Gastenboek

Luc schreef op 6 maart 2026 om 07:03

De steen die de bouwers afkeurden is de hoeksteen geworden…. vele mensen denken vandaag ook : och bidden dat haalt toch niets uit… zij verwerpen onze attitude om alles in de handen van jezus te leggen, vooral onszelf…maar in werkelijkheid zijn we bezig met het allerbelangrijkste: nl. onszelf worden, worden wie we zijn, bevrijd worden van ons ego met zijn drang naar genot, macht en bezit en vrij worden om de liefde van God te ontvangen en er van te leven… m.a.w. we worden stilaan en geleidelijk een ander mens met nieuw leven, een Paasmens….we mogen ons verbinden met het leven van God….ver voorbij onze natuurlijke mogelijkheden….

Nelleke schreef op 6 maart 2026 om 00:01

Dichtbij de Bron blijven is de manier om niet dor of doods te worden.Dat vraagt dagelijkse dicipline om de Heer te zoeken en aan zijn voeten te zijn.
En ja ik ken ook woestijnperiodes door allerlei omstandigheden zoals rouw en verdriet of andere dieptepunten.Maar we mogen dan schuilen bij Hem die ons ook weer voert naar grazige weiden.Overigens fijn dat we in dit gastenboek kwetsbaar kunnen en durven zijn.
Shalom aan een ieder deze nacht.

Myriam schreef op 5 maart 2026 om 23:20

God heeft ons dingen gegeven die we kunnen doen om ons vertrouwen in Hem te verdiepen. Een van die dingen is wat we nu doen door deel te nemen aan deze online retraite: God aanbidden, tijd doorbrengen in gebed en Gods Woord lezen. Ons geloof en vertrouwen in de Heer wordt verdiept en versterkt wanneer we tijd doorbrengen met onze medechristenen. Daarom heeft Jezus een groot deel van zijn tijd op aarde besteed aan het samenbrengen van mensen, het vormen van gemeenschappen en het leggen van de fundamenten voor de kerk. Jezus kende de simpele waarheid: we zijn op eigen kracht niet sterk genoeg. Temidden van de stormen en conflicten in ons leven kunnen we vrede hebben wanneer ons vertrouwen in God is geworteld. En dankzij die vrede kunnen we anderen bereiken, zelfs te midden van onze eigen moeilijkheden, en vrucht dragen door hen lief te hebben en te helpen.

T G Manuela schreef op 5 maart 2026 om 22:52

Dit bijbelgedeelte doet me denken aan Psalm 1.

Hier staat:”die Zijn wet dag en nacht overdenkt. Zal zijn als een boom” enz.

Ik merk dat hoe dieper ik ga met Gods Woord, hoe meer rust ik ervaar. In Zijn tegenwoordigheid zijn geeft zoveel vertrouwen en ik ervaar zo zijn liefde. Ik moet dit gewoon meer doen.

Een boom met diepe wortels blijft bloeien omdat daar beneden altijd grondwater is.

In woestijn tijd blijf ik drinken van het grondwater vd Heilige Geest.

Christine schreef op 5 maart 2026 om 22:21

Ik vertrouw op de HEER/Als boom wil ik niet verdorren/maar wat doe ik met verwijten dat ik ’te veel met geloof zou bezig zijn’?/Heer, blijf Gij mijn toeverlaat, laat mijn bladeren altijd groen blijven en laat mij vruchten blijven dragen. Laat die andere zijn wortels ook tot in de rivier reiken.

Marjolein schreef op 5 maart 2026 om 22:13

Ik tekende al eens eerder psalm 1 de boom ( knotwilg ) met wortels in het water, toen ik er door geraakt werd. Maar nu viel het kwartje van vertrouwen in God bij mij die opgevoed werd met 100% wantrouwen. Dat wantrouwen was gebaseerd op oorlogservaringen.
Dit wordt misschien wel de mooiste ervaring van deze digitale retraite. Dank daarvoor,

Hilda schreef op 5 maart 2026 om 21:59

Heerlijk om te lezen deze tekst uit Jeremia. Ik ben van nature nogal een klager voor wie alles uitzichtloos lijkt. Maar nu sinds ik gedoopt ben vijf jaar geleden lijkt het allemaal goed te wortelen. Mijn huis is de Heer op wie ik vertrouw.
We hebben deze week een boom geplant op een stukje kleigrond waar het water moeilijk wegloopt, waar volop zon is. Als het goed gaat blijft hij groen en bloeit in het voorjaar waarna in de nazomer en herfst supergezonde bessen.
Door met mate te leven en overal extra van te genieten of echt bij stil te staan voel ik mij als een boom aan het water die ook vrucht mag dragen onder alle omstandigheden. Ik voel me gesterkt en geniet er van.
Vasten doe ik nu met mate en steeds iets meer. Dat werkt het best en zeker de retraite, alle gebeden en omzien.

Olivia schreef op 5 maart 2026 om 21:40

O Heer, met harten vol blijdschap danken wij U voor Uw wonderbare zegeningen, waarmee Gij ons vandaag en iedere dag overlaadt. Blijf dicht bij ons. En toon ons in alles Uw wil en Uw weg.

Godelieve schreef op 5 maart 2026 om 21:27

Heer, ik heb geen woorden, maar ik kom tot U vanuit de gemeenschap waartoe U mij hebt geroepen. Daarin waren alle voorwaarden om mij geheel aan U te geven. Dank daarvoor. Nu mag ik al mijn talenten gebruiken om, samen met de anderen, uw liefde concreet gestalte te geven. Ook daarvoor dank ik U. Blijf mijn toeverlaat, nu en alle dagen van mijn leven. Amen.

Joanna schreef op 5 maart 2026 om 20:21

Voor mij is jezus een levensgezel.ik kan ieder moment met men zorgen bij hem terecht.ik kan hem niet missen.zou niet kunnen leven zonder hem.ik bid dat hij altijd bij mij zou mogen blijven.

Ton schreef op 5 maart 2026 om 19:38

Uitgenodigd voel ik me om, mensen die dat zoeken en die ik ontmoet, de weg te wijzen naar U; kom ons, in dat zoeken van U, God, van de andere kant tegemoet..

MARTINE schreef op 5 maart 2026 om 18:42

Ik probeer een boom te zijn voor anderen: voedsel, schuilplaats, schadus, huis. Daarom moet ik stevig staan. Dit kan allees wanneer mijn wortelstelsel mij vast in de grond houd. Mijn wortels rijken tot bij God.

wim schreef op 5 maart 2026 om 18:32

De evangeliën openen zich als blijde boodschap, zeker als ik mij gespannen voel. Ik voel me vrij, bevrijd. Geen enkel menselijk gegeven was Jezus vreemd. Hij herkent mijn angsten en stelt me gerust. Wees niet bang, wees niet bang. Waarom zou ik ?

A schreef op 5 maart 2026 om 16:56

Mijn ‘boom’ is nog slechts een zaadje, veilig in de hand van de Tuinman. Hij is eerst nog bezig om de grond te zuiveren, gezond te maken, schadelijke stoffen en keien eruit. Wel voel ik dat de aarde vochtig is en steeds ietsje warmer wordt. Op Zijn tijd plant Hij me in de goede grond en mogen mijn worteltjes (van vertrouwen) gaan groeien. Ik voel me veilig op dit plaatsje nog dicht bij Hem in Zijn hand en vertrouw Hem dat Hij mij op de juiste tijd, op het juiste plekje en met de juiste zorg zal planten zodat mijn worteltjes diep kunnen gaan groeien 🌱

Jail schreef op 5 maart 2026 om 14:38

Ik verzorg mijn wortels nu met de retraite met het gebed de eucharistie . Ik probeer naar Zijn woorden te luisteren en die geven me rust, probeer naar het mooie te kijken van de andere. Door de retraite krijg ik een gevoel van geluk ondanks de moeilijke dagen van oorlog .
Vader help me mijn ego wat minder plaats te geven. Heer blijf me nabij en help me Amen.

Marlene schreef op 5 maart 2026 om 14:03

Het geloof voeden is zo belangrijk als een bloem die water nodig heeft om niet te verwelken. Ook ik heb nood aan spirituele voeding om mijn geloof levend te houden. Dat haal ik bij de sacramenten, een retraite en in gebedsgroepen. De Rozenkrans is heel belangrijk, alleen of in Groep. Het samen bidden geeft een grote verbondenheid, we bidden voor mekaar, we bemoedigen mekaar, we delen vreugde en verdriet. Een grote rijkdom! Dat gebeurt ook tijdens een bedevaart. Samen bidden, eucharistie vieren, samen delen, inspirerende getuigenissen, vreugde en hoop ervaren … stiltemomenten … innerlijke rust … een diepere spirituele beleving.

lutgart schreef op 5 maart 2026 om 12:23

Jezus, de boom van het Leven.

Als een boom aan stromend water, verlangend naar de Bron van Leven.
Ik ontvang er verkwikking,herstel,nieuwe kracht.
Met hoofd en hart bij de Boom van Leven verblijven
en bezieling in mijn leven krijgen.
Ook bij de icoon van de drievuldigheid van Roeblev mag ik aanwezig zijn en
deelnemen aan de kringloop van Liefde.

viviane schreef op 5 maart 2026 om 12:15

Onze ziel wordt gevoed door het Hemelse. Het volle vertrouwen dat we schenken aan de Heer.
Ons lichaam is maar een verpakking.

Gertruida schreef op 5 maart 2026 om 11:53

Als Christen heb ik veel te lijden, lichamelijk en geestelijk alleen bij U vind ik troost en kracht.Ik heb mij vaak afgevraagd waarom word ik zo beproefd?? Eenzaamheid, onbegrip, verlatenheid en liefdeloosheid, ervaar ik van mensen, ook van dierbaren,als mijn gezondheid het af laat weten. Toch merk ik dat U door mensenkinderen heen werkt en is er medische, praktische hulp en goede raad. Ik krabbel weer op en worstel met boosheid en teleurstelling, dat mag ik bij U neerlegen en bij U laten. Ik draag mijn lijden aan U op en vervolg mijn weg met vreugde en vrucht dragen.

Christine H schreef op 5 maart 2026 om 11:04

Wat prachtige woorden van Jeremia.
Mijn wortels liggen in mijn r.k. jeugd waar de teksten uit het Oude Testament nauwelijks voorkwamen.
Ik ben ze meer en meer ‘op het spoor’ gekomen door kennis te maken met het protestantisme.
Dagelijkse krijg ik een bijbeltekst via de mail en die voeden mij voortdurend.
Zoals de boom niet zonder water kan, kan de mens niet zonder voeding voor de ziel.

Lieve schreef op 5 maart 2026 om 10:27

Een boom geplant aan water is voor mij een grote boom met een brede kruin, veel grote bladeren, veel vruchten… heerlijke appels. In tijden van droogte blijft hij groen omdat zijn wortels gevoed blijven.
Mijn wortels zijn het geloof van mijn moeder en mijn zussen… als ik aan hen denk voel ik warmte, liefde, bemoediging. In tijden van droogte heb ik steun, word ik gevoed door het dagelijks gebed. Ook de mensen die ik ontmoet op geloofsavonden stralen allemaal warmte uit.
In deze 40-dagentijd wil ik mijn wortels verzorgen door deze retraite te volgen. Ze geven mij kracht, inzicht, houvast in mijn leven. Daarom hartelijk dank voor dit aanbod.

Johannes schreef op 5 maart 2026 om 09:18

ruimte , licht, hemelwater en grondwater dat leven geeft

Vera Van hove schreef op 5 maart 2026 om 08:21

Elke dag opnieuw zal ik die wortels verzorgen,door deelname aan de Eucharistieviering en door gebed.
De Vader die naar mij kijkt,ik die naar de Vader kijk,en zo,in stil gebed samen zijn,en de wortels voeden.

Trees schreef op 5 maart 2026 om 07:41

Goede God. Ik wil komen bij u moge mijn wortels in u steeds dieper worden leer mij Uw wil te doen en niet mijn wil leer mij te zien wat ik moet veranderen .
Jezus help mij iedere dag ook de ander echt lief te hebben .Dank u Jezus Trees

Lic schreef op 5 maart 2026 om 07:02

Andrei Roeblev liet op zijn drievuldigheidsicoon vooraan een plaats aan tafel open voor de kijker… door op die plaats te gaan zitten participeert de kijker aan de liefdekringloop van de drie personen die aan tafel zitten…. het beeld van de boom aan het water is een sprekend getuigenis van iemand die deelheeft aan de kringloop van liefde en dus helemaal beschermd is van tekort aan water en voedsel…. de boom met zijn wortels tot in het stromend water van de rivier staat symbool voor de kijker die in verbinding staat met de liefde waarvan de drie-eenheid de bron is….als ik de icoon bekijk moet ik altijd aan de boom van psalm 1 denken…de boom aan de rivier…

wim schreef op 4 maart 2026 om 23:21

Jij bent mijn Bron van Levend Water. Telkens mag ik mij bij Jou laven en wassen om niet. Om niet, gratis. In een wereld waarin alles te koop schijnt, is Jouw vriendschap uniek en aantrekkelijk. Meer en meer mag ik bij Jou zijn zoals ik ben en juist hierdoor word ik meer zoals Jij mij verwacht te zijn. Dank !

Myriam schreef op 4 maart 2026 om 22:48

Deze psalm is een uiting van vertrouwen in God in tijden van grote nood. Ondanks tegenspoed verklaart de psalmist zijn geloof en hoop in de Heer en erkent hij Gods trouw, zelfs in moeilijke situaties. Het christelijke leven zit vol moeilijke momenten. We kunnen God niet vragen om nooit moeilijkheden te ervaren, want nergens in de Schrift vinden we dat de mensheid niet op de proef gesteld zal worden.
Voor velen van ons die dagelijks met uitdagingen te maken hebben, is deze passage een bron van bemoediging en herinnert ons eraan dat God een veilige haven is, zelfs wanneer we ons verlaten of benadeeld voelen. Als christenen vinden we troost in de belofte van goddelijke hulp in onze donkerste momenten. Ons geloof in God is geen gemakkelijke ontsnapping aan lijden, maar een verklaring dat we weten dat Hij aan het werk is, zelfs wanneer Hij afwezig lijkt.

Katrien schreef op 4 maart 2026 om 22:26

Ik hou van de voorstelling van een boom met wortels die reiken tot in het water … en denk dan. met dankbaarheid aan de gevolgen hiervan voor de gehele boom, voor de bladeren, de vruchten, de stam, de takken, het hele uitzicht van die boom ! en dat beeld doet me dan spontaan denken aan de uitdrukking ergens bij Paulus: “geworteld en gegrondvest in Uw Liefde” met de hoop en het geloof dat Zijn Liefde heel mijn leven mag doordrenken … en de vastheid mag geven van het “gegrondvest zijn in Zijn Liefde”. Dank daarvoor!

Bart Krijnen schreef op 4 maart 2026 om 21:47

Ik ben God dankbaar, dat ik nog kan bidden en Hem kan aanroepen en dat daardoor rust, vrede, stilte en mijn ouder worden vruchtbaar verlopen en dat ik positief in het leven blijf staan bij het ouder worden en als 90-jarige nog zonder bril kan lezen en computeren. Wat een weelde en wat een Dankbaarheid, dat God mij in deze levensfase gratig schenkt en zo mij aanmoedigt mijn leven te geven en te delen met anderen. Ik ben zeer blij, dat ik dit zo maar wil, kan en durf schrijven !

mieke schreef op 4 maart 2026 om 20:49

Wat stel ik mij voor bij, mijn leven in Gods handen leggen?

Loslaten – vertrouwen – overgave

Stilstaan bij de pijn van een situatie, de gevoelens erkennen en benoemen.
Dit aan Jezus vertellen of aan God. Geloven dat Hij nabij is.
Verwoorden is een stap naar loslaten.

De stap naar vertrouwen is de pijnlijke situatie aanvaarden. Beseffen dat we op de ‘waarom’-vraag geen antwoord zullen krijgen. En dat we veel niet-weten.

Psalmen bidden zoals de psalmvers van vandaag helpt om tot overgave te komen.
Geloven in de barmhartigheid van God.

“Maar ik vertrouw op U, HEER,
ik zeg: U bent mijn God,
mijn lot en mijn leven zijn in uw hand,
bevrijd mij van mijn vijanden en vervolgers.”

Ton schreef op 4 maart 2026 om 19:57

Door in alle rust en in de Stilte af te stemmen op U, God, onderhoud ik mijn wortels; kom ons, kom mij in die Stilte maar tegemoet..

Luce schreef op 4 maart 2026 om 19:26

Ik ben dankbaar, Heer, voor uw troost en barmhartigheid, nu we samen bidden voor een lieve vriendin, die erg ziek is. Breng troost aan al wie lijdt onder oorlog en geweld.

Marlene schreef op 4 maart 2026 om 18:15

God blijft ons dragen, ook als we zelf niet meer verder kunnen! ❤️💞

Marlene schreef op 4 maart 2026 om 18:07

Jezus volgen brengt lijden met zich mee. Het lijden is bij mij nooit ver weg, zowel lichamelijk als geestelijk. Dan is de enige uitweg Jezus. Ik wil tenslotte Hem achterna. Ik bid dan een gebed van overgave en probeer mijn miserie te offeren aan Hem en aan Maria. Te weten het kruis samen mèt Hem te mogen dragen geeft me veel moed. Gedeelde smart is halve smart … al meer dan eens ervaren. Het kruis meedragen met Hem, die altijd genadig is, voor iedere andere mens, voor de redding van de wereld … Het geeft me zoveel kracht en achteraf ook zelfs vreugde. Mijn vertrouwen in de Heer krijgt telkens een boost. Het lijden is altijd vruchtbaar geweest. Ongelooflijk toch om dit samen met Jezus te mogen doen!🙏

Olivia schreef op 4 maart 2026 om 17:58

De Ware God is geen God van dit of dat volk, een onwerkelijk figuur. Hij is de hoogste Werkelijkheid, de universele Werkelijkheid, het Enige, Hoogste Wezen. Schepper van alle dingen en alle mensen. En daarom is Hij de God van alle mensen. Hij kent ze, ook al kennen zij Hem niet. Hij bemind ze, ook al beminnen zij Hem niet. Omdat ze Hem niet kennen of maar slecht kennen, of Hem slecht beminnen. Of Hem wel kennen maar Hem niet weten te beminnen……

Hans schreef op 4 maart 2026 om 16:24

Laten we nu in de eerste plaats bidden voor vrede. De rest kan wachten.

Gertruida schreef op 4 maart 2026 om 15:47

Mijn leven in Gods handen leggen gaat steeds beter, door vele tegenslagen leer je de mensen kennen en zoek ik mijn toevlucht tot u, U op de eerste plaatst zetten, in slechte maar zeker ook in goede tijden. Ik vraag u om meer geloof en vertrouwen

MARTINE schreef op 4 maart 2026 om 15:09

Uw wil geschiede. Ik volg de weg die U mij toont.

Agnes Erkelbout schreef op 4 maart 2026 om 14:58

De vorige retraite heeft mij bevrijd van godsbeelden die mij de weg versperden om dicht bij Jezus te zitten, aan Zijn voeten. Ik voel mij vergeven zoals alleen God dat doet.
Stil zitten aan Je voeten en gewoon bij je zijn is nu goed.
Wat ik niet ervaar is dat ik bewoond wordt door Jou. Je bent meer de Aanwezige rond mij en dat is nu genoeg. Je zult dat wel verstaan.
Je weet dat ik daardoor, door Jou, diep in mij, een lichtheid en vreugde voel.Dat begrijp ik zelf niet goed omdat er zoveel droefheid is in de wereld.ik troost mij door te denken dat Jij ook daar aanwezig bent. Dank U dat ik dit mag delen

Vera Van hove schreef op 4 maart 2026 om 11:54

Ik leg mijn leven in God’s Handen God zorgt voor ons,voor mij!
Hoe meer tegenstand ik krijg,hoe dieper mijn geloof wordt,hoe groter mijn vertrouwen.

Daniël schreef op 4 maart 2026 om 11:52

In al mijn zoeken naar God is daar steeds Jezus. Hij heeft mij en ons al lang gevonden, en dat besef is zo’n bron van liefde. En toch: elke dag is het zoeken en opzoeken nodig…alleen én in gemeenschap.
Alleen dan kunnen we als verschijnsel mens groeien tussen alpha en omega.

Anita schreef op 4 maart 2026 om 11:21

Mijn bereidheid alles op alles toe te vertrouwen in Gods handen. (Het kan niets anders)

lutgart schreef op 4 maart 2026 om 11:16

Mijn lot en mijn leven zijn in Uw hand.

Heer, wijs mij de juiste weg.
In blijdschap en verdriet
en als ik wankel op Uw pad weet ik dat U mij draagt.
Laat mij in de morgen Uw liefde horen!
Ik geloof en weet,U bent hier niet ver vandaan.
Ik ben steeds onderweg,struikelend,zoekend,groeiend.
Ik hoop verlangend te leven bij al wat ik doe.
Geef het Uw beminden in de slaap,
en als ik wakker word begint het mij te dagen…

Hilda schreef op 4 maart 2026 om 09:39

Vertrouw op de Heer, leg mijn lot in zijn handen. Vijand en bedreiging zijn ver van mij, ze zullen mij niet zien. Ik schuil onder zijn vleugels mijn hoeder.

Mooi droom vanmorgen; Jezus kwam aan op de fiets gekleed in wollen jas om zich heen kijkend. Het was op een weg die ik totaal niet ken. Maar ik zag alles van boven misschien zweefde ik wel boven alles uit. Maar ik voelde mij gezocht en beschermd.

Lieve schreef op 4 maart 2026 om 08:55

Mijn leven in Gods handen leggen, betekent voor mij hulp vragen aan God bij mijn dagdagelijkse taken en op moeilijke ogenblikken.
Ik vind het niet zo moeilijk om me over te geven aan God. Het dagelijks gebed helpt mij om me tot God te wenden.

Luc schreef op 4 maart 2026 om 08:12

Een uitnodiging om mijn leven in de handen van de Heer te leggen… als ik de ervaring heb dat de Heer in mij Zijn woon-en werkplaats heeft, is dat niet moeilijk….wat heb ik daarvoor nodig? In de meditatie kan ik in de stilte treden…. de stilte die er al lang is en op mij wacht….stilte neemt mijn activiteit over…. ik mag er alleen voor zorgen te wachten…. mijn neerzitten en loslaten wordt dan door de stilte overgenomen…. en het wordt voor mij dan rusten on God…. een Syrische monnik Jean De Daliata, zei dat het goed is zoveel mogelijk in de buurt van het hart te leven en te verwijlen….

Trees schreef op 4 maart 2026 om 08:00

Lieve Jezus, Vanmorgen zou ik u willen zeggen :IK begrijp niet waarom er zoveel oorlog is ,waarom er zoveel mensen op de vlucht moeten gaan ,Hoor toch ons roepen Heer geef toch vrede .IK geloof in u ,u luistert naar ons ,
Dank u voor alle mensen die deze retraite volgen en tot u willen komen.
Jezus ik wil u ook vragen zegen de zieken .neem de overledenen op in Uw koninkrijk dat ze u mogen loven en danken en prijzen Uw Heilige naam. Trees

Johannes schreef op 4 maart 2026 om 05:41

Helaas nog nooit JA kunnen zeggen.

Laat het licht van uw gelaat over mij schijnen, toon uw trouw en red uw dienaar ( vs 17 )

Nelleke schreef op 4 maart 2026 om 00:00

Vanavond heeft U weer als een Vader voor mij gezorgd.
Door omstandigheden alleen op huisbrzoek ? Nee U ging met Ue Geest in mij met mij mee; U wil voor een ieder zorgen die U aanroept !
Shalom.

Myriam schreef op 3 maart 2026 om 22:23

Jezus gebood Zijn discipelen anders te zijn. In plaats van persoonlijke roem en publieke erkenning na te streven, moesten Jezus’ volgelingen zich nederig opstellen voor God en anderen. Dat de grootste in Zijn koninkrijk de zachtmoedige en nederige dienaren zijn. Hoe bijzonder is het dan dat we tijdens deze online retraite deze verbinding in ons leven, deze integriteit tussen geloof en dagelijks leven, zullen verdiepen, zodat we werkelijk kunnen ontdekken dat we mensen van integriteit moeten zijn, waar, als Jezus werkelijk in ons hart leeft, onze daden Jezus’ karakter weerspiegelen. Jezus’ les is er een van liefde en begrip voor anderen; laten we er nu naar streven een daad van naastenliefde of een gunst voor iemand te verrichten. Kom, Geest van liefde en vrede, en leer ons authentiek en standvastig te zijn in ons geloof, zodat we welwillend mogen zijn, altijd vol liefde en begrip voor iedereen.