Gastenboek

Nelleke schreef op 2 april 2026 om 20:49

De vraag van gisteren was ” wat als Jezus jou uitnodigd voor de maaltijd..Ik dacht:Dat zou ik een hele eer vinden.
Nou doet Hij dus elke keer, ons uitnodigen en ook morgenavond in onze gemeente..Dat zal ik me dus extra realiseren:Hij nodigt en ik voel me dankbaar en vereerd dat Hij mij erbij wil hebben, nu om zijn dood te gedenken..En het ook morgen proberen te communiceren als we de straat opgaan om mensen te verrassen met een bloem en misschien ook iets te kunnen delen over Goede Vrijdag..
Shalom allemaal..
Shalom

Ton schreef op 2 april 2026 om 19:59

Verstoten en verlaten hangt U daar aan het kruis, Uw ogen lijken te vragen ook onder het kruis te komen staan, voorbij de woorden spreken Uw ogen van Liefde..

Bart Krijnen schreef op 2 april 2026 om 19:51

Het blijft voor mij moeilijk om je vijanden lief te hebben. Ik heb weliswaar geen echte vijanden (zo denk ik nu toch), maar ik heb wel mensen waarmee ik niet goed mee overweg kan of aanvaarden zoals ik ben of laten zien en leven alsof ik niet besta. Ik benoem ze niet als vijanden, maar ikzelf heb er dan toch zo’n moeite en last mee om deze mensen te aanvaarden zoals ze zijn zeker in een leefgemeenschap. Ikzelf vind het jammer, dat ik me soms zo gedraag en ik zie er dan ook van af! Jezus toont n.l. een heel ander beeld en kiest voor eenheid, verzoening, aanvaarding, vergeving en vrede en eenheid brengt voor iedereen. Ik moet ware erkenning meer erkennen voor de ander n.l. dat hij andere een schepping is van God: dat moet ik nog meer leren inzien, waarderen en intenser beleven. Jezus’ kruisiging: LEVEN voor IEDEREEN!

Maria schreef op 2 april 2026 om 16:28

Ik heb het boek de tatoeëerder van Auschwitz zitten lezen….
En in de vastentijd vond ik dat een zeer gepast boek. De Lale van het concentratiekamp deelde zijn extra rantsoen eten met de andere kampbewoners. En dat gedurende al de tijd dat hij daar verbleven is. Dat is DELEN.

Hilda schreef op 2 april 2026 om 14:29

Jezus is voor iedereen gekomen die hem lief heeft. Maar hoe kan je iemand doden die je lief hebt?
Als ik Jezus zie dan weet ik dat hij mij lief heeft. Ervaren en dankbaarheid overstromen mij. Mag ik deze doorgeven aan alles om mij heen.

Erkelbout Agnes schreef op 2 april 2026 om 12:26

Vandaag donderdag,Jezus in gevangenschap.
Stilte, een stilte van vragen,
een stilte van angst, een stilte van verlatenheid, een stilte van overgave.
En buiten roept het dwaze volk ‘kruisig Hem’
Nee, niemand komt U ter hulp, zelfs uw Vader zwijgt.
Ja, we zwijgen U dood.
ik voel een diepe schuld.Vergeef mijn zwijgen. Vergeef mijn wegkijken van Jouw lijden. Jezus ik aanbid U.

Petra schreef op 2 april 2026 om 11:04

Jezus heeft mij lief. Hij blijft trouw aan het verlangen van zijn Vader: mensen liefhebben. Jezus en zijn Vader, ik mijmer daar veel over. Jezus werd door zijn Vader verlaten toen Hij onze zonde op zich nam, want zonde en heiligheid kunnen niet samen. Dat doet pijn, het raakt me. Ook voor de Vader was het een pijnlijk gebeuren, maar zijn verlangen en dat van Jezus naar ons mensen, dat is Gods grote liefde

Lieve schreef op 2 april 2026 om 10:42

Jezus geeft ons het voorbeeld: mensen liefhebben. Maar Hij gaat hierin heel ver… zelfs mensen liefhebben, zelfs als zij Hem daarvoor willen doden.
Ik ben blij dat Jezus mij liefheeft, maar die onvoorwaardelijke liefde voor andere mensen, zie ik niet zitten. Ik voel me zo gekwetst door wat sommige mensen mij aangedaan hebben, dat ik hen moeilijk kan liefhebben. Ik vind dit spijtig, maar ik voel me beperkt, ik kan het niet.
Ik zal er voor bidden, dat de onvoorwaardelijke liefde in mijn hart mag vertoeven. Amen.

MARTINE schreef op 2 april 2026 om 10:41

Ik denk niet dat ik iets moet doen om mij door Jezus lief te laten hebben. Toch wil ik zo veel mogelijk leven volgens zijn geest.

Jail schreef op 2 april 2026 om 09:57

Kan ik mij door Jezus laten liefhebben ???
Ik heb het moeilijk met geloven dat iemand mij lief heeft. Mijn twijfelen in een God in een hemel houd me tegen om te geloven dat Jezus me lief heeft.
Op een steen geschreven God houd van me, ik ben een goed mens. Dit was een opdracht bij een retraite. Ik geloof dat ik moreel een goed mens ben, heb ik toen geschreven. Echt geloven dat ik een goed mens ben, is moeilijk. Ik doe veel voor degene die me zijn toevertrouwd misschien zou ik zelf voor hen willen sterven. Dus voel ik wel liefde. Maar denken en doen is nog een heel groot verschil. Zo als Jezus sterven voor ons, gelukkig heeft Hij de zoon van God, dat voor ons allen gedaan. Heer leer me lief hebben leer me geloven in de liefde. Heer blijf ons nabij amen.

Anita schreef op 2 april 2026 om 09:33

1.Ik wil graag door Jezus laten liefhebben.

2.Het helpt als ik HEM leer kennen.
Het houdt tegen als ik niet open staat voor HEM.

Vera Van hove schreef op 2 april 2026 om 08:16

Jezus ging tot het uiterste
Tot de dood op het kruis

Jezus, ik bied U mijn ziel aan,getooid met de liefde voor de pijn die ik draag

Trees schreef op 2 april 2026 om 07:49

Jezus Vandaag mogen wij vieren ;De Instelling van de Eucharistie .Dank u Jezus voor dit grote wonder van uw aanwezigheid
U zei vurig heb ik nar dit uur verlangt ,ofschoon het een voorloper was op uw lijden .Jezus hoe moet ik u danken ,ik wil u echt oprecht lief hebben en ik wil u vragen dat veel mensen zich mogen bekeren en zich vast houden aan u liefde Trees

Luc schreef op 2 april 2026 om 07:01

Zie ik sta aan de deur en klop… als iemand de deur opendoet, kom ik bij hem binnen en houdt met hem maaltijd…. het is voor mij niet vanzelfsprekend de deur open te doen… ik leef heel vlug met de neiging voor mijn privacy te zorgen… ik leef ook heel vlug met het idee van onafhankelijk te zijn en de anderen niet nodig te hebben… ook leeft bij mij angst… angst om mij te engageren, mijn vrijheid en confort te moeten laten varen, naar anderen te moeten luisteren… en toch moet ik ervaren dat mijn leven zachter en milder wordt als ik mijn leven wil verbinden met de bron van leven die Jezus is…de oude mens afleggen… ikzelf ben er niet toe in staat… ik weet dat het door iemand anders gebeurt en dat het in stilte en geduldig wachten gebeurt…wachten en mij openstellen… God, hier ben ik…en wachten…

Anne schreef op 2 april 2026 om 01:36

Shalom
Een engel op mijn pad gekomen,door gebed geloof en vertrouwen,hulp was hard nodig,ik heb mijn gebeden niet versaagd,en zie al twee dagen is hij er stil en rustig ,heel wonderlijk,en wat allang eens had moeten gebeuren is nu klaar.
Een echte engel 🙏😇

Olivia schreef op 1 april 2026 om 23:19

God de Vader, vanavond herdenken wij Uw allerheiligste Avondmaal, waarin Uw Eniggeboren Zoon, toen Hij zich overgaf aan de dood, aan de Kerk een nieuw offer voor alle eeuwigheid toevertrouwde, het feestmaal van zijn liefde. Wij bidden U, verleen ons dat wij uit zo’n groot mysterie de volheid van liefde en leven mogen putten. Wij danken U Heer om Uw Zoon Jezus. Hij is tot het uiterste gegaan, door de dood heen.

Hilda schreef op 1 april 2026 om 23:17

Deze dagen zijn moeilijk, ik ga door een diep dal samen met Jezus en allen die met hem mee gaan.
Daarom laat ik alles los en bereid me voor op de drie belangrijkste dagen voor Pasen.
Feestelijk en vol verwachting neem ik deel aan de maaltijd op uitnodiging van Jezus, we praten over wat het betekent de zoon van God te zijn.
Ik mag getuige zijn van alle leerlingen die aanzitten, ieder is helemaal emotioneel en echt van slag.
Zelf ervaar ik de maatlijd als spannend en onzeker voor de komende dagen.

Myriam schreef op 1 april 2026 om 22:36

Men zou Judas kunnen bekritiseren dat hij simpelweg een ‘mislukkeling’ was, niet te redden, een verloren zaak. Maar de waarheid is dat in het hart van ieder mens, elke man en vrouw, een potentiële heilige en een potentiële verrader schuilt. In ons ligt een wonderbaarlijk potentieel voor goedheid, trouw en onbaatzuchtigheid. En helaas ook een reëel potentieel voor verraad, kwaad, egoïsme en duisternis. Dit zijn dagen om even stil te staan ​​en ons leven te onderzoeken. Bedenk wat we moet loslaten, zodat de potentiële verrader plaats kan maken voor de goede persoon, zelfs de heilige, in ons. Moge deze week ons ​​ertoe brengen alle duisternis achter ons te laten en ons te laten transformeren door de woorden en daden van de Heer. Hij wil dat wij, zelfs in onze zwakheid, een van de zijnen zijn, dat we altijd aan zijn zijde wandelen met Zijn liefde, Zijn genade.

Bart Krijnen schreef op 1 april 2026 om 22:06

Ik zie gelovig, liefdevol en vol eerbied met dankbaarheid naar de komende drie ‘gezegende’ dagen uit om ’t Laatste Avondmaal, Jezus Kruisweg en Stille Zaterdag heel concreet te gedenken en te vieren om echt Zijn Pasen en Verrijzenis te gedenken en te vieren in gebed en bezinning vanop mijn kamer via de media en met Pasen zelf in de Abdijkerk. In verbondenheid met Jezus op weg naar mijn vernieuwd vieren van Zijn Verrijzenis samen met de vele bekeerlingen, die door Doopsel, Vormsel en Eucharistie te ontvangen in de Verrijzenisviering van Paaszaterdag toetreden tot onze Geloofsgemeenschap. Bewondering en Dankbaarheid siert hun Leven naar God voor deze grote Geloofsdaad in hun leven en die van anderen. Proficiat voor die grote Liefdesdaad en openbare Getuigenis. Ik ben biddend bij jullie allen aanwezig. Mijn grote DANK aan U allen met GELOOF en HOOP op een schone toekomst, want God wandelt altijd met U mee.

Nelleke schreef op 1 april 2026 om 21:21

Het enige wat ik kan bedenken is”Hoe groot zijt Gij”? Dat U mij en de wereld zó liefhebt!Die liefde van Hem heb ik zo nodig om dit leven door te kunnen en ook liefde te kunnen verspreiden..Zeker als er zoals vandaag zoveel nare berichten binnenkomen..Hoe zouden we kunnen troosten, zonder Zijn liefde te kunnen ervaren?
Shalom…aan allen!

Ton schreef op 1 april 2026 om 19:23

Vertrouwelijk spreek ik met Hem, met Jezus, als met ’n goede vriend, al vaker las ik het hier, het treft me nu, Jezus, ’n goede vriend, zo dichtbij, zo wilt U dus, bij ons, en ook bij mij, zijn, het ontroert me, ik kijk U aan..

Martine schreef op 1 april 2026 om 14:59

Zoals elk jaar zet ik mijn tafereeltje van het laatste avondmaal in de bloempjes. Ik kijk na waar en wanneer ik de vieringen van de goede week kan bijwonen.

Gertruida schreef op 1 april 2026 om 12:55

Ik probeer komende dagen, stil te worden, te reflecteren en te overdenken, de kerk te bezoeken, extra naar mensen omzien, stille tijd te nemen en bovenal het lijdensverhaal te beleven. Jezus nodigt mij uit voor de maaltijd en ik neem deze uitnodiging, indien het mij gegeven wordt van harte aan.

lutgart schreef op 1 april 2026 om 12:36

Laatste avondmaal…

Nog eenmaal wil Jezus met zijn vrienden zijn.
Nog eenmaal breken het brood en drinken de wijn.
Nog eenmaal samenzijn.
Het stond geschreven in de oude geschriften dat het zo moet gaan.
Jullie mogen niet vergeten dat dit niet het einde zal zijn!
Mijn tijd is nu nabij.
God zal bevrijden en toekomst schenken.
Ik overwin de dood.
Neem mij tot je als brood.
Drink mij.
Adem mij in ,ik zend de Geest.
Leef enthousiast,vanuit goddelijke bezieling,en inspiratie…

Erkelbout Agnes schreef op 1 april 2026 om 11:54

Jezus, hetis vandaag woensdag, binnen twee dagen herdenken we jouw kruisdood maar eerst werd Je nog de straten door gesleurd, je werd bespot en geslagen. Het gepeupel riep je naam weg met Hem, de politiekers wasten hun handen en Jouw handen werden straks doorboord met nagels. En Je kreeg geen hulp.
Het had niet mogen gebeuren…
En vandaag worden weer mensen ontvoerd, gemarteld en gedood. Ook vandaag krijgen ze geen hulp. Ook vandaag bezwijken ze onder het gewicht van de haat.
Jezus Jij bent het Licht van de wereld. Maar de duisternis is er ook. En Jouw woorden zijn er ook Vader vergeeft het hun ze weten niet wat ze doen. Deze woorden zijn onze heilige schat en onze redding, ook vandaag.ik kniel voor U Jezus Jij licht van de wereld.

Lieve schreef op 1 april 2026 om 11:29

Ik wil op Witte Donderdag en Goede Vrijdag bij Jezus zijn in de Kerk. Op zaterdag ga ik naar de Paaswake om mee te zingen met het koor.
Als Jezus mij uitnodigt voor het Pesachmaal zal ik ongetwijfeld emotioneel reageren… blij omwille van de persoonlijke uitnodiging maar ook bedroefd omwille van Jezus’ lijden in het besef dat zijn tijd nabij is…

Anita schreef op 1 april 2026 om 09:08

Ik haal de Paas in huis, zodat te zien, te voelen is. De goede week is heel drukken op mijn gevoel. Wil graag snel voorbij.
(Vrijdag)

Vera Van hove schreef op 1 april 2026 om 08:43

Het laatste avondmaal,waar Jezus zo naar verlangd heeft.
Daar heeft Jezus de Eucharistie ingesteld.
Zo belangrijk voor ons,christenen
Christus Lichaam dat aanwezig komt in brood en wijn. Dat vraagt een diep geloof van de priesters en van ons die er aan deel nen.

Trees schreef op 1 april 2026 om 07:51

Goede morgen Jezus. U wil ik zoeken in de stilte van deze dag Opnieuw lezen wij dat een van u leerlingen een plan zocht om u te verraden .Jezus help mij u niet te beledigen maar u te volgen en ook overdag uw weg naar het kruis te overwegen .Wat een liefde van u Uw leven te geven voor ons allen .Dank U Heer en Koning .Wij mensen zijn soms zo slap en vergeten de wet van de liefde. Jezus moge Uw rijk op aarde komen .Laat veel mensen de weg van u volgen dank u Heer Trees

Luc schreef op 1 april 2026 om 07:07

Ik nader stilaan het hoogtepunt van de stille week…. de voetwassing, het laatste avondmaal, het lijden in de olijfhof, het lijden en de vernedering door de overheden en het gerecht, het sterven, het gebeurt allemaal zonder veel woorden… maar de weinige woorden die gebruikt worden hebben des temeer enorme betekenis…. de voetwassing is er een voorbeeld van: Jezus participeert aan een kringloop van liefde maar Petrus wil zich de voeten niet laten wassen… pas als hij inziet dat hij de kringloop van liefde onderbreekt kan hij zeggen: dan niet alleen mijn voeten maar ook mijn handen en mijn hoofd…. liefde is participeren aan een kringgebeuren….de liefde is er altijd al, ik mag alleen maar participeren… God bemint ons altijd het eerst en wij mogen ons aansluiten… als wij het weigeren, onderbreken wij de kringloop… de liefde vertrekt altijd uit God…. voeten wassen moeten wij vooral in stilte doen….

Nelleke schreef op 1 april 2026 om 00:08

Ja dat gevoel van buitensluiting heb ik wel ervaren in bepaalde situaties.Dat is heel naar, vooral als dat in een geloofskring gebeurd.Toch ken ik het lijden om Christus wil niet zo..als m.n.broers en zussen die lichamelijk en geestelijk vervolgd worden en daardoor lijden..Voor hen bidden wij en vragen Shalom.

Myriam schreef op 1 april 2026 om 00:01

De psalm suggereert dat we op koers moeten blijven, ons hele leven moeten bidden en God moeten prijzen, inclusief het delen van Zijn machtige daden en wonderbaarlijke gaven. Tijden van angst en wantrouwen horen bij ieders leven. Zelfs goede mensen met de beste bedoelingen kunnen ons teleurstellen, en ja, buitengesloten worden door familie, werkgroepen en zelfs de kerkelijke gemeenschap is verdrietig, maar de psalm zegt dat God als een rots of een vesting is; we kunnen op God steunen en weten dat we niet zullen vallen. De psalm bevestigt dat het in Gods aard ligt om toevlucht, verlossing en steun te bieden. Leren om op Jezus te leunen, op Hem te vertrouwen, op Hem te steunen en op Hem te rusten is een cruciaal onderdeel van onze geestelijke reis. Wanneer we op de Heer leunen, zal Hij onze vriend zijn en ons helpen vooruit te komen.

Anne Lem OCDS schreef op 31 maart 2026 om 23:40

Shalom,
Met grote dankbaarheid aan allen die in deze retraite het geestelijk voedsel geven waar ik mijn zieleleven rijkelijk mee voed,het overweeg ,waarna het resoneert in mij,in een milde zachte melodie 🙏
Geloven met al zijn ups en downs ,het zij zo.
Jezus de mooie intense dagen van Het Paastrium ga ik samen met u en vele anderen.
Biddend voor kracht en sterkte voor de UW God gewijde Zonen! Dank 🙏🙏🕯️

Nikolaas Sintobin schreef op 31 maart 2026 om 22:38

Hier vindt u al de mails: https://ignatiaansbidden.org/categorie/archief/

Hilda schreef op 31 maart 2026 om 22:33

Heer Jezus, ik ben ooit op de proef gesteld.Jezus ik loop met u mee en voel me één met u. U wil ik troosten en en er zijn om de vernederaars een halt toe te roepen.
Er zijn zoveel mensen die altijd net tussen wal en schip vallen, en moeilijk voor zichzelf kunnen opkomen.
Jezus, het geloof in U die geleden heeft, U bemt bij ons over de hele wereld. U geeft ons houvast in moeilijke tijden.

Anne-Marie schreef op 31 maart 2026 om 21:51

Graag verder de volgende dagen de retraite kunnen meevolgen. Op dinsdag 31 maart niets ontvangen, ook niets voor 1 april. Dank voor de aandacht

Bart Krijnen schreef op 31 maart 2026 om 19:23

Concreet gezien voel ik me zeker deze dagen uitgesloten door mijn leef- en kloostergemeenschap omwille van medische redenen en ouderdom vanwege een mededeling. Ik mag daarom de feestdagen niet meer meevieren (wel de zondagsvieringen) en alzo praktisch ook geen medebroeders kan zien of spreken ondanks dat ik woonachtig ben in een WZC schuin onder de toren van de Abdij, mijn religieuze leefgemeenschap. Deels wel begrijpelijk maar pijnlijk bij het ouder worden. Gebed, geloof en vele inspiraties zullen mij blijven helpen om ook dit jaar PASEN te VIEREN zoals JEZUS met zorgzaam te blijven leven alsook dankbaar zijn, dat ik nog zeer veel kan doen voor anderen en God, maar dan op een andere wijze aangepast aan mijn huidige levenssituatie. DANK AAN IEDEREEN dat ik PASEN kan vieren !!!

Ton schreef op 31 maart 2026 om 18:33

Jezus, U nodigt mij aan tafel, ik kom, met U wil ik vieren dat God ons en ook mij, een nieuwe toekomst schenkt..

Gertruida schreef op 31 maart 2026 om 15:21

Ik ken het gevoel van uitsluiting en onderdrukking,
ik weet wat ziekte en lijden is.Ik probeer mij te richten op het Hemelse en het wereldse los te laten, dicht bij mijzelf te blijven, niet bang zijn, het kaarsje brandende te houden en bovenal reflectie en vergevingsgezindheid.

Erkelbout Agnes schreef op 31 maart 2026 om 11:01

Jezus, ik heb het al eens gezegd maar ik vind deze week heel moeilijk, heel pijnlijk, heel confronterend.
De domheid, de dwaasheid, de angst en haat tegenover de zuivere onschuld. Dit had niet mogen gebeuren …
Zuivere liefde tegenover koude dwaasheid.
Een lam die naar de slachtplaats geleid wordt. En Zijn vader nam de kelk niet weg, bloed, zweet en tranen in de olijfhof Uw laatste strijd uw overgave en uw leerlingen sliepen.
Uw gevangenneming, uw beschimping, uw geseling en Jij Jezus bleef in uw waardigheid. Gij zegt het was uw wederwoord.en alles moet nog beginnen. Dit had niet mogen gebeuren.
Jezus Uw lijden kan ik niet voelen en daarom ook niet verlichten, ik kan alleen uw liefde, uw goddelijke liefde voelen wanneer Jij later zegt de vrede zij met u.

martine schreef op 31 maart 2026 om 10:51

Ik merk steeds meer uitstoting in mijn omgeving. Van zodra je ergens met de grote groep niet meer mee kan, wordt je losgelaten en genegeerd. Als iemand van de uitgestotene wil contact nemen met lotgenoten, wantrouwt men hem. Jezus en Maria leert ons dat wij niet mogen opgeven o tegen deze stroom in te gaan, hoe moeilijk het ook is. Wij moeten geduldig voordoen met leven. Wij moeten ons inzetten met hart en ziel om betere tijden te laten komen.

Anita schreef op 31 maart 2026 om 09:48

1.Helaas wel. Maar ik leer veel van. En komt uit sterker dan ooit.

2.Een poging om God dichterbij betrekken
ervaar ik de tegenslag
bewust.

Vera Van hove schreef op 31 maart 2026 om 08:14

Ik word uitgesloten wegens mijn geloof.Ik aan hoor schimpwoorden en verwerping van mijn beminde God.
Maar mijn geloof lijkt wel onwankelbaar,en wordt nog dieper en mijn vertrouwen wordt groter.

Trees schreef op 31 maart 2026 om 07:47

Lieve Jezus .Ook vandaag mogen wij ons verdiepen hoe u vrijwillig naar Jerusalem ging om u zelf te geven .Dank u voor de grote daad van liefde .Jezus u die ons kent en weet hoe zwak wij zijn ,zelf de H Petrus vertelde dat hij u niet kende en vergat daardoor de grote liefde die hij voor u had. Jezus zo maakte ik ook grote fouten in mijn leven dank u dat u mij vergeven heeft ,de jaren dat ik nog te leven heeft wil ik met u en voor u leven. Dank u dat ik in deze goede week u mag volgen en speciaal door de retraite te lezen op bijbel citaat dank u voor al die mensen die u woorden schrijven om ons tot u te brengen Trees

Luc schreef op 31 maart 2026 om 07:03

Uitgestoten en vernederd worden… vandaag volstaat het om armer of gewoon vreemdeling te zijn… je hebt het vlug geweten zelfs in je eigen familie als je met een gewone auto rijd…. de criteria zijn dat je minstens electrisch moet rijden en liefst met een heel bijzonder metk… dat je huis voldoende confort moet hebben om er ‘bij te horen’maar het ergste vind ik dat ik mijzelf die criteria als streefdoel maak… terwijl de verbinding met Jezus mij vertrouwen en een heel andere ervaring kan geven…in de meditatie probeer ik mijn negatieve ervaringen in de handen van Jezus te leggen…. Hij begrijpt mij en Hij transformeert mijn negatieve gevoelens in positieve energie…. dat gebeurt allemaal in de stilte en in het geduldig wachten…. verbinding beleven met Jezus is onze grootste kracht, onze grootste genade…wees stil en weet dat ik God ben… zoals de psalm het zegt…

Nelleke schreef op 31 maart 2026 om 00:05

Wat er bij me opkomt is de lev die deze Maria toonde om zoiets ongebruikelijks in die tijd , gewoon te doen…ze liet haar hart voor Jezus spreken..en gaf heel haar bezit! Een jaloersmakende spontane aktie van liefde;Wat zal het er heerlijk geroken hebben.Het zal de Heer zeker hebben opgebeurd nu Zijn lijden steeds dichterbij kwam en Zijn vrienden het misschien allemaal heel niet beseften wat er allemaal aanstaande was..in die zin roept het vreugde bij me op.
Shalom allen..

Myriam schreef op 30 maart 2026 om 23:11

Maria geeft Jezus niet iets; ze geeft zichzelf, ze geeft zich over, ze breekt zichzelf. Haar gebaar loopt vooruit op wat Jezus volledig aan het kruis zal doen: zichzelf geven, zich overgeven, zichzelf breken uit liefde. Johannes’ latere verwijzing is prachtig: “En het huis werd gevuld met de geur van het parfum.” Als egoïsme, trots, kritiek, het najagen van succes en macht naar verval ruiken, dan vullen nederige dienstbaarheid en zelfopoffering de lucht met parfum. Hoe is ons leven? Geven we maar weinig, of zijn we gul met anderen? Is ons leven de geur van optimisme, hoop en vrijgevigheid, of eerder de muffe geur van voortdurend geklaag, pessimisme, zelfs verdriet?
Laten we bidden om Maria na te volgen met haar parfum, met grote vrijgevigheid, om uit onszelf te treden, om licht en de geur van het leven te brengen aan onze broeders en zusters

Olivia schreef op 30 maart 2026 om 23:07

Hoe kunt u als Christen het doel waarvoor u bent geschapen ontdekken ? De Vastentijd is een tijd van bezinning, meer inzicht krijgen in mijn leven, aandacht voor de liefde tot Jezus en de naaste. We kunnen onze Schepper vragen om licht, inzicht, leiding. We vragen: toon me mijn fouten en geef me liefde zodat ik spijt en berouw krijg.

Hilda schreef op 30 maart 2026 om 22:55

Wordt er gesproken tijdens de maaltijd? In hun laatste samenzijn wordt diep ervaren waar de weg heen gaat. Jezus heeft Lazarus naast zich die opgewekt is uit de dood. Ieder tijdens deze maaltijd weet dat ze Jezus nooit zullen verliezen maar dat hij weerkeert.
Ik neem een kijkje als stille getuige in de kamer. Er heerst een diep respect voor Jezus en alom stilte.
Ik vraag God deze stilte de hele week bewaard zal blijven in mijn hart.

Hans schreef op 30 maart 2026 om 20:52

Hoe dien ik te begrijpen wat ik hier lees :
” Ik stel mij voor hoe Jezus mij liefdevol aankijkt…. en vraag Hem dat ik er voor Hem mag zijn in zijn lijden en sterven…
of :
” Jezus verlangt er naar Zich helemaal te geven aan Zijn Vader… Daarom gaat Hij Jeruzalem binnen om er te sterven….