de tederheid van de Vader voor zijn Zoon Jezus.

Hennie schreef op 1 maart 2026 om 17:00

De wezenlijke kracht van God, daar wordt ik mij nu bewuster van, doordat wij hier allen ons tot Hem richten in ons gebed.
Waar we ook wonen, en hoe ons leven er ook uitziet, verlangend naar dat ene, Zijn liefde leren kennen en iets er van mogen ervaren. Dat hierom Jezus Zelf tot ons gekomen is als kind in de Kerstnacht in Bethlehem, is mij een grote troost.
En nu de tweede zondag in de 40 dagen tijd.