Gastenboek

Erkelbout Agnes schreef op 13 maart 2026 om 17:57

Vandaag hebik mij gevoed met de begeestering van de gebeden in het gastboek.
ik heb geprobeerd Zijn licht te ontvangen, het is mij niet gelukt. Ik voel mij overrompeld door de angst die mijn dochter verwoord, angst voor de demonen van oorlog, de technologie die ons overheerst, ik heb geluisterd maar haar niet kunnen troosten, hoe kon ik haar troosten als ik haar angst en verontwaardiging zo goed begrijp. Het weegt op mij. Het is niet goed die somberheid te verzwaren.het is beter mekaar licht te geven. Ik zal het proberen.

Gertruida schreef op 13 maart 2026 om 17:47

Onze geloofsfederatie-gemeenschap wordt kleiner en kleiner,
gelukkig treden er wel jonge mensen toe, die er heel serieus voor gaan. Ik ben chronisch ziek en houdt dit bewust klein, het is voor mij een hele uitdaging om wekelijks mijn eigen verplichtingen, taken en verantwoordelijkheden met liefde uit te voeren. In onze kerk, doe ik geen taken, dit wordt niet altijd door iedereen begrepen en misschien wel veroordeeld, er zijn gewoon te weinig priesters, met alle respect overigens voor de vele vrijwilligers en voor de pastoraalwerkers.

lutgart schreef op 13 maart 2026 om 16:55

Groeien in bewustzijn,
en Gods aanwezigheid ervaren in de natuur.

Zich terugtrekken zoals Jezus in de natuur,
de stilte,alleen,om Gods stem te kunnen horen
en in Zijn Aanwezigheid te kunnen zijn.
De natuur is een boek,
waarin ik God kan leren kennen,
met de ogen van de ziel.

Hans schreef op 13 maart 2026 om 14:26

manna’s maatje

vast
van pas
naar paasmaal
met manna’s maatje

laat
gegaan
vroeg de laan
in donkerkou gauw
wat blauw in de vingers
mede gekregen breke baan
daar van verre je rechter weg
en zie je van jouw bestemming
verstaan dat flonkerdauw helder
doorlatend licht je ogenblik richt
en hecht aan groen en bloem
in hemels neder wemelende
dronkenschap, gebrouwen
op hoor je diens woord
om ook jou te goed
aan te doen.

met
Hosea 14:6-7
na Jes. 55:10-11

(Hans Winter)

Danny schreef op 13 maart 2026 om 12:02

Als je niet bereid bent te branden kan je ook geen licht geven. Branden betekent onze ego onze vooringenomenheid ‘laten wegsmelten Dan pas kan dat licht in ons doorstralen… Hoe mooooie

Martine schreef op 13 maart 2026 om 11:56

De tekst van vandaag is bijzonder pijnlijk. we zien Israël niet bloeien. Onze eigen gemeenschap verschrompelt. Het enige wat wij kunnen doen is God om steun vragen om het tij te keren.

Marlene schreef op 13 maart 2026 om 11:20

Totale overgave aan Hem. Als ik iets vraag in mijn gebed is het om meer liefde, om Hem te herkennen in mijn medemens, om Zijn liefde te mogen uitstralen. Als wij met de gebedsgroep samenkomen is Zijn liefde dikwijls zó tastbaar. Meer en meer voel ik dat mijn broeder/zus een zegen voor mezelf is en dat zeg ik dan ook. Ik probeer zelf ook een zegen te zijn voor mijn familie, voor iedere mens op mijn pad. Alleen met Gods genade wil ik bewuster leven en proberen liefde te zijn samen met Hem.

Lieve schreef op 13 maart 2026 om 11:14

Ik voel de warmte, de kracht van de natuur, allemaal geschonken door God. Het is zoals een mooie zomerdag, gezellig samenzijn, genieten van wat de natuur ons biedt.
Met het ouder worden en actief te zijn in de parochie voel ik meer en meer de verbondenheid tussen de mensen, de nabijheid. Het gaat meer dan louter samen dingen doen… Het voelt meer aan als voelen en beseffen dat we elkaar nodig hebben, dat we op elkaar kunnen rekenen… een groeiende en bloeiende gemeenschap waar ik lid van mag/kan zijn… en dat is mooi en geeft kracht, moed, warmte…

Wiske schreef op 13 maart 2026 om 10:39

Het regent nu fel
De aarde drinkt dan gulzig
Gods Woord drengt mijn dorst.

viviane schreef op 13 maart 2026 om 10:30

Bewondering en verwondering, de rode draad laten zijn doorheen ons leven.
Laat ons dankbaar zijn om al het mooie en door de regen heen het licht te zien van de Allerhoogste.

Wilma schreef op 13 maart 2026 om 10:16

In deze 40 dagen tijden ben ik ook weer aan het lezen in het boek van Priester hoogleraar filosofie/sociologie, Thomas Halik,’raak de wonden aan’. Over niet zien en toch geloven. Iedere keer raakt het boek me weer. De mystieke diepere lagen, wie God is en Zijn liefde!

Greet schreef op 13 maart 2026 om 09:25

Dauw. Nauwelijks zichtbaar, maar overal aanwezig.
Zijn werking wordt pas duidelijk in het effect : een prachtige boom, een lust voor het oog, een aroma dat over heel het land hangt …
Wat een opdracht, er is nog veel werk !

Anita schreef op 13 maart 2026 om 09:01

Een normaal groeiproces is soms ongemerkt mooi….
Geef vreugde.

Vera Van hove schreef op 13 maart 2026 om 08:52

Ja ik wil God een gebed aanbiedenover de volle pracht van zijn schepping:
Bliksem en donder,
flits en grom voor de Heer
Wind uit alle streken,
waai denderend over de velden
Golvend water,stroom jubelend door uw bedding
Vogels,fladder Juichend door het heelal

Mensen kinderen ,buig je diep neer in ontzag voor de grote Schepper.
Alles wat bestaat, alles wat leeft,
breng eer aan God, de Allerhoogste.

Franky schreef op 13 maart 2026 om 08:52

Laat ons bidden dat in Israël en de ganse regio toch na zoveel lijden vrede komt.
Ook bid ik dat al die andere onmenselijke oorlogen eens mogen stoppen.
Moge onze Almachtige God hierbij helpen.

Olivia schreef op 12 maart 2026 om 23:06

Leer wie Jezus is en begrijp Zijn liefde door de Schriften te lezen en de lessen toe te passen. Jezus ze: Als je mij liefhebt, hou je dan aan mijn geboden. Liefde tonen betekent leven volgens zijn leer. Door Hem op deze manieren te volgen, groeit de liefde en de relatie met Hem. Prijs de Heer en zegt Hem dank voor alles.

Myriam schreef op 12 maart 2026 om 22:35

God verdient altijd onze lof en dankbaarheid, niet alleen wanneer we daar zin in hebben. Het is iets wat we uit liefde voor Zijn naam zouden moeten doen. Het zou ongetwijfeld een groot verschil maken in onze aanbidding als we ons zouden herinneren dat lofprijzing niet zomaar een weerspiegeling is van onze vluchtige gevoelens, maar iets wat we zouden doen omdat God ons geschapen heeft en we geen moment zonder Hem kunnen leven. Elke dag openbaart God Zichzelf in ons leven door Zijn Woord. Sterker nog, wanneer we naar Hem luisteren en over Hem mediteren, leren we Hem niet alleen beter kennen en herkennen we Zijn werk in ons, maar verbeteren we ook onze lofprijzing en aanbidding. We zeggen niet ‘dankjewel’ omdat we altijd gelukkig zijn. We zeggen ‘dankjewel’ omdat we ons herinneren wie Hij is en Zijn genade erkennen, elke dag dat we leven.

Hilda schreef op 12 maart 2026 om 22:32

In stilte juicht mijn hart
mijn toeverlaat en wonderbare
zieldrager.
Opent een waterval van gevoelens
die golven door mijn lijf. Mijn Heer,
u ben ik dankbaar voor alles.
Een lied hef ik aan vanuit mijn hart en
het vindt steeds duidelijker zijn weg.
Waait mee met de wind en reikt tot de
hemel.

Luc schreef op 12 maart 2026 om 22:29

Ruiken als de ceders op de Libanon….ik ken ze niet maar ik ken wel de ceders in Marokko…. in cederhout is de plafonering in de prachtige moskee Hassan II gemaakt….cederhout is de mooiste houtsoort ter wereld…ook hier wordt het gebruikt als een beeld van wat God droomt voor Zijn mensenhemeenschap….aan de bouw van de moskee in Casablanca droeg heel Marokko financieel bij… aan de bouw van de mensengemeenschap bij ons werken we ook allemaal mee…. we leggen al ons lijden, al onze miserie en mislukken in de handen van Jezus neer en Hij maakt er een geweldig gebouw mee , een gebouw dat schittert als een palmboom…. de stenen en de materialen die God gebruikt zijn niets anders dan onze getransformeerde mislukkingen….al onze miserie transformeert de Heer in geschikte bouwstenen… en die heeft Hij nodig om het prachtig gebouw op te richten….

Isabelle schreef op 12 maart 2026 om 19:49

En ce soir de la mi-carême, je souhaite rendre grâce au Seigneur de ne pas avoir baissé les bras et abandonné cette retraite numérique au bout de 3 jours! car apprendre à prier avec un seul verset de la parole de Dieu m’est une expérience nouvelle, étonnante, parfois déroutante. Je réalise à quel point chaque jour je reçois ce petit verset et pas un texte complet comme j’en avais l’habitude. Et ce petit verset me nourrit, je le mâche et le re-mâche, l’image s’imprime en moi, j’y reviens durant la journée comme à une source vivifiante!
Ce soir, je peux faire mien le verset de l’invitatoire “allons jusqu’à Lui- Dieu- en rendant grâce!
Merci pour ce beau chemin de lumière et de vie!

Ton schreef op 12 maart 2026 om 19:09

En weer schoot het in mijn been, hernia, pijn, lijkt alsof ik de kruisweg loop, om me heen kijk ik, ook anderen zijn er, uit schuilkelders, op de vlucht, kapot geschoten huizen, daartussen loopt Hij, we zij niet alleen..

Liefke schreef op 12 maart 2026 om 18:37

De digitale retraite brengt me dichter in mezelf, zoals ik het nog nooit heb ervaren.
Het “invoelen”, en het “in beeld omzetten van de inhoud van de gegeven tekst” zorgen voor diepe rust en een nieuwe kijk op mezelf: Dit voel ik als een geschenk van God, als zijn antwoord aan mij persoonlijk, in hier en nu.
Soms komt een “antwoord” wat later. Het brengt me dan een hele diepe Vreugde.

Ton schreef op 12 maart 2026 om 18:23

Wat heeft mijn gebed tot Jezus mij geholpen. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik weer door kan. Ik ben Jezus daar erg dankbaar voor.

Matti schreef op 12 maart 2026 om 17:51

Vader God, dank u voor uw trouw en onaflatende zorg voor mij. Waarom ben ik dan bezorgd? Uw trouw bezingen ook in moeilijke omstandigheden, is mijn doel. Ik sta voor een onmogelijke opdracht, één die mij in het verleden ook al serieuze uitputting heeft bezorgd. Ik kan het niet alleen. Wees jij aanwezig en zorg jij voor een oplossing. Dank u voor uw trouw. U zal mij nimmer begeven of verlaten. Amen.

Marc schreef op 12 maart 2026 om 17:45

Laten we juichen voor onze rots
Dank zeggen om die grenzeloze barmhartigheid
“Wie in mij gelooft zal eeuwig leven, ook al is hij gestorven”
Zijn weg volgen…onze oude mens afleggen om meer te leven zoals onze Heer het wil. “Mijn juk is licht”

Pieter schreef op 12 maart 2026 om 13:03

Jezus vragen hoe ik Hem meer kan liefhebben? Dit is zo mooi, zo teer.

Geen grote indrukwekkende dingen, maar er gewoon zijn en Hem liefhebben.

Het maakt deze retraite dieper en eenvoudiger. Rijker ook in aanloop naar Pasen.

lutgart schreef op 12 maart 2026 om 12:49

Een loflied zingen uit dankbaarheid.

Is helder weten dat mij alles werd gegeven,
vreugde,zorg en moed,mijn droom erin verweven.
Is weten dat we voor elkaar hulp en tochtgenoot zijn in het leven,
want niemand kan alleen bestaan.
We zijn elkaar gegeven.
Mijn hart vervult zich met dankbaarheid,
want straks komt weer een nieuwer licht.
Begin de morgen zonder zorgen,draag Heer mij door de dag.
Ik laat mij door U vinden…
Er welt een levenslied in mij…

Martine schreef op 12 maart 2026 om 11:56

Het gebeurt wel eens meer dat ik bang ben wanneer ik voor iets afhankelijk ben van een ander. Als alles dan goed verloopt bejubel ik de Heer en dank ik dat hij mij deze mensen op mijn pad heeft gezet. Ik ben blij en denk dan: Uw rijk kome!

Baudie schreef op 12 maart 2026 om 11:14

Er kwam gelijk een lied bij me op bij het woord lofzang; ik kom in uw heiligdom binnen. Voorhangsel ga ik voorbij…..
Opwekking 192, zing niet veel meer zoals vroeger. Ben het gaan doen voor Hem die mij liefheeft. Ik ben nog steeds geraakt door het zinnetje vd eerste week: laat je door God liefhebben….. Het is voor mij zoveel weten met mijn verstand, dat God van mij houdt. Nu ga ik zitten en probeer bewust toe te laten dat Hij mij lief wil hebben. Ik bid dat ik vandaar uit ook met mijn hart en niet vanuit mijn hoofd ook Hem mag zeggen; ik heb U lief, Vader, Schepper van hemel en aard. Gebruik mij ook vandaag!

Gertruida schreef op 12 maart 2026 om 10:48

Zing voor de Heer, zonder aanleiding. Goed idee, deze aansporing, is voor mij een eyeopener, God is mijn Rots en Redder en daar mag ik best meer mijn dankbaarheid voor uiten,
niet alleen in de mis maar bovenal thuis

Gertruida schreef op 12 maart 2026 om 10:34

Jubelen, een loflied, prijzen en aanbidden, zonder aanleiding, er is veel om dankbaar voor te zijn, ook op dagen dat het tegenzit, zoals vandaag, juichen voor mijn rots en redding, juist vandaag

Lieve schreef op 12 maart 2026 om 10:34

De woorden “… juichen voor onze rots, onze redding” komen nu goed van pas. Het vrijwilligerswerk vraagt veel energie op dit ogenblik. De twijfels komen… waarom doe ik dit allemaal? Maar God is onze redding… dit geeft me weer kracht en moed. Dank U Heer.
Ik heb me in mijn leven dikwijls tog God gewend met smeekbeden… Nadien voelde ik me telkens opnieuw gedragen en gelukkig.

Nelleke schreef op 12 maart 2026 om 09:46

Zo.n aansporing zet je haast “automatisch” in de goede richting.
Als ik dat lees” Hem de eer te geven voor al het goede wat Hij geeft en gegeven heeft..dan wordt bidden , danken en dat geeft blijdschap!
Shalom vandaag.

Hennie schreef op 12 maart 2026 om 08:58

Wat hier aangeraakt word, in beide citaten. Thomas á Kempis, en Theresia van Lisieux, ik ben totaal sprakeloos…

Vera Van hove schreef op 12 maart 2026 om 08:56

Gods goedheid en trouw komt elke dag over ons heen als een stralend gegeven.
In elke zorg,van iedere dag of nacht,komt God’s goedheid en trouw ons tegemoet

Anita schreef op 12 maart 2026 om 08:16

1. Terecht!

2. Zeer zeker.
(vergeet wel eens in
andere situaties, komt
wel terug)

Kees schreef op 12 maart 2026 om 07:46

Zaterdag 7 maart jl. waanden wij ons in de woestijn. Tijdens een wandeling in de waterleiding Duinen. “Er staat geschreven: “De mans leeft niet van brood alleen”. Aangeland in een zandverstuiving die deed denken aan de woestijn werd de groep een krentenbol aangereikt. Toen ik in het centrum van de verstuiving stond dacht ik: “Kom laten wij jubelen voor de HEER”. Een duif vloog over, de Heilige Geest ?? Ik had sterk de behoefte om van Jacques Brel ; “Mijn vlakke land te zingen”. Misschien is dit mijn manier van bidden .

Trees schreef op 12 maart 2026 om 07:33

Goedemorgen Jezus. U wil dat wij u lief hebben Vurig verlang ik hier ja op te zeggen laat mij iedereen die ik tegenkom , uw liefde zien , en alzo u lief te hebben U bent immers in elke mens tegenwoordig soms zie ik niet die liefde van u in de andere .Geef mij uw Geest van helderheid en laat in mij altijd uw boodschap van liefde klinken .Jezus help de stervende zieken ,geef vrede in de wereld en moge de leiders tot inkeer komen dank u Trees

Luc schreef op 12 maart 2026 om 06:46

Het woord dat mijn lofzang voor de Heer het beste weergeeft is het Maranatha, het Kom, Heer Jezus, kom!!!! Het is voor mij een Woord in goede en kwade dagen, een stoel voor als ik moe ben, een reddingsboei voor als ik verdwaald of wrokkig ben, een warme kachel in een ijskoude winter, een koel glas water in een snikhete dag, een heelmiddel voor als ik geirriteerd of ongeduldig ben, kom Heer Jezus kom…. het klinkt als het woord van een redder in uiterste nood….ik kan niet zonder Hem leven….mijn lofzang is een middel om naar buiten te brengen dat het zonder Hem voor mij niet gaat….

Nelleke schreef op 12 maart 2026 om 00:05

De Here God is maar een gebed van ons verwijderd:toch vanavond weer geleerd door de dienst van biddag dat we moeten leren naar Gods wil te bidden..dat vraagd om een continue dialoog met Hem..
Anderzijds mogen we weten dat Jezus voor ons bidt en pleit..een fijne gedachte als we zelf even niet weten wat we bidden moeten en wat naar Zijn wil is..en toch mogen we alles bij Hem bre gen….Zijn geboden bieden ons bescherming..en duidelijkheid..
Shalom voor ons allen!

Myriam schreef op 11 maart 2026 om 23:34

Deze passage uit Deuteronomium herinnert ons eraan dat leven volgens Gods Woord een bron is van leven, wijsheid, getuigenis en een relatie met Hem. Het gaat niet alleen om regels, maar om leven met betekenis en doel. Elke dag is een kans om God’s grootheid te weerspiegelen door een leven van gehoorzaamheid. Ons leven kan een weerspiegeling zijn van Gods wijsheid en nabijheid. Laten we de impact van een leven met integriteit niet onderschatten. Zelfs als anderen de makkelijke weg kiezen of de waarheid verdraaien, kunnen wij een verschil maken door trouw te blijven. Wat God heeft gezegd is voldoende en krachtig om ons te leiden in elk aspect van ons leven. Vandaag is een goed moment om te onderzoeken of we leven volgens Gods wijsheid of volgens onze eigen ideeën. We moeten terugkeren naar het Woord, het met eerbied lezen en het met vreugde gehoorzamen.

Christine V schreef op 11 maart 2026 om 22:27

Wie kent ze nog de 10 geboden?

Bovenal bemin één God.

Zweer niet ijdel, vloek noch spot.

Heilig steeds de dag des Heren.

Vader, moeder zult gij eren.

Dood niet, geef geen ergernis.

Doe nooit wat onkuisheid is.

Vlucht het stelen en bedriegen,

ook de achterklap en ’t liegen.

Wees steeds kuis in uw gemoed

en begeer nooit iemands goed.

Een wegwijzer om ons geweten te onderzoeken om de biecht uit te spreken en om vergeving te vragen.

Marlene schreef op 11 maart 2026 om 21:11

De Heer verlangt niets liever dan dat ik liefdevol ben en vol van vreugde. Daarvoor heeft hij ons de 10 geboden gegeven. Ze verbieden wat ingaat tegen de liefde voor God en voor de naaste. Ze zijn een licht voor ons geweten en maken de wegen van Hem duidelijk; ze bieden bescherming tegen het kwaad.

Bart Krijnen schreef op 11 maart 2026 om 20:12

Ik moet eerlijk bekennen, dat ik de ene keer God nabij voelt en dus als aanwezig ervaar en soms zelfs dichtbij de andere keer echter ver weg. Je vraagt je soms af ‘Wat is eigenlijk God ervaren?’ Ik moet Hem er ook niet bij sleuren of fantaseren, doch de geloofswaarheid durven erkennen en er naar zoeken. Als men zich SLECHT of MINDERWAARDIG ervaar, dan zou God afwezig zijn! En als men zich GOED of IN DE WOLKEN voel, dan zou God moeten AANWEZIG zijn. Dat kan niet, dat GOD afwezig of aanwezig is, want HIJ is er toch altijd, omdat ik geloof in zijn werk en openbaring nu en later en ook voorheen. Geboden en Verboden zijn een houvast voor een mens in deze samenleving, maar Gods Geboden en Verboden moeten voor ons, gelovigen, ook een houvast zijn niet alleen om Gods werk te waarderen en zo Zijn LIEFDE ervaren.

Ton schreef op 11 maart 2026 om 18:11

Dank God dat U er altijd bent, in de natuur, in de mensen, dat U met Uw Liefde op ons, op mij gericht bent..

Gertruida schreef op 11 maart 2026 om 17:51

Gods geboden bieden mij houvast, het vormt mij geweten en geeft mij duidelijkheid en rust. Maria is mijn steun en toeverlaat, Jezus is mijn grote voorbeeld, God is Liefde en de Heilige Geest kan mij helpen.

Olivia schreef op 11 maart 2026 om 17:28

Twijfel is menselijk. Volgens de overlevering is het juist in periodes van twijfel belangrijk om te te blijven bidden. Het lezen van de Bijbel helpt om Gods beloften beter te leren begrijpen. Waarbij men geloofd dat God betrouwbaar is en het beste met de mens voorheeft.

Hilda schreef op 11 maart 2026 om 17:13

God is mij nabij. In een gesprek of een vraag een smeekbede om mij te hulp te schieten. Het is onvoorstelbaar, ik prijs me gelukkig.
De geboden zijn er om na te leven en altijd goed om even na te lopen, de grens is soms snel overschreden door onvrede, streven, of hebzucht. Slechte dingen!
Ik wacht op het moment dat ik kan gaan biechten. Lucht enorm op.

Agnes Erkelbout schreef op 11 maart 2026 om 15:25

hoe Kun je nu zeggen dat God niet bestaat als je een vogelke in je hand mag houden, een wonder van liefde! Zo is God mij nabij.

Ik kan het niet uitleggen. Jezus is er, de Vader en de heilige Geest. Het loopt dooreen. Jezus onze mensenbroeder staat mij het meest nabij, het gezicht van God,zijn Geest loopt met ons mee, zo voel ik het aan.
Maar ach laat ons liever zwijgen, alleen aanbidden en bloemen strooien

Martine schreef op 11 maart 2026 om 15:13

God is mij nabij in de meeste interacties met mijn omgeving: in andere mensen op mijn pad, in de natuur om mij heen. Ik ben er steeds niet actief van bewust omdat ik bij hem hoor en mij bij hem thuis voel. Zijn leer lijkt mij rechtvaardig, betrouwbaar en effectief.